Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (8 entries · 19 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

indĭcet: pres subj act 3rd sg

• in-dĭco, āvi, ātum, āre, v. a. (indicasso, is, for indicavero, is, Plaut. Poen. 4, 2, 66; id. Rud. 4, 3, 89), to point out, indicate (class.).
  1. I. In gen., to show, declare, disclose, make known, reveal, betray.
    1. A. Of persons: rem omnem dominae indicavit, Cic. Clu. 64, 180: Catilina non se purgavit, sed indicavit, id. Mur. 25, 51: conscios delendae tyrannidis, id. Tusc. 2, 22, 52: jam me vobis indicabo, will betray or accuse myself, id. Arch. 11, 28: indicabo meum consilium tibi, id. Fam. 10, 21, 2: rem patri, Ter. Ad. 4, 4, 19: causam publicae pestis, Liv. 8, 18, 4: de conjuratione, to give information, inform, Sall. C. 48, 4: quis tibi de epistulis istis indicavit, Cic. Fl. 37, 92; Sall. C. 30, 6: aliquid in vulgus, to make publicly known, Cic. Univ. 2: satis est actori sic indicare, Quint. 4, 2, 7.—With rel. clause: contentus indicare quid facti sit, Quint. 4, 2, 128.—With acc. and inf.: digitis ita figuratis ut temporis et aevi (Janum) esse deum indicent, Plin. 34, 7, 16, § 33.—
    2. B. Of things concr. and abstr.: vultus indicat mores, shows, indicates, Cic. Leg. 1, 9; id. Brut. 94, 324: lacrimis dolorem, Nep. Att. 4 fin.: hoc res ipsa indicat, Ter. Eun. 4, 3, 16: id esse verum parva haec fabella indicat, Phaedr. 1, 15, 3: supercilia maxime indicant factum, Plin. 11, 37, 51, § 138: ut epularum sollemnium fides ac tibiae ... indicant, Cic. de Or. 3, 51, 197. — Pass.: aetas veterinorum indicatur dentibus, Plin. 11, 37, 64, § 168: cum res non gesta indicatur, sed ut sit gesta ostenditur, Quint. 9, 2, 40. —
  2. II. In partic.
    1. A. To intimate, give a hint of, to state briefly, mention: indicare convenit, quae prodit Onesicritus, Plin. 6, 23, 26, § 96: aliquid obiter, id. 33, 1, 5, § 15: nominatim, id. 15, 14, 15, § 49: ut indicavimus, id. 36, 15, 24, § 115.—
    2. B. To set or tell the price of a thing, to value, put a price on: hanc eme. Do. Modo ut sciam, quanti indicet, etc., Plaut. Pers. 4, 4, 25: indica, fac pretium, id. ib. 37: cum postulasset, ut sibi fundus semel indicaretur, Cic. Off. 3, 15, 62. —
    3. C. In jurid. Lat., to carry on a judicial process to conviction: Indicasse est detulisse, arguisse, accusasse et convicisse, Dig. 50, 16, 197.
ⓘ

