Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 13 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

flā̆grārint: perf subj act 3rd pl (contr)

• flā̆gro, āvi, ātum, 1, v. n. [root in Sanscr. brag-, to glow; Gr. φλέγω, φλεγέθω, φλόξ; Lat. fulgeo, fulgur, fulmen, flamma, flamen, fulvus; Angl.-Sax. blāc, pale; Germ. bleich; connected with flagito, flagitium, etc., by Corss. Ausspr. 1, 398], to flame, blaze, burn (class.; trop. signif. most freq.; not in Caes.; syn.: ardeo, deflagro, caleo, ferveo, etc.).
  1. I. Lit.: flagrantes onerariae, Cic. Div. 1, 32, 69: crinemque flagrantem excutere, Verg. A. 2, 685: flagrabant ignes, Ov. F. 6, 439: intima pars hominum vero flagrabat ad ossa, Lucr. 6, 1168: flocci molles et sine oleo flagrant, Plin. 16, 7, 10, § 28: ut flagret (carbo), id. 33, 13, 57, § 163.—
  2. II. Trop., sc. according as the notion of heat or of the pain produced by burning predominates (cf. flamma, II.).
    1. A. To be inflamed with passion (in a good and a bad sense), to blaze, glow, burn, be on fire, to be violently excited, stirred, provoked.—With abl.: non dici potest, quam flagrem desiderio urbis, Cic. Att. 5, 11, 1; so, desiderio tui, id. ib. 7, 4, 1: dicendi studio, id. de Or. 1, 4, 14; cf.: eximio litterarum amore, Quint. prooem. § 6: mirabili pugnandi cupiditate, Nep. Milt. 5, 1: cupiditate atque amentia, Cic. Verr. 2, 4, 34, § 75; cf. id. Clu. 5, 12: amore, id. Tusc. 4, 33, 71; Hor. Epod. 5, 81; cf.: cupidine currus, Ov. M. 2, 104: libidinibus in mulieres, Suet. Gramm. 23: odio, Cic. de Or. 2, 45, 190: totam Italiam flagraturam bello intelligo, id. Att. 7, 17, 4: bello flagrans Italia, id. de Or. 3, 2, 8: convivia quae domesticis stupris flagitiisque flagrabunt, Cic. Verr. 2, 4, 32, § 71.—Absol.: flagrabant vitia libidinis apud illum, id. Cael. 5, 12; cf.: uti cujusque studium ex aetate flagrabat, Sall. C. 14, 6.—Poet. with acc. of respect, to love: caelestem flagrans amor Herculis Heben, Prop. 1, 13, 23: Cerberus et diris flagrat latratibus ora, Verg. Cul. 220.—*
      1. 2. Poet. as a v. a., to inflame with passion: Elisam, Stat. S. 5, 2, 120.—
    2. B. To be greatly disturbed, annoyed, vexed; to suffer: consules flagrant infamiā, Cic. Att. 4, 18, 2; cf.: invidiā et infamiā, Cic. Verr. 1, 2, 5: invidiā, id. Clu. 49, 136; id. Sest. 67, 140: Tac. A. 13, 4; Plin. Ep. 9, 13, 21; Suet. Aug. 27; id. Galb. 16: infamiā, id. Caes. 52; id. Tib. 44: rumore malo, Hor. S. 1, 4, 125; ignominiā et pudore, Flor. 2, 18: inopiā et cupidinibus, Sall. Or. Philipp. p. 220 ed. Gerl.—Hence, flā̆grans, antis, P. a., flaming, blazing, burning, glowing.
    3. A. Lit.: fulmen, Varr. Atacin. ap. Quint. 1, 5, 18; cf. telum, Verg. G. 1, 331: flagrantis hora Caniculae, Hor. C. 3, 13, 9; cf.: flagrantissimo aestu, Liv. 44, 36, 7: genae, Verg. A. 12, 65: oscula, Hor. C. 2, 12, 25.—
      1. 2. Transf., of color, glittering, shining: (Aeneas) Sidereo flagrans clipeo et caelestibus armis, Verg. A. 12, 167: redditur extemplo flagrantior aethere lampas (i. e. sol), Sil. 12, 731.—
    4. B. Trop., glowing with passion, ardent, eager, vehement: oratoria studia quibus etiam te incendi, quamquam flagrantissimum acceperam, Cic. Fat. 2, 3: non mediocris orator, sed et ingenio peracri et studio flagranti, id. de Or. 3, 61, 230: recentibus praeceptorum studiis flagrans, id. Mur. 31, 65: flagrans, odiosa, loquacula, Lampadium fit, flickering, restless, Lucr. 4, 1165: in suis studiis flagrans cupiditas, Cic. Tusc. 4, 19, 44: flagrantissima flagitia, adulteria, Tac. A. 14, 51: flagrantissimus amor, Plin. Ep. 6, 8, 2: Nero flagrantior in dies amore Poppaeae, Tac. A. 14, 1; id. H. 4, 39: Othonis flagrantissimae libidines, id. ib. 2, 31; Val. Max. 8, 14 ext. 3: studia plebis, Tac. A. 2, 41 fin.: aeger et flagrans animus, id. ib. 3, 54: flagrantior aequo Non debet dolor esse viri, Juv. 13, 11: adhuc flagranti crimine comprehensi, i. e. in the very act, Cod. Just. 9, 13, 1.—Hence, flā̆gran-ter, adv., ardently, vehemently, eagerly (post-Aug.): Germani exarsere flagrantius, Amm. 31, 10, 5: flagrantius amare, Fronto, Ep. ad Anton. 2 ed. Mai.: flagrantissime cupĕre, Tac. A. 1, 3.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

flā̆grārint: perf subj act 3rd pl (contr)

• flăgrō, āvī, ātum, āre, intr.,
1. brûler, être en feu : Cic. Div. 1, 69 ; [fig.] bello Cic. Att. 7, 17, 4, être ravagé par la guerre
2. être animé [d'une passion] ; brûler de : flagrare desiderio Cic. Att. 5, 11, 1, être rongé par le regret ; amore Cic. Tusc. 4, 71, brûler d'amour ; [avec inf.] désirer ardemment : Tac. H. 2, 46 ; Stat. Th. 3, 118
3. [fig.] être la proie de : infamia Cic. Att. 4, 18, 2, être couvert d'infamie ; convivia, quæ flagitiis flagrabunt Cic. Verr. 2, 4, 71, festins où se déchaînera la débauche
4. [en parl. de ch.] être ardent : ut cujusque studium flagrabat Sall. C. 14, 6, suivant le goût ardent (la passion) de chacun ; flagrabant vitia libidinis apud illum Cic. Cæl. 12, les vices du libertinage avaient chez lui l'ardeur de la flamme
5. [poét.] tr., (?) enflammer d'amour : miseram patri flagrabat Elissam *Stat. S. 5, 2, 120, (Ascagne) enflammait pour son père (Énée) le cœur de la malheureuse Élissa.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
flagro Copy link
ⓘ

flā̆grārint: perf subj act 3rd pl (contr)

FLAGRO âre. [φλέγω, φλέγομαι] Ardere. A Flamma, vel a Flatu, quo alitur incendium, quando flatu excitatur, vt ait Seruius. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.