Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 26 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

gestūre: fut part act masc/neut voc sg

• gĕro, gessi, gestum (Part. gen. plur. sync. gerentum, Plaut. Truc. 2, 1, 13; imper. ger, like dic, duc, fac, fer, Cat. 27, 2), 3, v. a. [root gas-, to come, go; Zend, jah, jahaiti, come; gero (for geso), in caus. sense, to cause to come; cf. Gr. βαστάζω, from βαστος = gestus], to bear about with one, to bear, carry, to wear, have (in the lit. signif. mostly poet., not in Cic., Cæs., Sall., or Quint.; but instead of it ferre, portare, vehere, sustinere, etc.; but in the trop. signif. freq. and class.).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.: (vestem ferinam) qui gessit primus, Lucr. 5, 1420; so, vestem, Ov. M. 11, 276 (with induere vestes), Nep. Dat. 3; cf.: coronam Olympiacam capite, Suet. Ner. 25: ornamenta, id. Caes. 84: angues immixtos crinibus, Ov. M. 4, 792: clipeum (laeva), id. ib. 4, 782; cf.: galeam venatoriam in capite, clavam dextra manu, copulam sinistra, Nep. Dat. 3: ramum, jaculum, Ov. M. 12, 442: spicea serta, id. ib. 2, 28: vincla, id. ib. 4, 681: venabula corpore fixa, id. ib. 9, 206; cf.: tela (in pectore fixus), id. ib. 6, 228: Vulcanum (i. e. ignem) in cornu conclusum, Plaut. Am. 1, 1, 185: spolia ducis hostium caesi suspensa fabricato ad id apte ferculo gerens, Liv. 1, 10, 5; cf.: Horatius trigemina spolia prae se gerens, id. 1, 26, 2: onera, Varr. L. L. 6, § 77 Müll.: uterum or partum gerere, to be pregnant, be with young; so, gerere partum, Plin. 8, 47, 72, § 187: uterum, id. 8, 40, 62, § 151: centum fronte oculos centum cervice gerebat Argus, Ov. Am. 3, 4, 19: lumen unum media fronte, id. M. 13, 773: cornua fronte, id. ib. 15, 596: virginis os habitumque gerens et virginis arma, Verg. A. 1, 315: virginis ora, Ov. M. 5, 553; cf.: quae modo bracchia gessit, Crura gerit, id. ib. 5, 455 sq.: Coae cornua matres Gesserunt tum, i. e. were turned into cows, id. ib. 7, 364: principio (morbi) caput incensum fervore gerebant, Lucr. 6, 1145: qui umbrata gerunt civili tempora quercu, Verg. A. 6, 772: tempora tecta pelle lupi, Ov. M. 12, 380: (Hector) squalentem barbam et concretos sanguine crines Vulneraque illa gerens, quae, etc., Verg. A. 2, 278: capella gerat distentius uber, Hor. S. 1, 1, 110.—
        1. b. Of inanimate things: semina rerum permixta gerit tellus discretaque tradit, Lucr. 6, 790; cf.: (terram) multosque lacus multasque lacunas In gremio gerere et rupes deruptaque saxa, id. ib. 6, 539; Enn. ap. Non. 66, 26 (Sat. 23, p. 157 Vahl.); and: quos Oceano propior gerit India lucos, Verg. G. 2, 122: speciem ac formam similem gerit ejus imago, Lucr. 4, 52.—
    2. B. In partic. (very rare).
      1. 1. With respect to the term. ad quem, to bear, carry, bring to a place: (feminae puerique) saxa in muros munientibus gerunt, Liv. 28, 19, 13: neque eam voraginem conjectu terrae, cum pro se quisque gereret, expleri potuisse, id. 7, 6, 2; cf. id. 37, 5, 1. —Absol.: si non habebis unde irriges, gerito inditoque leniter, Cato, R. R. 151, 4; Liv. 7, 6, 2 Drak.—Prov.: non pluris refert, quam si imbrem in cribrum geras, Plaut. Ps. 1, 1, 100.—
      2. 2. With the accessory idea of production, to bear, bring forth, produce: quae (terra) quod gerit fruges, Ceres (appellata est), Varr. L. L. 5, § 64 Müll.; cf. Tib. 2, 4, 56: violam nullo terra serente gerit, Ov. Tr. 3, 12, 6: arbores (Oete), id. M. 9, 230: malos (platani), Verg. G. 2, 70: frondes (silva), Ov. M. 11, 615: terra viros urbesque gerit silvasque ferasque Fluminaque et Nymphas et cetera numina ruris, Ov. M. 2, 16.