indīcet: fut ind act 3rd sg

• in-dīco, xi, ctum, 3 (
  1. I. imp. indice, Plaut. Ps. 1, 5, 132: indixti for indixisti, Front. de Cels. Ep. 3), v. a. [in-dico], to declare publicly, to proclaim, publish, announce, to appoint (class.): totius Galliae concilium Bibracte indicitur, Caes. B. G. 7, 63; Liv. 1, 50, 4: forum, Verg. A. 5, 758: Romae dierum viginti supplicatio indicitur, Caes. B. G. 7, 90: exercitum in aliquem locum, to order it to, Liv. 6, 12; cf. of time: comitia in trinum nundinum, id. 3, 35, 1: bellum populo Romano suo nomine indixit, Cic. Cat. 2, 6, 14; cf. Varr. L. L. 6, § 61 Müll.: dies indicta pugnae, Liv. 10, 27, 3: justitium, Cic. Phil. 5, 12, 31: familiaribus cenas, to invite one's self as their guest, Suet. Ner. 27: iter alicui, Verg. A. 7, 468: funus, to invite to a funeral, Varr. L. L. 6, § 61 Müll.; Cic. Leg. 2, 24, 61; Suet. Caes. 84: simul divom templis indicit honorem, a thanksgiving, Verg. A. 1, 632; 3, 264; Sil. 7, 90.—With ut: in diem certam ut ad lucum Ferentinae conveniant indicit, Liv. 1, 50, 1. —
    1. B. Trop.: qui ipsi sibi bellum indixissent, are their own enemies, Cic. Fin. 5, 10, 29: philosophiae bellum indicere, id. de Or. 2, 37, 55.—
  2. II. Esp.
    1. A. To appoint a place of gathering, fix, name a destination or rendezvous: exercitu indicto ad portam Esquilinam in posteram diem, Liv. 6, 22, 8: exercitus omnis Aquiloniam est indictus, id. 10, 38, 4: exercitus Pisas indictus erat, id. 40, 41, 7: clam exercitu indicto, id. 41, 14, 2.—
    2. B. To impose, enjoin, inflict: multam, to impose a penalty, Plin. 18, 3, 3, § 11: tributum, Liv. 4, 60; cf.: servorum numerum et pondus argenti senatoribus, Tac. H. 3, 58: populo famem indixit, Suet. Cal. 26 fin.: sibimet ipse exsilium indixit, Liv. 39, 52, 9; cf.: sibi patientiam, to enjoin upon one's self, Sen. Ep. 123, 5: iter ad regem Latinum Indicit primis juvenum, Verg. A. 7, 468: certum dominis servorum numerum, Suet. Ner. 44; id. Aug. 25: libertus, cui patronus operas indicere vellet, to prescribe, Gai. Inst. 4, 162.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

indĭcet: pres subj act 3rd sg

indīcet: fut ind act 3rd sg

• 1 indĭcō, āvī, ātum, āre (index), tr.,
1. indiquer, dénoncer, révéler :
  1. a) rem ou aliquem, une chose ou qqn : Cic. Clu. 180 ; Fam. 10, 21, 2 || Cic. Mur. 51 ; Arch. 28 ; Tusc. 2, 52 || [abst] faire des révélations, de aliqua re, sur qqch. : Cic. Fl. 92 || [avec prop. inf.] Cic. Off. 1, 134 [pass. pers. Mil. 64] ;
  2. b) vultus indicat mores Cic. Leg. 1, 9, le visage révèle, trahit le caractère, cf. Br. 324
2. indiquer le prix de, évaluer : Cic. Off. 3, 62
3. mentionner : Plin. 6, 96 ; 15, 49. ➳ indicasso = indicavero, Pl. Pœn. 888, etc.
ⓘ

indĭcet: pres subj act 3rd sg

indīcet: fut ind act 3rd sg

• 2 indīcō, dīxī, dictum, ĕre (in, dico), tr.,
1. déclarer officiellement ou publiquement, publier, notifier, annoncer : concilium Cæs. G. 5, 56, 1, fixer la date d'une assemblée, convoquer une assemblée ; bellum alicui Cic. Verr. 2, 4, 72 ; Cat. 2, 14, déclarer la guerre à qqn || [avec ut subj.] Liv. 1, 50, 1, notifier de || [en part.] convoquer : exercitu indicto ad portam Esquilinam in posterum diem Liv. 6, 22, 8, l'armée ayant été convoquée pour le lendemain à la porte Esquiline, cf. Liv. 10, 38, 4 ; 40, 41, 7 ; 41, 14, 2
2. notifier, imposer, prescrire [une peine, une contribution, etc.] : Plin. 18, 11 ; Liv. 4, 60 ; 39, 52, 9 ; Sen. Ep. 123, 5 ; servorum numerum senatoribus Tac. H. 3, 58, fixer aux sénateurs la quantité d'esclaves à fournir. ➳ impér. indice Pl. Ps. 546 ; indic donné par Diom. 349, 23, mais sans exemple.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
indico Copy link
ⓘ

indĭcet: pres subj act 3rd sg

indīcet: fut ind act 3rd sg

INDICO [1] âre. [μηνύω, γνωρίζω] proprie est Ostendere, patefacere, vel consilio, vel imprudentem. […]
Page Scan
indico Copy link
ⓘ

indĭcet: pres subj act 3rd sg

indīcet: fut ind act 3rd sg

INDICO [2] xi, ctum, ere. [καταγγέλλω] Denuntiare aliquid. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to