Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 22 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

intermittent: fut ind act 3rd pl

• inter-mitto, mīsi, missum, 3, v. a. and n.
  1. I. Act.
    1. A. To leave off, intermit, omit, neglect; constr. with acc., aliquid ab, ad, or inf.
          1. α. With acc.: studia, Cic. Or. 10: iter, Caes. B. C. 3, 3: proelium, id. B. G. 3, 5: opus, id. ib. 3, 29: admirationem rerum, Cic. Fin. 5, 20, 57: officia militaria, Just. 25, 1, 9: curam rerum, Tac. A. 4, 13: laborem, Ov. M. 3, 154: quod (otium) quidem paulisper intermisit, Plin. Ep. 7, 31, 4; cf.: qua erat nostrum opus intermissum, Caes. B. G. 7, 71.—
          2. β. Aliquid ab: ut reliquum tempus a labore intermitteretur, Caes. B. C. 1, 32, 1: tempus ab opere, id. B. G. 7, 24, 2; cf. id. ib. 7, 17, 1. —
          3. γ. With ad: nulla pars nocturni temporis ad laborem intermittitur, Caes. B. G. 5, 40, 5; 5, 11, 6.—(ε) With inf.: quod tu mihi litteras mittere intermisisses, Cic. Fam. 7, 12, 1; so, non intermittit suo tempore caelum mitescere, etc., id. Tusc. 1, 28, 69: consulere rei publicae, id. Div. 2, 1, 1; id. Fam. 7, 12, 1: obsides dare, Caes. B. G. 4, 31. —
    2. B. To let pass, suffer to elapse: tempus, quin, Plaut. Bacch. 2, 2, 31: unum diem, quin veniat, Ter. Ad. 3, 1, 6: diem, Cic. Att. 9, 16, 1. —
  2. II. Neutr.
    1. A. To leave off, cease, pause: gallos gallinaceos sic assidue canere coepisse, ut nihil intermitterent, Cic. Div. 1, 34, 74: aves intermittentes bibunt, drink by separate draughts, Plin. 10, 46, 63, § 129.—
    2. B. To leave an interval, to pause: spatium, qua flumen intermittit, does not flow, Caes. B. G. 1, 38; Plin. 17, 22, 35, § 171: febris intermittit, is intermittent, Cels. 3, 14: febris intermittens, an intermitting fever, id. 3, 13.—Hence, intermissus, a, um, Part.
    3. A. Of a place, not occupied by, free from: custodiis loca, Liv. 7, 36, 1; 24, 35, 8: planities intermissa collibus, Caes. B. G. 7, 70.—
      1. 2. Of time or space, permitted to elapse, intervening, left between.
          1. α. Of time: brevi tempore intermisso, Caes. B. G. 4, 34.—
          2. β. Of space: intermissis circiter passibus quadringentis, Caes. B. G. 1, 41; 7, 73 al.—
    4. B. Intermitted, neglected, or omitted for a time, respited, interrupted: ludi, Cic. Div. 1, 26, 55: ventus, Caes. B. G. 5, 8: libertas, Cic. Off. 2, 7, 24: impetus remorum, id. de Or. 1, 33, 153: bella, Hor. C. 4, 1, 1: bellum, Suet. Aug. 16: censura diu, id. Claud. 16: nono die, intermisso rure, ad mercatum venire, Rutil. ap. Macr. S. 1, 16, 34. —
    5. C. Not surrounded, unenclosed: pars oppidi, quae intermissa a flumine et a paludibus: aditum angustum habebat, Caes. B. G. 7, 17: trabes intermissae spatiis, separated, id. ib. 7, 23: verba prisca et ab usu quotidiani sermonis jamdiu intermissa, i. e. given up, abandoned, Cic. de Or. 3, 38: ordo, Plin. 7, 12, 10, § 50: mos, Plin. Ep. 9, 13: per intermissa moenia urbem intrārunt, i. e. where the wall was discontinued, Liv. 34, 37 fin.: facies, non multarum imaginum et intermissarum, sed unius longae et continuae, Sen. Q. N. 1, 3, 8.—
    6. D. Left out, omitted (late Lat.): nonnulla, quae mihi intermissa videbantur, adjeci, Hier. praef. ad Chron. Euseb.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

