Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 7 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

flammer | que: pres subj pass 1st sg

• flammo, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [1. flamma].
  1. I. Neutr., to flame, blaze, burn (poet. and perh. only in the part. pres.): super raros feni flammantis acervos Traicit immundos ebria turba pedes (in the purifications at the Palilia), Prop. 4 (5), 4, 77.(cf. Ov. F. 4, 727 and ib. 781): flammantia lumina torquens (anguis), Verg. G. 3, 433.—
  2. II. Act., to inflame, set on fire, burn; in pass. also to burn (poet. and in postAug. prose).—
    1. A. Lit.: quaecumque igni flammata cremantur, Lucr. 2, 672: ut interirent aut crucibus affixi aut flammandi, Tac. A. 15, 54: fax nubila flammans, Val. Fl. 1, 568: principio aetherio flammatus Juppiter igni Vertitur, blazing, flaming, Cic. poët. Div. 1, 11, 17.—
      1. 2. Transf., of color, to make flame-colored, to color red, to redden: illius roseo flammatur purpura vultu, Stat. Ach. 1, 297; cf.: flammata pudore juventus, Val. Fl. 4, 655: flammata toga, i. e. fiery red, Mart. 5, 19, 12.—
    2. B. Trop., to inflame, kindle, incite: sic donis vulgum laudumque cupidine flammat, Sil. 16, 303: juvenem facta ad Mavortia, id. 1, 55: flammantur in hostem cornipedes, Stat. Th. 8, 390: his inter se vocibus instinctos flammavere insuper adlatae litterae, Tac. H. 4, 24: omnes exercitus flammaverat arrogantia venientium a Vitellio militum, i. e. had inflamed with anger, incensed, id. ib. 2, 74; cf.: talia flammato secum dea corde volutans, inflamed, angry mind, Verg. A. 1, 50: sponsae flammatus amore, Val. Fl. 8, 300; Stat. Th. 1, 249.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

flammer | que: pres subj pass 1st sg

• flammō, āvī, ātum, āre (flamma),
1. tr., enflammer : Lucr. 2, 672 ; [poet.] Cic. Div. 1, 17 || [fig.] exciter : Stat. Th. 8, 390 || donner la couleur du feu, rendre rouge : Stat. Ach. 1, 297
2. intr., [poét.] brûler, flamber : Prop. 4, 4, 7 ; flammantia lumina Virg. G. 3, 433, des yeux enflammés.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
flammo Copy link
ⓘ

flammer | que: pres subj pass 1st sg

FLAMMO âre. [φλογίζω] Flammam producere vel proprie dictam, vel metaphoricam, i. impetum ab affectu. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.