Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (10 entries · 23 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

īnflāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

īnflātē: adverbial

• in-flo, āvi, ātum, 1, v. a., to blow into or upon any thing, to inflate.
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.: age, jam infla buccas, Plaut. Stich. 5, 5, 26: ex ore in os palumbi inflare aquam, Cato, R. R. 90: tumidoque inflatur carbasus Austro, is swelled, Verg. A. 3, 357: merito quin illis Juppiter ambas Iratus buccas inflet, should in a rage puff up both his cheeks, Hor. S. 1, 1, 21: inflant (corpus) omnia fere legumina, make flatulent, Cels. 2, 26.—
    2. B. In partic., to play upon a wind instrument: inflare cavas cicutas, Lucr. 5, 1383: calamos leves, Verg. E. 5, 2.— Absol., to blow: simul inflavit tibicen, a perito carmen agnoscitur, Cic. Ac. 2, 27, 86.— With cognate acc.: sonum, Cic. de Or. 3, 60, 225. —
  2. II. Trop., to puff up, inflate: spe falsa animos, Cic. Pis. 36, 89: regis spem (with erigere animos), Liv. 35, 42, 5: animos ad intolerabilem superbiam, id. 45, 31, 31; 37, 26, 4: purpuratis solita vanitate spem ejus inflantibus, Curt. 3, 2, 10; 5, 10, 3: crescentem tumidis infla sermonibus utrem, Hor. S. 2, 5, 98: ipse erit glorià inflandus, Quint. 11, 1 med.—Absol., of speech: Antipater paulo inflavit vehementius, blew a little too hard, Cic. Leg. 1, 2, 6.—Of music: illi qui fecerunt modos, a quibus aliquid extenuatur, inflatur, variatur, id. de Or. 3, 26, 102 fin.: et ea (medicamenta) quae ob caritatem emendi mulo inedicorum cupiditas inflaverat, puffed, bepraised, Veg. Vet. 4, 7, 4.— Hence, inflātus, a, um, P. a., blown into, filled with blowing.
    1. A. Lit.: si tibiae inflatae non referant sonum, Cic. Brut. 51, 192: bucina cecinit jussos inflata receptus, Ov. M. 1, 340: nolo verba inflata et quasi anhelata gravius exire, with a too great expenditure of breath, Cic. de Or. 3, 11, 40.—
      1. 2. Transf., swelled up, swollen, puffed up: serpens inflato collo, Cic. Vatin. 2, 4: bucca inflatior, Suet. Rhet. 5: inflatum hesterno venas Iaccho, Verg. E. 6, 15: Volturnus amnis inflatus aquis, swollen, enlarged, Liv. 23, 19, 4: amnes, id. 40, 33, 2: capilli, hanging loose, dishevelled, Ov. A. A. 3, 145: inflata rore non Achaico turba, Verg. Cat. 7, 2. — Comp.: vestis inflatior, Tert. Pall. 4 med.—
    2. B. Trop.
      1. 1. In gen., puffed up, inflated, haughty, proud: quibus illi rebus elati et inflati non continebantur, Cic. Agr. 2, 35, 97: inflatus et tumens animus, id. Tusc. 3, 9, 19: inflata spe atque animis, id. Mur. 15, 33: promissis, id. ib. 24, 49: laetitia atque insolentia, id. Phil. 14, 6, 15: jactatione, Liv. 29, 37, 9: assensionibus, id. 24, 6, 8: estne quisquam tanto inflatus errore, Cic. Ac. 2, 36, 116: opinionibus, id. Off. 1, 26, 91: his opinionibus animus, Liv. 6, 11, 6; 6, 18, 5: vana spe, id. 35, 49, 4: vano nuntio, id. 24, 32, 3: successu tantae rei, id. 37, 12, 4: legionum numero, Vell. 2, 80, 2: superbus et inflatus, Juv. 8, 72: elatus inflatusque, Suet. Ner. 37.— Comp.: juvenis inflatior, Liv. 39, 53, 8.—
      2. 2. In partic., of style, inflated, turgid: Attici pressi et integri, Asiani inflati et inanes, Quint. 12, 10, 16: inflatus et tumidus, Tac. Or. 18: Callimachus, Prop. 2, 34 (3, 32), 32; Suet. Rhet. 2.— Hence, adv.: inflātē, only in comp., haughtily, proudly, pompously: aliquid latius atque inflatius perscribere, Caes. B. C. 2, 17, 3: inflatius commemorare, id. ib. 2, 39, 4: inflatius multo, quam res erat gesta, fama percrebuerat, id. ib. 3, 79, 4: fabulari inflatius, Amm. 22, 16, 10.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
īnflātē Copy link
• īnflātē (inflatus) [inus.], d'une manière outrée, hyperbolique : inflatius Cæs. G. 2, 17, 3 ; 2, 39, 4 ; 3, 79, 4.
ⓘ

īnflāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

īnflātē: adverbial

• īnflō, āvī, ātum, āre, tr.,
1. souffler dans : aquam in os Cato Agr. 90, insuffler de l'eau dans la bouche ; tibias Cic. Br. 192, souffler dans une flûte ; calamos Virg. B. 5, 2, souffler dans des chalumeaux || [abst] simul tibicen inflavit Cic. Ac. 2, 86, aussitôt que le joueur de flûte s'est mis à jouer, cf. Cic. Leg. 1, 6
2. faire entendre un son : sonum inflare Cic. de Or. 3, 225, donner une note, un son au moyen de la flûte
3. gonfler : utrem Hor. S. 2, 5, 98, gonfler une outre ; inflatæ vesiculæ Cic. Div. 2, 33, vésicules gonflées ; buccas Hor. S. 1, 1, 21, gonfler les joues ; inflatur carbasus Austro Virg. En. 3, 357, le lin [la voile] s'enfle au souffle de l'Auster ; amnis inflatus aquis Liv. 23, 19, 4, fleuve grossi || ventrem Cic. Div. 2, 119 ; corpus Cels. Med. 2, 26, gonfler le ventre, le corps [donner des flatuosités] || hausser le ton : aliquid extenuatur, inflatur Cic. de Or. 3, 102, on abaisse, on élève le ton en prononçant qqch. ; inflata verba Cic. de Or. 3, 41, mots prononcés avec un souffle bruyant
4. [fig.]
  1. a) inspirer : poeta quasi divino quodam spiritu inflatur Cic. Arch. 18, le poète est inspiré par une sorte de souffle divin, cf. Cic. Div. 1, 115 ;
  2. b) enfler, augmenter : tibi animos rumor inflaverat Cic. Pis. 89, la nouvelle avait haussé ton courage, cf. Liv. 37, 26, 4 ; spem alicujus Liv. 35, 42, 5, enfler les espérances de qqn ;
  3. c) exalter : Liv. 45, 31, 3 || v. inflatus.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
inflate Copy link
INFLATE Adu. Idem. Caes. B. C. 3, 79 Latius inflatiusque multo quam res erat gesta, fama percrebuerat.
inflo Copy link
ⓘ

īnflāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

īnflātē: adverbial

INFLO âre. [φυσσάω, ἐμφυσσάω, φυσιόω] Turgefacere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• inflate:
    1. I. Lit.: to swell out by blowing:
      1. 1. inflo, 1: the canvas is i.d by the wind, inflatur carbasus vento, Virg. Aen. 3, 357: Phaedr.: Cic.
      2. 2. sufflo, 1 (by introducing wind under): to i. the skin, cutem s., Plin. 8, 38, 57: Pl.
    2. II. Fig.: of elation, pride:
      1. 1. inflo, 1: to i. any one's mind with false hope, alicui animos spe falsa inf., Cic. in Pis. 36, 89: Liv. (N.B.--Not sufflo in this sense.)
      2. 2. to be i.d, tŭmeo, ui, 2: to be i.d with empty pride, inani superbia t., Phaedr. 1, 3, 4: Juv. (but both tumeo and tumesco are oftener used of ferment of feeling).
      3. 3. turgeo, si, 2 (esp. of diction; to be i.d, bombastic): Hor. A. P. 27. Join: [oratio quae] turget et inflata est, Auct. Her. 4, 10, 15. In same sense, turgesco, 3: Quint. 12, 10, 73. See also ELATED (TO BE).
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
INFLATE Copy link
• INFLATE
inflare: sufflare (both PROP. and IMPROP.). To inflate with pride, inflare alicujus animum ad intolerabilem superbiam (Liv., 45, 31): to be inflated with pride, (superbiā) intumescere; efferre se superbiā (Sall.); efferre se insolenter (Cic.); efferri fastidio (of a disdainful pride, Cic.); tumere superbiā (Phaedrus; Cic. has animus numquam tumet). Inflated, (1) PROPR., inflatus (e.g., tibiae); (2) IMPROPR., inflatus or elatus et inflatus (with anything, aliqua re); inflatus et tumens (e.g., animus, Cic.) inflatus et tumidus (Tac.); inflatus et inanis (Quint., both of style); immodico tumore turgescens (Quint., of style).