inter-jăcĕo Copy link ⓘinterjăcente: pres part masc/fem/neut abl sg • inter-jăcĕo, 2, v. n. and a., to lie between; constr. with dat., acc., or inter (not in Cic. or Cæs.): interjacebat campus, Liv. 37, 41.—With dat.: campus interjacens Tiberi ac moenibus Romanis, Liv. 21, 30: via interjacente, Plin. et Trag. Ep. 33, 1.— Transf.: sed his ipsis media interjacent multa, Quint. 11, 3, 18.— With acc.: regio, quae duas Syrtes interjacet, Plin. 5, 4, 4, § 27.— With inter: interjacet haec inter eam et Rhodum, Plin. 4, 12, 20, § 60.
interjăcĕō Copy link ⓘinterjăcente: pres part masc/fem/neut abl sg • interjăcĕō, ēre, intr., être placé entre : [abst] quamquam via interjacente Plin. Min. Ep. 10, 33, 1, quoiqu'il y eût une rue intermédiaire || [avec inter] hæc inter eam (insulam) et Rhodum interjacet Plin. 4, 60, elle se trouve entre l'île et Rhodes || [avec dat.] campus interjacens Tiberi ac mœnibus Romanis Liv. 21, 30, 11, plaine qui s'étend entre le Tibre et les murs de Rome ; [fig.] Quint. 11, 3, 18 || [avec acc.] Liv. 7, 29, 6 ; 27, 41, 4 ; Plin. 5, 27.