Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 2 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

mancum | que: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)

• mancus, a, um, adj. [Sanscr. man-āk, little; cf. Germ. mangeln], maimed, infirm (class.).
  1. I. Lit., in a limb or member, esp. in the hand: sciendum, scaevam non esse morbosum, praeterquam si, imbecillitate dextrae, validius sinistra utatur: sed hunc non scaevam, sed mancum esse dicimus, Dig. 21, 1, 12: mancus et membris omnibus captus ac debilis, Cic. Rab. Perd. 7, 21: ad mandata claudus, caecus, mutus, mancus, debilis, Plaut. Merc. 3, 3, 45: mancorum ac debilium dux, Liv. 7, 13; Ov. F. 3, 825: tamquam mancus et exstinctae corpus non utile dextrae, Juv. 3, 48.—
  2. II. Trop., infirm, defective, imperfect (rare but class.): virtus, Cic. Fin. 3, 9, 30: ac debilis praetura, id. Mil. 9, 25: contemplatio naturae, id. Off. 1, 43, 153: fortuna, Hor. S. 2, 7, 88.—With abl.: talibus officiis prope mancus, Hor. Ep. 2, 2, 21.—In neutr adverb.: error mancum claudicat, Prud. στεφ. 2, 23.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
mancus Copy link
ⓘ

mancum | que: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)

• mancus, a, um, manchot, mutilé, estropié : Cic. Rab. perd. 21 ; Liv. 7, 13 ; Ov. F. 3, 825 || [fig.] défectueux, incomplet : Cic. Fin. 3, 30 ; Off. 1, 153 ; Mil. 25 ; Hor. Ep. 2, 2, 21.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
mancus Copy link
ⓘ

mancum | que: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)

MANCVS a, um. Adi. κυλλὸς Gloss. Lat. Gr.] proprie significat eum, qui sine manu est; quasi Manu carens. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.