Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 12 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

incenditis: pres ind act 2nd pl

• incendo, di, sum, 3 (archaic form of the perf. subj. incensit = incenderit, sicut incepsit = inceperit, Paul. ex Fest. p. 107 Müll.), v. a. [in-candeo; cf.: accendo and succendo], to set fire to, to kindle, burn (freq. and class.; syn. inflammare).
  1. I. Lit.: cupas taedā ac pice refertas incendunt, Caes. B. C. 2, 11, 2: tus et odores, Cic. Verr. 2, 4, 37, § 77; cf. odores, id. Tusc. 3, 18, 43: lychnos, Verg. A. 1, 727: oppida sua omnia, vicos, reliqua privata aedificia incendunt, Caes. B. G. 1, 5, 2: aedificia vicosque, id. ib. 6, 6, 1: tabularium, Cic. N. D. 3, 30, 74: Capitolium, Sall. C. 47, 2: naves omnes, Cic. Att. 9, 6, 3: tamquam ipse suas incenderit aedes, Juv. 3, 222: classem inflammari incendique jussit, Cic. Verr. 2, 5, 35, § 91: urbem, id. Cat. 3, 4, 10; cf. Liv. 9, 9, 6: quod primo incendendum Avaricum censuerat, Caes. B. G. 7, 3, 2: agros, Verg. G. 1, 84: vepres, id. ib. 1, 271: cum ipse circumsessus paene incenderere, wast consumed, Cic. Verr. 2, 1, 33, § 85.—Absol.: nec incendit nisi ignis, Quint. 6, 2, 28.—
    1. B. Transf.
      1. 1. To light up with fire, to make a fire upon: aras votis, i. e. in pursuance of vows, Verg. A. 3, 279: altaria, id. ib. 8, 285.—
      2. 2. To heat, make hot: diem, Luc. 4, 68: igne et tenuibus lignis fornacem incendemus, will heat, warm, Col. 12, 19, 3.—
      3. 3. To make bright or shining, to brighten, illumine: ejusdem (solis) incensa radiis luna, Cic. N. D. 1, 31, 87; Ov. P. 2, 1, 41: maculosus et auro Squamam incendebat fulgor, Verg. A. 5, 88: vivis digitos incendere gemmis, to make brilliant, i. e. to adorn, Stat. S. 2, 1, 134.—
  2. II. Trop.
    1. A. To kindle, inflame, set on fire; to fire, rouse, incite, excite; to irritate, incense (esp. freq. in pass.): ut mihi non solum tu incendere judicem, sed ipse ardere videaris, Cic. de Or. 2, 45, 188: iidem hominem perustum etiamnum gloria volunt incendere, id. Fam. 13, 15, 2: me ita vel cepit vel incendit, ut cuperem, etc., id. ib. 5, 12, 1: aliquem morando, Sall. J. 25, 10: (aliquem) querelis, Verg. A. 4, 360: in minime gratum spectaculum animo incenduntur, Liv. 1, 25, 2: Tyndariden incendit amor, Val. Fl. 6, 207: plebem largiundo atque pollicitando, Sall. C. 38, 1: juventutem ad facinora, id. ib. 13, 4: bonorum animos, Cic. Att. 2, 16, 1: animum cupidum inopiā, Ter. Heaut. 2, 3, 126: cupiditatem alicujus, Cic. Fam. 15, 21, 1: odia improborum in nos, id. Att. 9, 1, 3: tum pudor incendit vires et conscia virtus, inflames, Verg. A. 5, 455: illam incendentem luctus, id. ib. 9, 500: clamore incendunt caelum, set on fire with, i. e. fill with, id. ib. 10, 895: regiam repentino luctu, Just. 38, 8 fin.: rabie jecur incendente feruntur Praecipites, Juv. 7, 648: quibus incendi jam frigidus, aevo Laomedontiades possit, id. 6, 325.—In pass.: nimis sermone hujus irā incendor, Plaut. Ps. 1, 2, 66; id. As. 2, 4, 14; cf.: incendor irā, esse ausam facere haec te injussu meo, Ter. Hec. 4, 1, 47: hisce ego illam dictis ita tibi incensam dabo, ut, etc., id. Phorm. 5, 7, 81: amore sum incensus, Cic. Q. Fr. 3, 1, 5, § 18: (mulier) incensa odio pristino, id. Clu. 64, 181: incendor quotidie magis non desiderio solum sed etiam incredibili fama virtutum admirabilium, id. Or. 10, 33: incensus studio, id. Rosc. Am. 17, 48: iratus iste vehementer Sthenio et incensus hospitium renuntiat, Cic. Verr. 2, 2, 36, § 89: omnes incenduntur ad studia gloriā, id. Tusc. 1, 2, 4; cf. id. ib. 1, 19, 44: imperator incensus ad rem publicam bene gerendam, id. Prov. Cons. 14, 35: Caesar ab eo (Crasso) in me esset incensus, id. Fam. 1, 9, 9: nulla mens est tam ad comprehendendam vim oratoris parata, quae possit incendi, nisi inflammatus ipse ad eam et ardens accesseris, id. de Or. 2, 45, 190 fin.: inimicitiis incensa contentio, id. Opt. Gen. Or. 7, 22: incensus calcaribus equus, Hirt. B. G. 8, 48, 5.—Absol.: loquarne? incendam; taceam? instigem, Ter. Phorm. 1, 4, 9: dumque petit petitur pariterque incendit et ardet, Ov. M. 3, 425.—*
    2. B. To enhance, raise: annonam (the price of corn), to produce a dearness or scarcity (shortly before: excandefaciebant), Varr. R. R. 3, 2, 16 (cf. incendium, II. A.).—
    3. C. To destroy, ruin, lay waste: si istuc conare ... tuum incendes genus, Plaut. Trin. 3, 2, 49: campos, Stat. Th. 1, 631. — Hence, incensus, a, um, P. a., inflamed, burning, hot: profuit incensos aestus avertere ( = vehementissimos ardores febris), Verg. G. 3, 469 Forbig. ad loc.— In comp.: aether, Claud. Rapt. Pros. 3, 201.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