  2. II. Trop.
    1. A. In gen., to bear, have, entertain, cherish: vos etenim juvenes animum geritis muliebrem, illa virago viri, Poët. ap. Cic. Off. 1, 18, 61; cf.: fortem animum gerere, Sall. J. 107, 1: parem animum, id. ib. 54, 1 Kritz.: animum invictum advorsum divitias, id. ib. 43, 5: animum super fortunam, id. ib. 64, 2: mixtum gaudio ac metu animum, Liv. 32, 11, 5; cf. also Verg. A. 9, 311; and v. infra B. 3.: aeque inimicitiam atque amicitiam in frontem promptam gero, Enn. ap. Gell. 19, 8, 6 (Trag. v. 8 Vahl.): personam, to support a character, play a part, Cic. Off. 1, 32, 115; cf.: est igitur proprium munus magistratus, intelligere, se gerere personam civitatis debereque ejus dignitatem et decus sustinere, id. ib. 1, 34, 132; Aug. Doctr. Christ. 4, 29 init.; id. Civ. Dei, 1, 21 al.: mores, quos ante gerebant, Nunc quoque habent, Ov. M. 7, 655: et nos aliquod nomenque decusque Gessimus, Verg. A. 2, 89: seu tu querelas sive geris jocos Seu rixam et insanos amores Seu facilem, pia testa (i. e. amphora), somnum, Hor. C. 3, 21, 2: in dextris vestris jam libertatem, opem ... geritis, Curt. 4, 14 fin.: plumbeas iras, Plaut. Poen. 3, 6, 18: iras, Ter. Hec. 3, 1, 30: M. Catonem illum Sapientem cum multis graves inimicitias gessisse accepimus propter Hispanorum injurias, Cic. Div. ap. Caecil. 20, 66: veteres inimicitias cum Caesare, Caes. B. C. 1, 3, 4: muliebres inimicitias cum aliqua, Cic. Cael. 14, 32: inimicitias hominum more, id. Deiot. 11, 30: simultatem cum aliquo pro re publica, Anton. ap. Cic. Att. 14, 13, A, 3; cf. Suet. Vesp. 6; and Verg. A. 12, 48: de amicitia gerenda praeclarissime scripti libri, Cic. Fam. 3, 8, 5: amicitiam, Nep. Dat. 10 fin.: praecipuum in Romanos gerebant odium, Liv. 28, 22, 2: cum fortuna mutabilem gerentes fidem, id. 8, 24, 6: utrique imperii cupiditatem insatiabilem gerebant, Just. 17, 1 fin. —Absol.: ad ea rex, aliter atque animo gerebat, placide respondit, Sall. J. 72, 1.—
