impūrus Copy link Outline I. Lit.II. Trop., unclean , ...A. Of living beingsB. Of inanim. and abstr. things ⓘimpūrē: adverbialimpūre: masc/neut voc sg • impūrus (inp-), a, um, adj. [2. inpurus], unclean, filthy, foul (cf.: obscenus, spurcus, immundus). I. Lit. (very rare): impurae matris prolapsus ab alvo, Ov. Ib. 223.— II. Trop., unclean (in a moral sense), impure, defiled, filthy, infamous, abandoned, vile. A. Of living beings: impudens, impurus, inverecundissimus, Plaut. Rud. 3, 2, 38: in his gregibus omnes aleatores, omnes adulteri, omnes impuri impudicique versantur, Cic. Cat. 2, 10, 23: persona illa lutulenta, impura, invisa, id. Rosc. Com. 7, 20: o hominem impurum! Ter. Ad. 2, 1, 29: impuri cujusdam et ambitiosi sententia, Cic. Lael. 16, 59: cum impuris atque immanibus adversariis decertare, id. Rep. 1, 5: (dux) audax, impurus, id. ib. 1, 44: impurus et sceleratus, id. Att. 9, 15 fin.: erat hic Corinthia anus haud impura, tolerably decent, Ter. Heaut. 4, 1, 16: homo haud impurus, id. Eun. 2, 2, 4: libidine omni, Petr. 81.—Comp.: quis illo qui maledicit impurior? Cic. Phil. 3, 6, 15.— Sup.: omnium non bipedum solum, sed etiam quadrupedum impurissimus, Auct. Or. pro Dom. 18, 48.— B. Of inanim. and abstr. things: lingua, Sen. Ep. 87 med.: animus, Sall. C. 15, 4: mores, Cat. 108, 2: adulterium, id. 66, 84: historia, Ov. Tr. 2, 416: medicamina, i. e. venena, Flor. 2, 20: quid impurius, quam retinuisse talem (adulteram), Quint. 9, 2, 80. —Hence, adv.: impūrē (acc. to II.), impurely, basely, shamefully, vilely: impure atque flagitiose vivere, Cic. Fin. 3, 11, 38: multa facere impure atque taetre, id. Div. 1, 29, 6: atque intemperanter facere, id. Phil. 2, 21, 50: a quo impurissime haec nostra fortuna despecta est, id. Att. 9, 12, 2.
impūrē Copy link ⓘimpūrē: (adverb) • impūrē (impurus), d'une manière impure, honteuse : Cic. Fin. 3, 38 ; Div. 1, 60 || -rissime Cic. Att. 9, 12, 2 ; Domo 104.
impūrus Copy link Outline 1 qui n'est pas pur :2 [fig.] impur, corrompu, infâme : || -rior -issimus . ⓘimpūrē: adverbialimpūre: masc/neut voc sg • impūrus, a, um, 1. qui n'est pas pur : Ov. Ib. 223 ; Flor. 2, 20, 7 2. [fig.] impur, corrompu, infâme : Cic. Cat. 2, 23 ; Com. 20 ; Læl. 59 || -rior Cic. Phil. 3, 15 ; -issimus Cic. Verr. 2, 4, 77 ; Phil. 5, 20.
impurus Copy link ⓘimpūrē: adverbialimpūre: masc/neut voc sg IMPVRVS a, um. Adi. [μιαρὸς] Contrarium est Puro. […] 🗁 Page Scan
impure Copy link Outline 1. impūrus (most gen. term; comprising all moral pollution)2. incestus (esp., but not solely, with ref. to sexual pollution)3. contāmĭnātus4. spurcus, foedus • impure: 1. impūrus (most gen. term; comprising all moral pollution): an i. mind, animus imp., Sall. Cat. 15: Cic. Join: impudens, impurus, inverecundissimus, Pl. Rud. 3, 2, 38; impurus impudicusque, Cic. Cat. 2, 10, 23. 2. incestus (esp., but not solely, with ref. to sexual pollution): to assail with i. mouth, inc. ore lacerare, Cic. Ph. 11, 2, 5: Ov.: Hor.: v. unchaste. 3. contāmĭnātus: v. polluted. 4. spurcus, foedus: v. foul, filthy. See also obscene.
IMPURE Copy link • IMPUREPROPR. Not pure, mixed with extraneous ingredients, non purus: (aliqua re) contaminates (polluted by anything; opposed to integer). Impure air, aer non purus: impure water, aqua turbida (Cic.); aqua aliqua re inquinata (ablative of that by which it is rendered impure); aqua limo turbata (muddy, Hor.). IMPROPR., Of moral impurity, im purus (general term for what is opposed to moral purity: hence, also, unchaste, of persons and things; e.g., mores: ☞ not used PROP., in the best prose): incestus (unchaste): (flagitiis) inquinatus (stained; hence morally impure, of persons or things; with or without flagitiis): spurcus (probably aspirated from porcus; hence PROP., “swinish”: hence foully impure, etc., of persons or things). To lead an impure life, impure atque flagitiose vivere: an impure life, vita parum verecunda; vita libidinibus dedita: impure desires, libidines. With reference to style, inquinatus (e.g., of words, Cic., Opt. Gen. Or., 3, 7): *non or parum purus (☞ impurus is not found in this sense, but purus is used several times by Quintilian): barbarus (barbarous): parum or minus Latinus (of impure Latin).