Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (2 entries · 4 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

jŭvant | que: pres ind act 3rd pl

juvant | que: pres ind act 3rd pl

• jŭvo, jūvi, jūtum, 1 (juvaturus, Sall. J. 47, 2; Plin. Ep. 4, 15, 13: iuerint, Cat. 66, 18), v. a. and n. [perh. root div-, to gleam; cf. dies], to help, aid, assist, support, benefit (cf.: auxilior, subvenio, opitulor).
  1. I. In gen.: qui se natos ad homines juvandos, tutandos, conservandos arbitrantur, Cic. Tusc. 1, 14, 32: beatae vitae disciplinam juvare, id. Fin. 1, 21, 71: aliquem omni suo studio in petitione, id. Fam. 11, 17, 2: aliquem auxilio laboris, id. Balb. 9: hostes frumento, Caes. B. G. 1, 26: juvit facundia causam, Ov. M. 7, 505: imbres arva juvantes, id. A. A. 1, 647: (Juppiter) juvat imbribus agros, id. P. 2, 1, 13: aliquem portuque locoque, by receiving into harbor and house, id. H. 2, 55: nudum hospitio tectoque, Juv. 3, 211: pectora alloquio, Ov. P. 1, 6, 18: audentes deus ipse juvat, id. M. 10, 586: audentes Fortuna juvat, Verg. A. 10, 284: aliquem in aliqua re, Cat. 68, 41.—With two acc.: aliquid Rutulos, Verg. A. 10, 84. —Of medical assistance: qui salutari juvat arte fessos, Hor. C. S. 63; Ov. Tr. 2, 270; Plin. 23, 1, 10, § 14: dis juvantibus or deo juvante, with God's help: me, dis juvantibus, ante brumam exspecta, Cic. Fam. 7, 20, 2; id. N. D. 2, 66, 165; cf.: non denique quicquam aliud nisi juvantibus sacris deligunt, Plin. 2, 7, 5, § 21.—In pass.: lex Cornelia proscriptum juvari vetat, Cic. Verr. 2, 1, 47, § 123: viatico a me juvabitur, Liv. 44, 22: precor, quaeras, qua sim tibi parte juvandus, Ov. P. 4, 12 fin.: placuit sollertia, tempore etiam juta, Tac. A. 14, 4 init. (al. adjuta): nec sola (lingua) loquendi munus implere potest, nisi juta, etc., Lact. Opif. D. 10, 13.—Impers., juvat, it is of use; with a subject-clause: juvat Ismara Baccho Conserere, Verg. G. 2, 37: quid docuisse juvabat? Ov. M. 7, 858; cf.: quid juvat esse deum? id. ib. 13, 965.—
  2. II. In partic., to delight, gratify, please: juvare in utroque (in sensu et in animo) dicitur: ex eoque jucundum, Cic. Fin. 2, 4, 14. —In this sense rarely as a personal verb: nec umquam quicquam me juvat quod edo domi; Foris ... quod gusto id beat, Plaut. Capt. 1, 2, 34: non omnis arbusta juvant humilesque myricae, Verg. E. 4, 2: nec me vita juvaret, invisa civibus et militibus meis, Liv. 28, 27: si nec fabellae te juvant nec fabulae, Phaedr. 4, 7, 22: multos castra juvant, Hor. C. 1, 23: aurem juvantia verba, Ov. A. A. 2, 159.—In pass.: refer ad aures, probabunt: quaere, cur? ita se dicent juvari, Cic. Or. 48, 159.—More freq. impers., juvat (aliquem), with subject-clause, it delights, pleases, I (thou, he, etc.) am delighted, take pleasure in: juvit me, tibi tuas litteras profuisse, Cic. Fam. 5, 21, 3: juvat me haec praeclara nomina artificum ... concidisse, Cic. Verr. 2, 4, 6, § 12: forsan et haec olim meminisse juvabit, Verg. A. 1, 203: juvat evasisse tot urbes Argolicas, id. ib. 3, 282: insano juvat indulgere labori, id. ib. 6, 135: si pereo, hominum manibus periisse juvabit, id. ib. 3, 606: quae scire magis juvat quam prodest, Sen. Ep. 106.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

jŭvant | que: pres ind act 3rd pl

juvant | que: pres ind act 3rd pl

• jŭvō, jūvī, jūtum, āre, tr.,
1. aider, seconder, assister, être utile, servir : aliquem Cic. Tusc. 1, 32, aider qqn ; in aliqua re Cic. Fam. 11, 17, 2, en qqch. ; hostes frumento Cæs. G. 1, 26, 6, ravitailler les ennemis en blé ; audentes fortuna juvat Virg. En. 10, 284, la fortune seconde les audacieux ; dis juvantibus Cic. Fam. 7, 20, 2, avec l'assistance des dieux ; deis bene juvantibus Liv. 29, 25, 13, avec l'heureuse assistance des dieux || [pass.] : lex Cornelia proscriptum juvari vetat Cic. Verr. 2, 1, 123, la loi Cornélia défend de venir en aide à un proscrit ; viatico a me juvabitur Liv. 44, 22, 13, je lui fournirai des frais de voyage ; sollertia tempore etiam juta Tac. Ann. 14, 4, combinaison habile, aidée même des circonstances || juvat impers. avec inf., il est utile de : Virg. G. 2, 37 ; quid juvat...? Ov. M. 7, 858 ; 13, 965, en quoi est-il utile de ?... à quoi sert de ?
2. faire plaisir, aliquem, à qqn : nec me vita juvaret invisa civibus meis Liv. 28, 27, 10, et il ne me plairait pas de mener une vie odieuse à mes concitoyens ; ita se dicent juvari Cic. Or. 159, [les oreilles] diront qu'elles sont charmées ainsi [mais v. Gell. 2, 17, 2] || [surtout emploi impers.] : me juvat avec prop. inf., il me plaît que, je suis charmé que : Cic. Verr. 2, 4, 12 ; Fam. 5, 21, 3 ; juvat avec inf. [sujet s.-ent.] : juvat evasisse tot urbes Virg. En. 3, 283, ils se réjouissent d'avoir échappé à tant de villes, cf. Virg. En. 1, 203 ; 6, 135, etc. || [avec quod] juvat me quod vigent studia Plin. Min. Ep. 1, 13, 1, je suis heureux de voir les études florissantes. ➳ part. fut. juvātūrus Sall. J. 47, 2 ; Plin. Min. Ep. 4, 15, 13 ; juturus Col. Rust. 10, 121 ; Juvenc. 1, 58 || juerint = juverint Catul. 66, 18.