    2. B. In partic.
      1. 1. Gerere se aliquo modo, to bear, deport, behave, or conduct one's self, to act in any manner: in maximis rebus quonam modo gererem me adversus Caesarem, usus tuo consilio sum, Cic. Fam. 11, 27, 5; cf. id. Off. 1, 28, 98: ut, quanto superiores sumus, tanto nos geramus summissius, id. ib. 1, 26, 90; so, se liberius (servi), id. Rep. 1, 43: se inconsultius, Liv. 41, 10, 5: se valde honeste, Cic. Att. 6, 1, 13: se perdite, id. ib. 9, 2, A, 2: se turpissime (illa pars animi), id. Tusc. 2, 21, 48: se turpiter in legatione, Plin. Ep. 2, 12, 4: sic in provincia nos gerimus, quod ad abstinentiam attinet, ut, etc., Cic. Att. 5, 17, 2: sic me in hoc magistratu geram, ut, etc., id. Agr. 1, 8, 26; cf.: nunc ita nos gerimus, ut, etc., id. ib. 2, 22, 3: uti sese victus gereret, exploratum misit, Sall. J. 54, 2: se medium gerere, to remain neutral, Liv. 2, 27, 3.—
        1. b. In a like sense also post-class.: gerere aliquem, to behave or conduct one's self as any one (like agere aliquem): nec heredem regni sed regem gerebat, Just. 32, 3, 1; Plin. Pan. 44, 2: tu civem patremque geras, Claud. IV. Cons. Hon. 293: aedilem, App. M. 1, p. 113: captivum, Sen. Troad. 714.—
        2. c. Gerere se et aliquem, to treat one's self and another in any manner: interim Romae gaudium ingens ortum cognitis Metelli rebus, ut seque et exercitum more majorum gereret, Sall. J. 55, 1: meque vosque in omnibus rebus juxta geram, id. ib. 85, 47.—
        3. d. Pro aliquo se gerere, to assume to be: querentes, quosdam non sui generis pro colonis se gerere, Liv. 32, 2, 6: eum, qui sit census, ita se jam tum gessisse pro cive, Cic. Arch. 5, 11 dub.—
      2. 2. Gerere prae se aliquid (for the usual prae se ferre), to show, exhibit, manifest: affectionis ratio perspicuam solet prae se gerere conjecturam, ut amor, iracundia, molestia, etc., Cic. Inv. 2, 9, 30; cf.: prae se quandam gerere utilitatem, id. ib. 2, 52, 157: animum altum et erectum prae se gerebat, Auct. B. Afr. 10 fin.; Aug. de Lib. Arbit. 3, 21, 61 al.; so gerere alone: ita tum mos erat, in adversis voltum secundae fortunae gerere, moderari animo in secundis, to assume, Liv. 42, 63, 11.—
      3. 3. With the accessory idea of activity or exertion, to sustain the charge of any undertaking or business, to administer, manage, regulate, rule, govern, conduct, carry on, wage, transact, accomplish, perform (cf.: facio, ago).—In pass. also in gen., to happen, take place, be done (hence, res gesta, a deed, and res gestae, events, occurrences, acts, exploits; v. the foll.): tertium gradum agendi esse dicunt, ubi quid faciant; in eo propter similitudinem agendi et faciundi et gerundi quidam error his, qui putant esse unum. Potest enim aliquid facere et non agere, ut poëta facit fabulam et non agit: contra actor agit et non facit. ... Contra imperator quod dicitur res gerere, in eo neque facit neque agit, sed gerit, id est sustinet, translatum ab his qui onera gerunt, quod hi sustinent, Varr. L. L. 6, § 77 Müll.: omnia nostra, quoad eris Romae, ita gerito, regito, gubernato, ut nihil a me exspectes, Cic. Att. 16, 2, 2: gerere et administrare rem publicam, id. Fin. 3, 20, 68; cf. id. Rep. 2, 1 and 12: rem publicam, id. ib. 1, 7; 1, 8; id. Fam. 2, 7, 3 et saep.: magistratum, id. Sest. 37, 79; cf. potestatem, Cic. Verr. 2, 2, 55, § 138: consulatum, id. Agr. 1, 8, 25; id. Sest. 16, 37: duumviratum, id. ib. 8, 19: tutelam alicujus, Dig. 23, 2, 68; 27, 1, 22 al.: multi suam rem bene gessere et publicam patria procul, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6, 1 (Trag. v. 295 Vahl.); so, rem, of private affairs, Plaut. Pers. 4, 3, 34; Cic. de Sen. 7, 22 al.: aliquid per aes et libram gerere, to transact by coin and balance, Gai. Inst. 3, 173; cf. Weissenb. ad Liv. 6, 14.