generalship Copy link Outline I. The act of commanding an army1. ductus, ūs2. expr. by dux, imperator, in abl. absol. constr.II. Skill of a commander • generalship: I. The act of commanding an army: 1. ductus, ūs: he conducted the war most admirably by his g., rem optime d. suo gessit, Cic. Manil. 21, init.: by the valour and g. of Ventidius, virtute et d. Ventidii, Vell. 2, 78. 2. expr. by dux, imperator, in abl. absol. constr.: (Pausanias) under whose g. Mardonius had been routed, quo duce M. fugatus erat, Nep. Arist. 2: Hor. Od. 1, 2, extr. II. Skill of a commander: consĭlium: (Varus) deficient in g., imperatoris consilio defectus, Vell. 2, 120: cf. Cic. N. D. 3, 6, 16, consilium illud imperatorum fuit, quod Graeci στρατήγημα appellant: Caes. Join: consilio ac virtute, Cic. Manil. 4, 10. Sometimes scientia (peritia) rei militaris may serve, cf. Cic. l. c. § 28.
GENERALSHIP Copy link • GENERALSHIPindoles imperatoriae virtutis (talents for a great general; Justinus, 2, 8, 15): imperatoria virtus: virtus imperatoris (also in plur., imperatoriae virtutes, all the excellences which form a good general).