Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (16 entries · 18 senses)
L&S Lewis & Short (4)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

innāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

innātē: adverbial

• in-no, āvi, ātum, 1, v. n., to swim or float in or upon.
  1. I. Lit.
    1. A. Partim submersae, partim fluitantes et innantes beluae, Cic. N. D. 2, 39, 100: innare contextis ratibus, Amm. 14, 2, 10: innabant pariter fluctusque secabant, Verg. A. 10, 222: innare aquae, Liv. 21, 26, 9: fluviis, Col. poët. 10, 388. — Of vessels, a fleet, etc.: quo levior classis vadoso mari innaret, Tac. A. 1, 70: pelago, Sil. 12, 448.—With acc.: rapaces fluvios, Verg. G. 3, 142: fluvium vinclis innaret Cloelia ruptis, Verg. A. 8, 651. — With abl.: aquā, Suet. Ner. 12.—
    2. B. To flow upon, to wash: innantem Maricae littoribus Lirim, Hor. C. 3, 17, 7.—
  2. II. Transf., to sail upon, navigate: Stygios lacus, Verg. A. 6, 134.
ⓘ

innātē: adverbial

innāte: perf part pass masc/neut voc sg

• in-nascor, nātus sum, 3, v. dep., to be born in, to grow or spring up in a place.
  1. I. Lit.: neglectis urenda filix innascitur agris, Hor. S. 1, 3, 37: Fauni velut innati triviis, id. A. P. 245: innata rupibus altis robora, Ov. H. 7, 37: eodem innati solo, quod incolunt, Just. 2, 6: innata in cornibus cervi hedera, Plin. 8, 32, 50, § 117: calvitium uni tantum animalium homini, praeterquam innatum, excepting those that have it naturally, id. 11, 37, 47, § 131.—
  2. II. Trop. (class.), to arise in, originate in, be produced in: in hac elatione animi nimia cupiditas principatus innascitur, Cic. Off. 1, 19, 64.—Hence, P. a.: innātus, a, um, inborn, innate, inherent, natural.
          1. α. With dat.: non mihi avaritia umquam innatast; satis habeo divitiarum, Plaut. Mil. 4, 2, 71: innatam esse homini probitatem, Cic. Fin. 2, 31, 99: sunt ingeniis nostris semina innata virtutum, id. Tusc. 3, 1, 2: est quaedam alacritas naturaliter innata omnibus, Caes. B. C. 3, 92, 3: affectata aliis castitas, tibi ingenita et innata, Plin. Pan. 20, 2.—
          2. β. With in and abl.: tantus est igitur innatus in nobis cognitionis amor, Cic. Fin. 5, 18, 48: in animis eorum insitum atque innatum esse videtur, Cic. Verr. 2, 4, 48.—
          3. γ. Absol.: nos habere insitam quandam, vel potius innatam cupiditatem scientiae, Cic. Fin. 4, 2, 4: innata atque insita anteponantur assumptis atque adventiciis, id. Top. 18, 69: affectatio innata videtur esse, non arcessita, Quint. 9, 3, 74.
in-nātus Copy link
ⓘ

innātē: adverbial

innāte: masc/neut voc sg

• in-nātus, a, um, adj. [2. in-nascor], not born, unborn (eccl. Lat.): innatus Deus annon et innata materia? Tert. adv. Hermog. 5, 18; Prud. Apoth. 245.
innātus Copy link
ⓘ

innātē: adverbial

innāte: masc/neut voc sg

• innātus, a, um, P. a., from in-nascor.
GAF Gaffiot (4)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

innāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

innātē: adverbial

• innō, āvī, ātum, āre,
1. intr. :
  1. a) nager dans : Cic. Nat. 2, 100 ;
  2. b) surnager, flotter sur, naviguer sur : [avec dat.] Liv. 21, 26, 9 ; Tac. Ann. 1, 60 || [avec abl.] Suet. Nero 12 || se déverser sur [en parl. d'une rivière] : Hor. O. 3, 17, 7
2. tr., traverser à la nage : Virg. En. 6, 134 ; 8, 651 ; G. 3, 142.
innātus Copy link
ⓘ

innātē: adverbial

innāte: masc/neut voc sg

• 1 innātus, a, um, v. innascor.
innātus Copy link
ⓘ

innātē: adverbial

innāte: masc/neut voc sg

• 2 innātus, a, um (in priv.), incréé : Tert. Herm. 5 ; Prud. Apoth. 245.
ⓘ

innātē: adverbial

innāte: perf part pass masc/neut voc sg

• innāscor, nātus sum, nāscī, intr.,
1. naître dans : [avec in abl.] Cic. Off. 1, 64 ; Verr. 2, 5, 139 ; [avec dat.] Hor. S. 1, 3, 37 ; P. 245 ; Plin. 11, 131 ; [abst] Cæs. G. 1, 41, 1
2. [en part.] innatus, né dans, naturel, inné : [avec dat.] Cic. Fin. 2, 99 ; Tusc. 3, 2 ; Cæs. C. 3, 92, 3 || [avec in abl.] Cic. Fin. 5, 48 || [abst] Cic. Fin. 4, 4 ; Top. 69 ; Sest. 88 || omnibus innatum est esse deos Cic. Nat. 2, 12, nous avons tous le sentiment inné de l'existence des dieux.
GES Gesner (3)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
inno Copy link
ⓘ

innāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

innātē: adverbial

INNO âre. [ἐννέω] Vt Innato, v. v. Cic. de Natur. Deor. 2, 100 […]
Page Scan
innatus Copy link
ⓘ

innātē: adverbial

innāte: masc/neut voc sg

INNATVS a, um. Partic. Cic. de Natur. Deor. 1, 44 c. 17 […]
Page Scan
innascor Copy link
ⓘ

innātē: adverbial

innāte: perf part pass masc/neut voc sg

INNASCOR natus sum, asci. [ἐγγίνομαι] Simul nasci. […]
Page Scan
FOR Forcellini (3)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• innate:
      1. 1. innātus: an implanted, or rather i., love of knowledge, insita quaedam, vel potius innata scientiae cupiditas, Cic. Fin. 4, 2, 4. Join. insitus atque innatus, Cic. Verr. 4, 48, 106. Innate ideas, *notiones menti innatae: v. foll.
      2. 2. insĭtus a natural and i. notion, naturalis atque ins. in animis nostris notio, Cic. Fin. 1, 9, 31: i. notions of the gods, insitae [vel potius innatae] deorum cognitiones, Cic. N. D. 1, 17, 44.
      3. 3. ingĕnĕrātus (inbred: rare): Cic. Sext. 9, 21. See also natural. Phr.: an i. idea of deity, deorum anticipatio quaedam, Cic. N. D. 1, 16, 43.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
INNATE Copy link
• INNATE
innatus: ingeneratus: insitus: ingenitus: insitus et innatus (inborn, originally indwelling): naturalis: nativus (natural; opposed to assumtus, adventicius, ascitus; i. e., acquired by artificial means, etc.): congeneratus: a parentibus propagatus (implanted in us by our parents): avitus (inherited from a grandfather; e.g., malum, am evil): hereditarius: hereditate relictus (inherited, PROP. and figuratively): innate disposition, character, indoles: ingenium: innate knowledge, insita et innata cognitio: innate goodness of heart, naturalis quaedam bonitas: the old and innate pride of the Claudian family, vetus atque insita Claudiae familiae superbia. An innate idea, notio quae quasi naturalis atque insita in animis nostris inest (Cic.). Innate ideas, Vid: “innate NOTION (s). “.