—Of war: etsi res bene gesta est, Enn. ap. Cic. de Or. 3, 42, 168 (Ann. v. 512 Vahl.): vi geritur res, id. ap. Gell. 20, 10 (Ann. v. 272 ib.); cf.: gladiis geri res coepta est, Liv. 28, 2, 6: ubi res ferro geratur, id. 10, 39, 12: qui rem cum Achivis gesserunt statim, Enn. ap. Non. 393, 14 (Trag. v. 39 Vahl.); cf. Plaut. Am. 1, 1, 84: Alexander ... passurus gestis aequanda pericula rebus, exploits, Juv. 14, 314: miranda quidem, sed nuper gesta referemus, id. 15, 28.—Of public affairs, affairs of government: magnae res temporibus illis a fortissimis viris summo imperio praeditis, dictatoribus atque consulibus, belli domique gerebantur, Cic. Rep. 2, 32 fin.; 2, 24: a rebus gerendis senectus abstrahit, id. de Sen. 6, 15; cf. § 17: quid quod homines infima fortuna, nulla spe rerum gerendarum (public business), opifices denique, delectantur historia? maximeque eos videre possumus res gestas (public events or occurrences) audire et legere velle, qui a spe gerendi absunt, confecti senectute, id. Fin. 5, 19, 52: sin per se populus interfecit aut ejecit tyrannum, est moderatior, quoad sentit et sapit et sua re gesta laetatur, their deed, id. Rep. 1, 42: ut pleraque senatus auctoritate gererentur, id. ib. 2, 32; cf. id. ib. 1, 27: haec dum Romae geruntur, id. Quint. 6, 28: ut iis, qui audiunt, tum geri illa fierique videantur, id. de Or. 2, 59, 241: susceptum negotium, id. Fam. 13, 5, 1; cf.: si ipse negotium meum gererem, nihil gererem, nisi consilio tuo, id. Att. 13, 3, 1: negotium bene, male, etc., id. Rosc. Com. 11, 32; id. Cat. 2, 10, 21; Caes. B. G. 3, 18, 5 et saep.; cf.: quid negotii geritur? Cic. Quint. 13, 42: annos multos bellum gerentes summum summā industriā, Enn. ap. Non. 402, 3 (Trag. v. 104 Vahl.); cf.: bello illo maximo, quod Athenienses et Lacedaemonii summa inter se contentione gesserunt, Cic. Rep. 1, 16; so, bella, id. ib. 5, 2: pacem an bellum gerens, v. Andrews and Stoddard's Gram. § 323, 1 (2); Sall. J. 46 fin.: bella multa felicissime, Cic. Rep. 2, 9: bellum cum aliquo, id. Sest. 2, 4; id. Div. 1, 46, 103; Caes. B. G. 1, 1, 4 et saep.: bello gesto, Liv. 5, 43, 1: mea mater de ea re gessit morem morigerae mihi, performed my will, i. e. complied with my wishes, gratified, humored me, Plaut. Cist. 1, 1, 87; cf.: geram tibi morem et ea quae vis, ut potero, explicabo, Cic. Tusc. 1, 9, 17: morem alicui (in aliqua re), Enn. ap. Non. 342, 24 (Trag. v. 241 Vahl.): sine me in hac re gerere mihi morem, Ter. Heaut. 5, 1, 74; Plaut. Capt. 2, 3, 44; id. Men. 5, 2, 37; id. Mil. 2, 1, 58; Cic. Rep. 3, 5; id. N. D. 2, 1, 3; Ov. Am. 2, 2, 13 et saep.; also without dat., Plaut. Most. 3, 2, 36; Ter. Ad. 3, 3, 77.—Pass.: ut utrique a me mos gestus esse videatur, Cic. Att. 2, 16, 3; Plaut. Most. 1, 3, 69; Ter. Eun. 1, 2, 108; id. Ad. 2, 2, 6; Nep. Them. 7, 3 al.—With a play upon this meaning and that in II. A.: magna, inquit, bella gessi: magnis imperiis et provinciis praefui. Gere igitur animum laude dignum, Cic. Par. 5, 2, 37.—Absol.: cum superiores alii fuissent in disputationibus perpoliti, quorum res gestae nullae invenirentur, alii in gerendo probabiles, in disserendo rudes, Cic. Rep. 1, 8; cf. the passage, id. Fin. 5, 19, 52 supra: Armeniam deinde ingressus prima parte introitus prospere gessit, Vell. 2, 102, 2 (where others unnecessarily insert rem), Liv. 25, 22, 1; cf. also: sive caesi ab Romanis forent Bastarnae ... sive prospere gessissent, id. 40, 58 fin.: cum Persis et Philippus qui cogitavit, et Alexander, qui gessit, hanc bellandi causam inferebat, etc., Cic. Rep. 3, 9.—
      4. 4. Of time, to pass, spend (mostly post-Aug.; not in Cic.): ut (Tullia) cum aliquo adolescente primario conjuncta aetatem gereret, Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 3; cf.: pubertatis ac primae adolescentiae tempus, Suet. Dom. 1: vitam, Petr. 63; Val. Fl. 6, 695: annum gerens aetatis sexagesimum et nonum, Suet. Vesp. 24.—Hence, gĕrens, entis, P. a. (acc. to II. B. 3.), managing, conducting, etc.; with gen.: rei male gerentes, Plaut. Truc. 1, 2, 43: sui negotii bene gerens, Cic. Quint. 19, 62.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

gestūre: fut part act masc/neut voc sg

• gĕrō, gessī, gestum, ĕre, tr.
