Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 15 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

ignōrant: pres ind act 3rd pl

• ignōro, āvi, ātum, 1 (old form of
  1. I. inf. pres. pass. ignorarier, Ter. Phorm. 5, 7, 38), v. a. and n. [ignarus], not to know (a person or thing), to have no knowledge of, to be unacquainted with, to be ignorant of, to mistake, misunderstand (a person or thing—class.; cf. nescio).—Constr. with acc., with acc. and inf., or rel. clause, with de, quin, or absol.
          1. α. With acc.: siquidem istius regis (Anci) matrem habemus, ignoramus patrem, Cic. Rep. 2, 18: erras si id credis et me ignoras, Clinia, do not know me, mistake me, Ter. Heaut. 1, 1, 52: isti te ignorabant, id. Eun. 5, 8, 59; cf.: qui illum ignorabant, Cic. Ac. 2, 2, 4: et illum et me vehementer ignoras, id. Rab. Post. 12, 33; Just. 13, 2, 11; Liv. 26, 12: cum exercitu tirone, ignoto adhuc duci suo ignorantique ducem, id. 21, 43, 14; cf. § 18: illi iniqui jus ignorant, Plaut. Am. prol. 37: si haec ignoremus, multa nobis et magna ignoranda sint, Cic. Rep. 1, 13: istam voluptatem Epicurus ignorat? id. Fin. 2, 3, 7: quod tu quidem minime omnium ignoras, id. Or. 68, 227: ignoro causam (belli), detestor exitum, id. Phil. 8, 2, 7 fin.: Juppiter, ignoro pristina furta tua, Prop. 2, 2, 4: motus astrorum, Juv. 3, 43.—In pass., not to be known or recognized: ignoratur parens, Ter. Phorm. 2, 3, 10: fugitive, etiam nunc credis, te ignorarier? id. ib. 5, 7, 38: sciscitantes quisnam esset, nam ignorabatur, Suet. Vit. 17: ignoratus Romanos palantes repente aggreditur, unknown, undiscovered, Sall. J. 54, 9; cf.: servili habitu per tenebras ignoratus evasit, Tac. H. 4, 36; 3, 23; 74: haec omnia ignorari possunt, Quint. 3, 5, 6; Ov. Tr. 1, 5, 18: Archimedis ignoratum a Syracusanis indagavi sepulcrum, Cic. Tusc. 5, 23, 64: Cn. Octavii eloquentia, quae fuerat ante consulatum ignorata, id. Brut. 47, 176: aut ignoratae premit artis crimine turpi, Hor. A. P. 262.— Hence, to be changed, disguised: pallam illam ad phrygionem ut referas, ut reconcinnetur.... Men. Hercle; eādem ea ignorabitur, ne uxor cognoscat te habere, Plaut. Men. 2, 3, 74: non esse eam dices faxo: ita ignorabitur, id. ib. 3, 2, 3.—
          2. β. With acc. and inf.: quis ignorabat, Q. Pompeium fecisse foedus, eādem in causā esse Mancinum? Cic. Rep. 3, 18; Quint. prooem. § 1: neque ignoro, toto illo tempore vix tantum effici, quantum, etc., id. 1, 1, 17; 2, 4, 38; 3, 6, 78; cf.: neque illud ignoro, in iisdem fere esse et ornatum, id. 8, 6, 3.—
          3. γ. With rel. or interrog.-clause: cum id quam vere fiat ignores, Cic. Lael. 26, 97: ignorante rege, uter eorum esset Orestes, id. ib. 7, 24: ipsa vero sapientia, si se ignorabit, sapientia sit necne, etc., id. Ac. 2, 8, 24: non ignoro, quanti ejus nomen putetis, id. N. D. 3, 31, 78: non ignorans, quanta ex dissensionibus incommoda oriri consuessent, Caes. B. G. 7, 33, 1: quid optandum foret ignorasse, Juv. 10, 103.—*
          4. δ. With de: ignorat etiam de filio, Cic. Att. 8, 14, 3.—(ε) With quin: quis ignorat quin, etc., Cic. Fl. 27, 64; Quint. 12, 7, 8; Sulp. Sev. Dial. 1, 3, 8. —(ζ) Absol.: an vero vos soli ignoratis? vos hospites in hac urbe versamini, Cic. Mil. 12, 33; Quint. 9, 4, 119: cur ego, si nequeo ignoroque, poëta salutor? Hor. A. P. 87: ita nunc ignorans suo sibi servit patri, Plaut. Capt. prol. 50.—(η) With inf. (very rare): laetitiae causas ignorat dicere miles, Laetaturque tamen, Claud. Nupt. Hon. 186. —
  2. II. To take no notice of, pay no attention to, ignore, disregard (rare): mille modis amor ignorandust, Plaut. Trin. 2, 1, 30: quorum ego nec benevolentiam erga me ignorare, nec auctoritatem aspernare debeam, Cic. Rosc. Am. 1, 4: haec tamen ignorat quid sidus triste minetur Saturni, Juv. 6, 569.—Hence, ignōrans, antis, P. a., not knowing, unaware, ignorant of a thing (very rare): ille, eventus belli non ignorans, Caes. B. G. 6, 42, 1.—Adv.: ignō-ranter, ignorantly: ignoranter vel simpliciter non faciunt, quod, etc., Cypr. Ep. 63.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ignōrō Copy link
ⓘ

