mănĕo Copy link Outline I. Neutr., to stay, remain anywhere . ...A. In gen.B. In partic.1. To stay, tarry, stop, continue, abide, pass the night ...2. Pregn., to remain, last, endure, continue ...II. Act., to wait for, await, expect a person or thing . ...A. In gen.B. In partic., to await one , ... ⓘmănēbat: imperf ind act 3rd sg • mănĕo, nsi, nsum (contr. perf. mansti for mansisti, Lucil. ap. Gell. 18, 8), 2, v. n. and a. [root man, to think; whence the notion of hesitating leads to that of waiting; cf. Gr. μένω, μένος, μιμνήσκω, μάντις; and Lat. memini, moneo, mens, etc.]. I. Neutr., to stay, remain anywhere (class.). A. In gen.: ut ut erat, mansum tamen oportuit, Ter. Heaut. 1, 2, 26: facilem esse rem, seu maneant, seu proficiscantur, Caes. B. G. 5, 30: domi, id. ib. 4, 1: in loco, id. B. C. 2, 41: in patria, Cic. Off. 3, 26, 99: si consulem manere ad urbem senatui placuisset, Liv. 30, 27: ad exercitum, Caes. B. G. 5, 51: uno loco manens, Nep. Eum. 5, 4: unum manere diem, Prop. 2, 9, 20: decem dies, Vulg. Gen. 24, 55: diebus quindecim, id. Gal. 1, 18.—Impers. pass.: omnia excogitantur, quare nec sine periculo maneatur, Caes. B. G. 5, 31: in Italia fortasse manebitur, Cic. Att. 8, 3, 7; Vell. 2, 16, 4: manendum eo loco, Caes. B. C. 3, 74: hic maneri diutius non potest, Cic. Att. 11, 15, 3.— B. In partic. 1. To stay, tarry, stop, continue, abide, pass the night ( = pernoctare): apud aliquem, Cic. Att. 4, 18, 3: eo die mansit Venafri, id. ib. 7, 13, 7: in tabernaculo, id. ib. 5, 16, 3: sub Jove frigido, Hor. C. 1, 1, 25: extra domum patris, Liv. 3, 45, 7: ad decimum lapidem, id. 3, 69, 8: cum is Casilini eo die mansurum eum dixisset = Casilini, id. 22, 13, 8; cf.: triduom hoc, Ter. Phorm. 3, 2, 4: apud alium mansit, Sen. Ben. 3, 17, 3: mane apud me, Vulg. Gen. 29, 19: manebis clam, id. 1 Reg. 19, 2. —In mal. part.: cum masculo mansione muliebri, Mos. et Rom. Leg. Coll. 5, 1, 1. — 2. Pregn., to remain, last, endure, continue in any place or manner: si in eo manerent, quod convenisset, would adhere to, abide by that, Caes. B. G. 1, 36, 5: in vita, to remain alive, Cic. Fam. 4, 13, 2: in veritate, to adhere to the truth, id. Clu. 63, 176: in condicione, to fulfil a condition, id. Att. 7, 15, 3: in sententia, to adhere to, id. ib. 9, 2, 1: in voluntate, id. Fam. 5, 2, 10: in pristina mente, id. Sest. 27, 58: in officio, Hirt. B. G. 8, 47: tu modo promissis maneas, abide by, keep, Verg. A. 2, 160: in pactione, to abide by, Nep. Ages. 2, 4: an credi posse ullum populum in ea condicione mansurum? Liv. 8, 21, 6: mansit in condicione atque pacto, Cic. Verr. 1, 6, 16: plerique negant Caesarem in condicione mansurum, id. Att. 7, 15, 3.—Of inanim. and abstr. subjects: nihil semper suo statu manet, Cic. N. D. 1, 12, 29: munitiones, Caes. B. G. 6, 31: monumenta, Nep. Them. 10: regna, Verg. A. 2, 22: adfinitas. Ter. Hec. 4, 4, 101: memoria, Cic. Off. 2, 12, 43: rerum omnium mutabilium immutabiles manent origines, Aug. Conf. 1, 2.—With dat.: manent ingenia senibus, Cic. Sen. 7, 22: his bellum, to continue, not be at an end, Liv. 1, 53: cujus quidem tibi fatum manet, awaits, Cic. Phil. 2, 5, 11.—Absol.: maneat ergo, quod turpe sit, id numquam esse utile, be it regarded as a settled principle, Cic. Off. 3, 12, 49; id. Mil. 4, 11: quamobrem illud maneat, et fixum sit, quod neque moveri, etc., id. Rab. Post. 9, 25.— Part. act. fut.: mansurus, that which will abide or endure; lasting, permanent: urbs, Verg. A. 3, 86.—So part. pres. manens: civitas, Vulg. Heb. 13, 14.— II. Act., to wait for, await, expect a person or thing (not in Cic. or Cæs.; syn.: opperior, praestolor, expecto). A. In gen.: nunc te, nox, quae me mansisti, mitto ut concedas die, Plaut. Am. 1, 3, 48: sese, id. Aul. 4, 6, 14: non manebat aetas virginis meam neclegentiam, Ter. Phorm. 3, 1, 16: hostium adventum mansit, Liv. 42, 66; Ter. Phorm. 4, 1, 4.— B. In partic., to await one (as his fate, portion, etc.), to be about to befall one: mors sua quemque manet, Prop. 2, 21, 58 (3, 26, 12): quis me manet exitus? Ov. M. 9, 725: qui si manet exitus urbem, id. ib. 8, 60: funera quos maneant, id. ib. 11, 540: quae (acerba) manent victos, Liv. 26, 13 fin.; Suet. Caes. 14; id. Dom. 18: maneat nostros ea cura nepotes, Verg. A. 3, 505: vincula et tribulationes me manent, Vulg. Act. 20, 23.