I. porter
  1. 1. porter qq. part qqch. : terram Liv. 7, 6, 2 ; saxa in muros Liv. 28, 19, 13, porter (transporter) de la terre, des pierres pour les murs ; caput abscisum spiculo gerens Liv. 4, 19, 5, portant au bout d'une pique la tête détachée du tronc
  2. 2. porter sur soi, avec soi : vestem Lucr. 5, 1420, porter un vêtement, cf. Nep. Dat. 3, 1 ; in capite galeam, dextra manu clavam Nep. Dat. 3, 2, porter sur sa tête un casque, dans sa main droite un bâton ; virginis os habitumque Virg. En. 1, 315, portant les traits et le costume d'une jeune fille ; semina rerum permixta gerit tellus Lucr. 6, 790, la terre porte en elle un mélange confus de germes, cf. Lucr. 6, 539 || [d'où] produire : fruges gerit terra Varro L. 5, 64, la terre produit les moissons, cf. Virg. G. 2, 70 ; Ov. Tr. 3, 12, 6, etc.
  3. 3. [fig.] porter, tenir, avoir, faire paraître : personam Cic. Off. 1, 115, tenir un rôle ; personam civitatis Cic. Off. 1, 132, représenter la cité ; cognomen Sen. Ep. 91, 17, porter un surnom || [d'où, post-class.] gerere aliquem, jouer le personnage de qqn, se comporter en telle personne : principem Plin. Min. Pan. 44, se comporter en empereur, cf. Just. 32, 3, 1 ; Val. Max. 9, 1, 9 || fortem animum Sall. J. 107, 1, montrer du courage ; cum multis graves inimicitias Cic. Cæcil. 66, entretenir de graves inimitiés avec bien des personnes, cf. Cic. Cæl. 32 ; Cæs. C. 1, 3, 4 ; amicitiam Cic. Fam. 3, 8, 5, entretenir des sentiments d'amitié ; odium in aliquem Liv. 28, 22, 2, entretenir des sentiments de haine contre qqn ; [abst] aliter atque animo gerebat Sall. J. 72, 1, contrairement à sa pensée || præ se gerere = præ se ferre, porter devant soi, montrer : Cic. Inv. 2, 30 ; 2, 157 || se gerere aliquo modo, se comporter de telle ou telle manière : se summissius Cic. Off. 1, 90, se comporter avec plus de modestie, avoir une conduite plus modeste, cf. Cic. Off. 1, 98 ; Tusc. 2, 48, etc. ; ita se gerere ut Cic. Verr. 2, 4, 72, se comporter (se conduire) de telle manière que ; [avec attribut] se medium Liv. 2, 27, 3, se montrer neutre ; se pro cive Cic. Arch. 11, se comporter en citoyen, cf. Liv. 32, 2, 6 || se et exercitum more majorum Sall. J. 55, 1, traiter soi-même et l'armée à la manière des ancêtres, cf. Sall. J. 85, 47.
