Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (3 entries · 9 senses)
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• friend:
    1. I. A personal acquaintance:
      1. 1. ămīcus (the most gen. word): your very old, not merely f., but even lover, tuus antiquissimus non solum a., verum etiam amator, Cic. Verr. 3, 63, 148: to make f.s, parare a., Ter. Andr. 1, 1, 39: a great, i. e., influential, f., potens a., Hor. Od. 2, 18, 12; magnus a., Juv. 3, 57: f. of the Roman people, a. Populi R., al. Populo R., Liv. 26, 50. A female f., ămīca (often = mistress): to desert your female f.s and relatives, tuas amicas et cognatas deserere, Ter. Hec. 4, 2, 16. Dimin. ămīcŭlus, Cic.: Hor.: Cat.
      2. 2. fămĭliāris, is, c. (strictly an adj.: an intimate f.): in two days he became my intimate f., biduo mihi factus est f., Cic. Fam. 3, 1, 2: he is one of my intimate f.s, est ex meis intimis f., Cic. l. c. extr.: often in super., to denote great intimacy: one of my most intimate f.s, unus ex meis familiarissimis, Cic.: C. Mucius, a very intimate f. of Scipio, C. Mucius Scipioni familiarissimus, Cic.: v. intimate. A very intimate f., perfămĭliāris, used both subs. and adj., as perf. meus, Cic. Fam. 13, 51; perf. Philisto, id. Q. Fr. 2, 13, fin.
      3. 3. ămātor (a lover, hence a warmly attached f.): Paetus, a good man, and an attached f. (and admirer) of mine, P. vir bonus, a.que noster, Cic. Att. 1, 20, 8.
      4. 4. hospes, ĭtis, m.; fem. hospĭta (a foreign f.; one connected as a guest or host: Gr. ξένος): this fact Caesar had learnt from his (foreign) f.s, id factum ex suis h. Caesar cognoverat, Caes. B. G. 5, 6: a foreign f. of your family, h. familiae tuae, Cic. Am. 11, 37: v. host, guest. Phr.: to be an intimate f. of any body, familiariter (familiarissime) cum aliquo vivere, Cic. Div. Verr. 9, 29; aliquo familiariter uti, Nep. Phoc. extr.: to make f.s with any one, conferre se ad amicitiam alicujus, Cic. Br. 81, 281: v. friendship.
    2. II. A supporter, advocate of:
      1. 1. ămīcus (strictly, adj.: with dat.): the f. of tyranny, a. tyrannidi (al. tyrannis), Nep. Dion, 3: a greater f. to the freedom of all than to his own dominion, amicior omnium libertati quam suae dominationi, Nep. Milt. 3, extr.: the tribunes are our f.s, tribuni nobis sunt a., Cic. Q. Fr. 1, 2, extr.
      2. 2. ămātor: v. lover (and comp. supr. I., 3).
      3. 3. dīlĭgens, stŭdiōsus (also adjj.): v. fond of, devoted to.
R&A Riddle & Arnold (2)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
Jump to
FRIEND Copy link
• FRIEND
amicus (with genitive or dative, fratris mei or fratri meo): sodalis (companion, comrade; also of the cicisbeo of a lady; Martisalis, 9, 3): necessarius (standing in some intimate connection with one): familiaris (so intimate as to be looked upon as almost a member of the family): studiosus, amator alicujus or alicujus rei (one whose affection or liking is fixed on a person or thing): cultor alicujus rei (one who likes to practise it; e.g., a friend to cold-water bathing, cultor frigidae): consectator alicujus rei (passionately fond of anything): diligens alicujus rei (attached to anything from preference, as an act of judgement; e.g., diligens veritatis). A good or great friend of anybody alicui or alicujus amicus, or amicissimus (never bonus or magnus amicus; magnus amicus would be “a powerful friend’): “My good friend” (in addressing anybody; especially a common man), o bone! sodes! my good friend (in apposition), amicus meus: a very intimate friend, amicus conjunctissimus: a treacherous friend, amicus ad fallendum accommodatus. To be an intimate friend of anybody, aliquo uti familiariter; familiaritate (also with magna, arta, maxima, intima) or magno usu familiaritatis cum aliquo conjunctum esse; arta familiaritate complecti aliquem: he and I are old friends, vetustate amicitiae cum eo conjunctus sum: all of them are old friends of mine, veteres mihi necessitudines cum his omnibus intercedunt: a friend of my boyhood, amicus mihi jam inde a puero: we are excellent, or the best possible, friends, nihil potest esse conjunctius, quam nos inter nos sumus; nihil est nostra familiaritate conjunctius: to have a friend in anybody, or anybody for my friend, aliquem amicum habere: to be one of a person’s friends, in amicis alicujus esse; ex familiaribus alicujus esse: to make anybody one’s friend, aliquem sibi facere or reddere amicum; animum alicujus sibi conciliare et ad usus suos adjungere; alicujus amicitiam sibi comparare, conciliare; parere sibi amicitiam cum aliquo (Nep., Alc., 7): anything wins friends, or makes men our friends, aliquid (e.g., obsequium) amicos parit: to make an intimate or confidential friend of anybody, sibi conjungere aliquem familiari amicitia. The right of a friend, jus amicitiae. To be anybody’s friend, i. e., supporter, favorer, alicujus fautorem esse; alicui favere or bene velle. A man’s friends (= supporters, partisans), qui cum aliquo faciunt; qui stant a or cum aliquo. Both friends and foes, aequi et iniqui (supporters and opponents). To be a friend to anything, alicujus rei esse studiosum, amantem, amatorem; aliqua re gaudere, delectari (to economy, delectari parsimonia): to be no friend to anything, abhorrere, alienum esse a re; displicet mihi aliquid.