mănĕō Copy link Outline I intr.,1 rester : rester dans ses foyers || [pass. impers.] : on reste, ...2 séjourner, s'arrêter :3 persister : [en parl. de pers.] persister dans son opinion ; rester ...4 rester pour qqn, être réservé à qqn : dont le destin t'est ...II tr.,1 attendre qqn, qqch. : ô nuit, toi qui m'as attendu ; attendre ...2 être réservé à : un châtiment cruel te sera réservé ; les ... ⓘmănēbat: imperf ind act 3rd sg • mănĕō, mānsī, mānsum, ēre (cf. μένω), intr. et tr. I. intr., 1. rester : domi Cæs. G. 4, 1, 1, rester dans ses foyers || [pass. impers.] : manetur, on reste, manendum est, on doit rester : Cæs. G. 5, 31, 5 ; C. 3, 74, 2 ; Cic. Att. 8, 3, 7 ; 11, 15, 3 2. séjourner, s'arrêter : Cic. Att. 4, 18, 3 ; 7, 13, 7 ; Liv. 22, 13, 8, etc. 3. persister : [en parl. de pers.] in sententia Cic. Att. 9, 2, 1, persister dans son opinion ; in condicione atque pacto Cic. Verr. 1, 1, 16, rester dans les termes d'un accord et d'un pacte || [en parl. de choses] nihil semper suo statu manet Cic. Nat. 1, 29, rien ne demeure toujours dans son même état ; munitiones integræ manebant Cæs. G. 6, 32, 5, les fortifications étaient encore en bon état ; incolumis numerus manebat aratorum Cic. Verr. 2, 3, 125, le nombre des cultivateurs restait intact, cf. Font. 3 ; Rep. 2, 7 ; manent ingenia senibus Cic. CM 22, les vieillards conservent leurs facultés ; manet iis bellum Liv. 1, 53, 7, la guerre subsiste pour eux, ils sont toujours sous le coup de la guerre || [phil.] vitia adfectiones sunt manentes, perturbationes autem moventes Cic. Tusc. 4, 30, les vices sont des dispositions durables (stables), les passions des dispositions changeantes || rester acquis, hors de discussion : hoc maneat Cic. Mil. 11, que ce principe demeure acquis ; [avec prop. inf.] maneat ergo quod turpe sit, id numquam esse utile Cic. Off. 3, 49, qu'il soit donc acquis que ce qui est immoral n'est jamais utile 4. rester pour qqn, être réservé à qqn : cujus tibi fatum manet Cic. Phil. 2, 11, dont le destin t'est réservé. II. tr., 1. attendre qqn, qqch. : nox, quæ me mansisti Pl. Amph. 596, ô nuit, toi qui m'as attendu ; hostium adventum Liv. 42, 66, 3, attendre l'arrivée des ennemis 2. être réservé à : te triste manebit supplicium Virg. En. 7, 596, un châtiment cruel te sera réservé ; indigna quæ manent victos Liv. 26, 13, 18, les indignes traitements qui attendent les vaincus ; si me aliud fatum manet Ant. d. Cic. Phil. 13, 45, si un autre destin m'attend. ➳ pf. sync. mansti Lucil. d. Gell. 18, 8, 9.
maneo Copy link ⓘmănēbat: imperf ind act 3rd sg MANEO si, sum, ere. [μένω, μιμνάζω, αὐλίζομαι, διαρκέω] Loco insistere, inquit Nonius, siue, vt ait Sipontinus, Continere se, et firmum stare. […] 🗁 Page Scan