II. porter une chose, s'en charger, cf. Varro L. 6, 77, d'où :
  1. 1. faire, accomplir, exécuter ; statuere utrum illi qui istam rem gesserunt homicidæ sint an vindices libertatis Cic. Phil. 2, 30, décider si les auteurs de cette action dont tu parles [meurtre de César] sont des assassins ou les vengeurs de la liberté ; hæc dum Romæ geruntur Cic. Quinct. 28, pendant que tout cela se passe à Rome || [t. mil.] rem gerere, exécuter une entreprise de guerre, combattre : res geritur Cic. Phil. 8, 17, l'affaire (la bataille) est engagée ; gladio comminus rem Cæs. G. 5, 44, 11, s'escrimer de près avec l'épée ; occasio rei bene gerendæ Cæs. G. 5, 57, 1, occasion de remporter un succès ; male re gesta Cæs. G. 1, 40, 12, après un échec, un échec étant essuyé, cf. Liv. 2, 17, 4, [même sens avec negotium Cæs. G. 3, 18, 5, etc.] || [vie privée] : rem gerere ou negotium gerere, mener, administrer une affaire, ses propres affaires, cf. Cic. CM 22 ; Att. 16, 2, 2 ; Cat. 2, 21 ; Com. 32, etc. || [vie politique] : rem publicam, exercer des fonctions publiques, se charger des affaires publiques, cf. Cic. Rep. 1, 12 ; rem publicam bene Cic. Br. 103, faire de bonne politique ; mais superatis hostibus, optime re publica gesta Cic. Verr. 2, 3, 185, après avoir triomphé des ennemis et rempli excellemment leur mission officielle, cf. Cic. Prov. 14 ; Liv. 2, 24, 5 ; rem publicam gerere et administrare Cic. Fin. 3, 68, prendre en mains et administrer les affaires publiques ; magistratum Cic. Sest. 79, exercer une magistrature ; præturam Cic. Verr. 2, 4, 136, exercer la préture || bellum gerere = diriger, mener les opérations de guerre, ou faire la guerre, être en guerre : Cic. Rep. 2, 15 ; 1, 25 ; etc. || pl. res gestæ, choses accomplies, actions aussi bien civiles que politiques ou militaires : res tuæ gestæ, res gestæ alicujus, tes actions, les actions accomplies par qqn, les hauts faits, les exploits, cf. Cic. Marc. 25 ; Fin. 5, 52 ; Dej. 12 ; Verr. 2, 5, 25 ; etc. ; pl. n. gesta, ōrum, exploits : Nep. Lys. 4, 3 ; Hann. 13, 3 ; Liv. 6, 1, 3 ; 8, 40, 5
  2. 2. gerere morem alicui, déférer aux désirs de qqn, complaire à qqn : Cic. Tusc. 1, 17 ; Rep. 3, 8, etc. ; utrique a me mos gestus est Cic. Att. 2, 16, 3, j'ai fait plaisir à tous les deux
  3. 3. passer le temps : ætatem cum aliquo Sulp. Ruf. d. Cic. Fam. 4, 5, 3, passer sa vie avec qqn ; adolescentiæ tempus Suet. Dom. 1, passer sa jeunesse.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
gero Copy link
ⓘ

gestūre: fut part act masc/neut voc sg

GERO [1] gessi, gestum, ere. [κομίζω, φέρω, μεταχειρίζομαι] Portare primum, deinde habere, tractare, administrare, gubernare, quod enim manu gerit aliquis, illud pro arbitrio habet, mouet, dirigit etc. […]
Page Scan
gero Copy link
ⓘ

gestūre: fut part act masc/neut voc sg

GERO [2] onis. m. Muli aeris, damnigeruli, foras? gerones Plaut. Truc. 2, 7, 1.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• gesture:
      1. 1. gestus, ūs (the carriage of the body generally; also any particular g.): to assume new g.s and looks, g. vultumque capere novum, Ter. Ph. 5, 6, 50: to indicate by a g., gestu significare, Ov. Tr. 5, 10, 36: to be guilty of a fault in g., in gestu peccare, Cic. de Or. 1, 27, fin.: comp. Quint. 11, 3, 66, sqq.
      2. 2. mōtus, ūs (any movement): such were their features, g., posture, eo erant vultu, g., statu, Cic. Tusc. 3, 22, 53. See also gesticulation.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
GESTURE Copy link
• GESTURE
gestus (with reference to position; holding of the body, or of single parts of it; distinguishedfrom motus, the motion of the whole body; hence together, gestus motusque; motus gestusque: gestus is especially proper to actors; motus, to combatants, wrestlers, orators). To make gestures, gestum agere, facere: gestu uti: gestum componere (after the rules of art): all kinds of artistical pantomimic gestures which anybody makes at anything, gesticulatio: to make such gestures, gesticulari: one that makes such gestures, gesticulator (☞ all three, post- Augustin): to be unskilful in making gestures, gestum nescire: to make wrong gestures, peccare in gestu: to make a gesture at every word, gestu verba exprimere.