fūmus Copy link Outline I. smoke, steam, fumeb. Prov.(a). Semper flamma fumo est proxima(b). Tendere de fumo, ut proverbium loquitur vetus, ad flammam, ...(g). Fumum or fumos vendere, i. e. to make empty promises ...II. Trop., like our word smoke, as a figure of ... ⓘfūme: masc voc sg • fūmus, i, m. [Sanscr. dhū, dhumas, smoke; Zend. dun-man, vapor; Gr. θύω, to rage, sacrifice, θυμός, θῦμα, θύος, etc.; Goth. dauns, odor; Engl. dust; cf.: fūnus, fuligo], I. smoke, steam, fume: in lignis si flamma latet fumusque cinisque, Lucr. 1, 871; cf. 1, 891; 4, 56: ibi hominem ingenuum fumo excruciatum, semivivum reliquit, Cic. Verr. 2, 1, 17, § 45: castra, ut fumo atque ignibus significabatur, amplius milibus pass. VIII. in latitudinem patebant, Caes. B. G. 2. 7 fin.: tum fumi incendiorum procul videbantur, id. ib. 5, 48 fin.: significatione per castella fumo facta, id. B. C. 3, 65, 3: ater ad sidera fumus erigitur, Verg. A. 9, 239: pernas in fumo suspendito, Cato, R. R. 162, 3: fumo inveteratum vinum, Plin. 23, 1. 22, § 40; cf. Hor. C. 3, 8, 11; Col. 1, 6, 19 sq.; v. fumarium; hence, poet. transf.: fumi Massiliae, Marseilles wine mellowed in the smoke, Mart. 14, 118: in illo ganearum tuarum nidore atque fumo, Cic. Pis. 6, 13; cf.: intervenerant quidam amici, propter quos major fumus fieret, etc., Sen. Ep. 64, and Ter. Ad. 5, 3, 60: non fumum ex fulgore, sed ex fumo dare lucem Cogitat, Hor. A. P. 143.—In double sense: Ph. Oculi dolent. Ad. Quor? Ph. Quia fumus molestus est, smoke, i. e. foolish talk, Plaut. Most. 4, 2, 10. — b. Prov. α. Semper flamma fumo est proxima: Fumo comburi nihil potest, flamma potest, i. e. the slightest approach to wrong-doing leads to vice, Plaut. Curc. 1, 1, 53.— β. Tendere de fumo, ut proverbium loquitur vetus, ad flammam, to jump out of the frying-pan into the fire, Amm. 14, 11, 12; cf.: de fumo, ut aiunt, in flammam, id. 28, 1, 26.— γ. Fumum or fumos vendere, i. e. to make empty promises, Lampr. Alex. Sev. 36; Mart. 4, 5, 7; App. Mag. p. 313, 31.—For which also: per fumum or fumis vendere aliquid, Capitol. Anton. 11; Lampr. Heliog. 10.— II. Trop., like our word smoke, as a figure of destruction: ubi omne Verterat in fumum et cinerem, had reduced to smoke and ashes, i. e. had consumed, squandered, Hor. Ep. 1, 15, 39.
fūmus Copy link ⓘfūme: masc voc sg • fūmus, ī, m., fumée : Cic. Verr. 2, 1, 45 ; Cæs. G. 2, 7, 4 ; fumi incendiorum Cæs. G. 5, 48, 10, la fumée des incendies || [prov.] de fumo in flammam Amm. 28, 1, 26, tomber de Charybde en Scylla ; flamma fumo est proxima Pl. Curc. 53, la flamme suit de très près la fumée [une faute légère est suivie d'une plus grave] ; fumum, fumos vendere Apul. Apol. 60 ; Mart. 4, 5, 7, vendre de la fumée [faire de vaines promesses] ; per fumum vendere aliquid Capit. Anton. 11, 1, en faire accroire || [fig.] : omne verterat (ille) in fumum Hor. Ep. 1, 15, 39, il avait dissipé tout son bien, tout son bien s'en était allé en fumée || fumi Massiliæ Mart. 14, 118, 1, les vins fumés de Marseille, cf. Plin. 14, 68.
fumus Copy link ⓘfūme: masc voc sg FVMVS i. m. [καπνὸς] Vapor ille mordax, quem ignis e corporibus quibusdam expellit. […] 🗁 Page Scan
fume (subs.) Copy link Outline I. Volatile vapour rising from some substanceII. The after effects of wine (see also supr. I.)III. Fig. • fume (subs.): I. Volatile vapour rising from some substance: hālĭtus, ūs, m. (in sing.): the f.s from lead-furnaces are noxious, plumbi fornacium h. noxius, Plin. 34, 18, 50: the f.s of Avernus, h. Averni, Val. Fl. (v. exhalation): of the f.s of wine from the mouth of drunkards, ex ore ebriorum h. cadi, Plin. 14, 22, 28 § 142: v. breath. II. The after effects of wine (see also supr. I.): crāpŭla: to sleep off, get rid of, the f.s of wine, cr. edormire, exhalare, Cic. Phil. 2, 12, 30; cr. amovere, Pl. Ps. 5, 1, 46; cr. discutere, Plin. 21, 20, 83. III. Fig.: the f.s of passion, īra, pl. īrae (v. anger): the f.s of anger subside, defervescit ira, Cic. Tusc. 4, 36, 78; deflagrat ira, Liv. 40, 8; ira evanescit, Sen. Ir. 1, 8, 6.
fume (v.) Copy link Outline 1. exaestuo, 12. stŏmăchor, 1 (only with personal subject) • fume (v.): chiefly used fig., to be hot with anger: 1. exaestuo, 1: he f.s with rage, mens (ejus) exaestuat ira, Virg. Aen. 9, 798: grief confined f.s within, inclusus dolor ex. intus, Ov. Tr. 5, 1, 63. 2. stŏmăchor, 1 (only with personal subject): to f. and be put out, st. et moleste ferre, Cic. Fam. 15, 16: Ter.: v. to rage.
FUME Copy link • FUME 1. s. Smoke, Vid: Vapour, Vid: : halitus: anhelitus (the fume of wine, etc.: postero die ex ore [ebriorum] halitus cadi, Plin.): crapula (κραιπάλη), the fumes of wine that one has drunk). To sleep off the fumes of the wine, crapulam edormire atque exhalare (Cic.). Heats of passion, ira: impetus et ira: iracundia (passionateness). 2. To smoke, Vid: To pass away in vapor [Vid: To EVAPORATE]. To be hot with anger, ira incendi, excandescere: furenter irasci: effervescere stomacho iracundiaque vehementius: ira or iracundia ardere.