intermittent: fut ind act 3rd pl

• intermittō, mīsī, missum, ĕre, tr. et intr.
I. tr.,
  1. 1. laisser au milieu, dans l'intervalle : intermisso loci spatio inter cohortes Cæs. G. 5, 15, 4, un espace étant laissé entre les cohortes ; mille passuum intermisso spatio Cæs. G. 6, 7, 4, avec un espace intermédiaire de mille pas ; dies intermissus Cic. Mur. 35, l'intervalle d'un jour, cf. Cæs. G. 1, 27, 4 ; 5, 15, 3 ; C. 3, 84, 1 || (pars) intermissa a flumine et a paludibus Cæs. G. 7, 17, 1 (partie) laissée libre (laissée en intervalle) par (à partir de) le fleuve et les marais ; planities intermissa collibus Cæs. G. 7, 70, 1, plaine laissée libre par les collines, [ou collibus dat., cf. interjicio] plaine s'étendant entre les collines ; intermissa custodiis loca Liv. 24, 35, 8, intervalles laissés libres par [entre] les postes de garde
  2. 2. laisser du temps en intervalle : noctem, diem Cæs. G. 5, 38, 1, laisser s'écouler une nuit, un jour d'intervalle ; nihil Cic. Div. 1, 74, ne laisser aucun intervalle, ne pas discontinuer ; ne quod tempus ab opere intermitteretur Cæs. G. 7, 24, 2, pour qu'aucun laps de temps ne fût, par interruption, soustrait au travail ; nulla pars nocturni temporis ad laborem intermittitur Cæs. G. 5, 40, 5, il n'y a pas un moment de la nuit qui ne soit employé sans interruption au travail, cf. G. 5, 11, 6 ; nullum intermisi diem quin... darem Cic. Att. 7, 15, 1, je n'ai pas laissé passer un jour sans t'envoyer..., cf. Pl. Bacch. 210 ; Ter. Ad. 293 ; Cæs. G. 5, 55, 1 ; 7, 36, 4
  3. 3. mettre de la discontinuité dans un tout, interrompre, suspendre : iter, opus, dilectus, prœlium Cæs. G. 1, 41, 5 ; C. 1, 42, 3 ; C. 1, 10, 4 ; G. 3, 5, 3, interrompre sa marche, un travail, des levées de troupes, suspendre le combat, cf. Cic. Or. 34 ; Off. 2, 24 ; Br. 303 ; verba vetustate ab usu cotidiani sermonis jamdiu intermissa Cic. de Or. 3, 153, mots qui par l'effet de la vieillesse ont été laissés depuis un long intervalle de temps en dehors de l'usage courant de la langue ; intermissa mœnia Liv. 34, 37, 8, vides, ouvertures dans les remparts || [avec inf.] s'interrompre de, cesser de : Cæs. G. 4, 31, 1 ; Cic. Div. 2, 1 ; Tusc. 1, 68, etc.
  4. 4. mettre de l'intervalle entre des objets, espacer, séparer : trabes paribus intermissæ spatiis Cæs. G. 7, 23, 3, poutres séparées par des intervalles égaux, cf. Sen. Nat. 1, 3, 8 ; Plin. Min. Ep. 2, 17, 27.
II. intr., admettre de la discontinuité, s'interrompre : subeuntes intermittere Cæs. G. 2, 25, 1, s'arrêter dans leur marche ascendante ; qua flumen intermittit Cæs. G. 1, 38, 5, sur l'étendue où le fleuve cesse, inoccupée par le fleuve, cf. Plin. 17, 171 ; Sen. Ep. 29, 8.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
intermitto Copy link
ⓘ

intermittent: fut ind act 3rd pl

INTERMITTO isi, issum, ere. [διαλείπω] Inter opus requiescere, et ad tempus desinere, Intermissionem vel intercapedinem facere, non continuare. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
intermittent Copy link
• intermittent: Phr.: an i. fever, febris quae ex toto intermittit, Cels. 3, 3, init.; febris genus quod circuitu quodam redit, cf. Cels. l. c: the chief species of i. fevers are there given, e. g. quotidiana, tertiana, quartana (quae altero, tertio, quarto quoque die revertuntur).
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
INTERMITTENT Copy link
• INTERMITTENT
Intermittent fever, febris intermittens: intermittent fevers, febres, quarum certus est circuitus; or quae certum habent circuitum et ex toto remittuntur (Cels.; i. e., those that have regular intermissions).