ignōrant: pres ind act 3rd pl

• ignōrō, āvī, ātum, āre (ignarus), tr., ne pas connaître, être dans l'ignorance de : eventus belli non ignorans Cæs. G. 6, 42, 1, connaissant bien les hasards de la guerre ; causam belli Cic. Phil. 8, 7, ignorer la cause de la guerre ; alicujus patrem Cic. Rep. 2, 33, ne pas savoir quel fut le père de qqn ; Cato ignoratur Cic. Br. 68, on ignore Caton [écrivain] ; Archimedis ignoratum a Syracusanis sepulcrum Cic. Tusc. 5, 64, le tombeau d'Archimède inconnu des Syracusains ; aliquem ignorare Ter. Eun. 1089 ; Cic. Ac. 2, 4, ne pas connaître qqn [sa personne, son caractère] || [avec prop. inf.] : quis ignorabat Q. Pompeium fecisse fœdus ? Cic. Rep. 3, 28, qui ne savait que Q. Pompée avait conclu le traité ? || [avec interr. ind.] : ignorante rege, uter eorum esset Orestes Cic. Læl. 24, le roi ne sachant lequel des deux était Oreste, cf. Cic. Læl. 97 ; Ac. 2, 24 || [avec quin subj., dans phrase négative ou interrog.] : quis ignorat quin... Cic. Fl. 64, qui ne sait que... ; cf. Quint. 12, 7, 8 || [avec de] : ignorat de filio Cic. Att. 8, 14, 3, il est dans l'ignorance touchant son fils || [abst] être dans l'ignorance : Cic. Mil. 33 ; Quint. 9, 4, 119 || part. ignoratus, a, um, inconnu, ignoré ; [qqf.] sans être reconnu, remarqué : Sall. J. 54, 9 ; Tac. H. 4, 36 ; [ou] qui est à l'insu : ignorata, quæ fortuna effecta sunt Cic. Top. 63, sont à notre insu les choses produites par le hasard.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
ignoro Copy link
ⓘ

ignōrant: pres ind act 3rd pl

IGNORO âre. [ἀγνοῶ] Nescire. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• ignorant:
    1. I. Not knowing or acquainted with:
      1. 1. ignārus (most gen. term: usu. with gen., less freq. with rel. clause, or acc. and inf.): i. of physical science, physicorum ign., Cic.: i. of the worth of virtue, ign. quid virtus valeret, Cic. Sext. 28, 60. I am not i. that many will say, non ign. sumus multos dicturos ..., Cic. Tusc. 2, 1, 3.
      2. 2. inscius (used with ref. to different degrees of ignorance: constr. like preced.): Socrates pretends to be i. of everything, S. se omnium rerum ins. fingit [et rudem], Cic. Br. 85, 292: i. of what was going on, ins. quid gereretur, Caes. B. G. 7, 77, init.: nor am I i. that there is utility in history, nec sum insc. esse utilitatem in historia, Cic. Fin. 5, 19, 51. Absol., i. persons (opp. to scientific physicians), homines inscii imperitique, Cic. Fin. 2, 5, fin.
      3. 3. nescius (= ignarus: but chiefly poet.: constr. like preced.): i. of destiny, n. fati, Virg.: Plin. Ep. Also Cic. has, nescius sum (= nescio), foll. by acc. and inf., cf. Fin. 1, init., non eram n. ... fore. The sequence of a rel. clause is poet.: Ov.
      4. 4. imprūdens, ntis (not aware of: esp. used where such ignorance is attended by some error or mischance): i. of the law (and so breaking it), imp. legis, Cic. Inv. 2, 31, 95: i. of the religious restriction (and so transgressing), imp. religionis, Liv. 31, 14, med. See also ignorant, to be.
    2. II. Generally destitute of knowledge:
      1. 1. indoctus: i. and boorish, ind. et agrestis (opp. to humanus et politus, Cic. Part. 25, 90): an i. man, however highly gifted, homo ind. quamvis sit ingeniosus, Auct. Her. 4, 46, 59. Rarely with gen., Hor. A. P. 380.
      2. 2. impĕrītus (unpractised, not versed in): v. inexperienced. Comp. supr. (I., 2, ex.).
      3. 3. rŭdis, e: v. unacquainted.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
IGNORANT Copy link
• IGNORANT
inscius (who is not acquainted, either by instruction or experience with the principles and practice of an art; alicujus rei): ignarus (without any knowledge how a thing is to be carried on; alicujus rei): imperitus (wholly without experience in anything; alicujus rei): rudis (raw; without instruction; alicujus rei or in aliqua re). (The words are found in this connection and order.) alicujus rei inscius et rudis: indoctus (general term, without any learned or scientific knowledge): illitteratus (illitterate): nescius (having accidentally not heard of or experienced something; inscius implies blame, nescius is indifferent, Döderlein; alicujus rei; e.g., impendentis mali, Plin. It may be followed by accusative with infinitive, non sum nescius... ista dici, Cic.; but nescius with infinitive only, as nescius fallere, is poetical): integer (on whose mind no impression has been made by previous instruction; with reference to a particular subject, and to a teacher who may therefore mould such a pupil as he pleases). (The words are found in this connection and order.) rudis et integer (Cic.). I am not ignorant that, etc., non sum nescius (with accusative and infinitive). To be ignorant of anything, aliquid nescire (with reference to the understanding, thought, etc.); aliquid ignorare (with reference to circumstances of external perception, experience, etc.); aliquid non callere (not to have acquired a practical knowledge by industrious study and experience). To be shamefully ignorant of anything, aliquid turpiter ignorare: to be utterly ignorant on all subjects, omnium rerum inscium et rudem esse. Take me for your pupil, and give me the instruction I require, for I am at present quite ignorant of the subject, rudem me et integrum discipulum accipe, et ea, quae requiro, doce (Cic., N.D., 3, 3, 7).
GRG Georges (1)
Source
Source & Attribution
Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (8th ed., 1913/1918). Digitized data accessed from latin-dict.github.io and is in the public domain.
Ignorant Copy link
Ignorant, indoctus (ungelehrt).
rudis (roh, ungebildet).
imperitus (unkundig).