incenditis: pres ind act 2nd pl

• incendō, cendī, cēnsum, ĕre (in et inus. cando), tr.,
1. allumer, embraser, brûler : naves Cic. Att. 9, 6, 3, incendier des vaisseaux, cf. Cic. Verr. 2, 5, 91 ; odoribus incensis Cic. Verr. 2, 4, 77, en brûlant des parfums ; ut ipse pæne incenderere Cic. Verr. 2, 1, 85, en sorte que toi-même tu faillis être brûlé vif || aras votis Virg. En. 3, 279, allumer l'autel pour le sacrifice en exécution d'un vœu
2. faire briller : luna incensa radiis solis Cic. Nat. 1, 87, la lune embrasée par les rayons du soleil, cf. Virg. En. 5, 88 || allumer la fièvre : Cels. Med. 3, 21 ; incensi æstus Virg. G. 3, 459, les feux brûlants de la fièvre
3. [fig.] mettre en feu, enflammer : judicem Cic. de Or. 2, 188, enflammer les juges, les passionner ; omnes incenduntur ad studia gloria Cic. Tusc. 1, 4, la gloire nous enflamme tous pour l'étude ; ab aliquo in aliquem incensus Cic. Fam. 1, 9, 9, enflammé, animé par qqn contre qqn ; iratus Sthenio et incensus Cic. Verr. 2, 2, 89, irrité contre Sthénius et tout en feu || allumer, exciter : cupiditatem Cic. Fam. 15, 21, 1, exciter le désir ; odia improborum in aliquem Cic. Att. 9, 1, 3, allumer la haine des méchants contre qqn || accroître : pudor incendit vires Virg. En. 5, 455, la honte attise les forces [d'Entelle] ; luctus incendere Virg. En. 9, 500, aviver la douleur ; annonam Varro R. 3, 2, 16, faire enchérir les denrées || cælum clamore Virg. En. 10, 895, remplir le ciel de cris enflammés. ➳ arch. incensit = incenderit P. Fest. 107.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
incendo Copy link
ⓘ

incenditis: pres ind act 2nd pl

INCENDO di, sum, ere. [ἐμπυρόω, ἀνάπτω] Inflammare tum proprie, tum tralate excitare et promtum, studiosumque alicuius rei reddere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.