Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (9 entries · 14 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

fĭgūrātī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

• fĭgūro, āvi, ātum, 1, v. a. [figura], to form, fashion, shape (rare but class.).
  1. I. Lit.: mundum ea forma figuravit, qua una omnes reliquae formae concluduntur, Cic. Univ. 6: aes in habitum statuae, Sen. Ep. 65: medullas in lapidis naturam, Plin. 36, 22, 45, § 161: caseos, id. 16, 38, 72, § 181: barbam peregrina ratione, Petr. 102.— Absol., Cic. N. D. 1, 39, 110.—
  2. II. Trop.
    1. A. In gen.: voces lingua, to pronounce, utter, Lucr. 4, 550; cf. id. 2, 413: os tenerum pueri balbumque poëta figurat, forms, trains, Hor. Ep. 2, 1, 126: dum tempora nostra figurat, represents, Prud. Psych. 66.—
    2. B. In partic.
      1. 1. To imagine, fancy, picture: qui in crepidine viderat Marium in sella figuravit, Sen. Contr. 3, 17 med.: quales ad bella excitanda exeunt Furiae, talem nobis iram figuremus, Sen. Ira, 2, 35 med.: inanes species anxio animo, Curt. 7, 1 fin.—
      2. 2. In rhet. lang., to adorn with figures: tam translatis verbis quam propriis figuratur oratio, Quint. 9, 1, 9: plurima mutatione figuramus, id. 10, 1, 12.— Absol.: affectus efficaciter movit, figurabat egregie, Sen. Contr. 3 praef.—Hence, fĭgū-rātus, a, um, P. a.
    3. A. Lit., formed, fashioned, shaped: boum ipsa terga declarant non esse se ad onus accipiendum figurata, Cic. N. D. 2, 63, 159: (hominis) ita figuratum corpus, id. Fin. 5, 12, 34: signum in modum Liburnae figuratum, Tac. G. 9: venter ei, qui a periculo tutus est, reddit mollia, figurata, well-formed stools, Cels. 2, 3; 2, 8 med.—Of a word, derived: dicatur a Graeca voce figurata esse, Gai. Inst. 3, 93 fin.—
    4. B. Trop., of speech, figurative (not in Cic., but very freq. in Quint.): oratio ἐσχηματισμένη, id est figurata (opp. ἀσχημάτιστος, figuris carens), Quint. 9, 1, 13; cf. id. 8, 3, 59: verba, id. 8, 1, 1; 9, 2, 7: controversiae, id. 9, 2, 65; 88; 9, 1, 14.—Adv. (acc. to B.), figuratively; in two forms: fĭgūrāto, Tert. adv. Marc. 3, 14 al.: fĭgūrāte, Ascon. ap. Cic. Verr. 2, 6: figuratius, Sid. Ep. 5, 8.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
fĭgūrātīvē Copy link
• fĭgūrātīvē (figurativus), dans le sens figuré : Myth. 1, 117.
ⓘ

fĭgūrātī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

• fĭgūrō, āvī, ātum, āre (figura), tr.,
1. façonner, former : Cic. Tim. 17 || [absolt] : Cic. Nat. 1, 110 || [fig.] Lucr. 4, 550 ; Hor. Ep. 2, 1, 126 || sibi figurare Sen. Ira 2, 35, 5, imaginer, se représenter, concevoir
2. [rhét.] orner de figures : Quint. 9, 1, 9 ; figurabat egregie Sen. Rhet. Contr. 7 præf. 3, il employait admirablement les figures.
fĭgūrātīvus Copy link
ⓘ

fĭgūrātīvē: adverbial

fĭgūrātīve: masc/neut voc sg

• fĭgūrātīvus, a, um (figuro), qui peut être employé au sens figuré : Cassiod. Hist. eccl. 9, 38 || symbolique : Primas. Hebr. c. 9 || subst. f., figure, représentation : Hyg. Fab. 127.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
figuro Copy link
ⓘ

fĭgūrātī | ve: perf part pass masc/neut gen sg · perf part pass masc nom/voc pl

FIGVRO âre. [σχηματίζω] Fingere et formare. Cic. de Vnivers. 15 […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• figurative:
      1. 1. translātus (transferred from one application to another): every thing is described in f. language, for the sake of effect, omnia, quo essent clariora, translatis per similitudinem verbis dicta sunt, Cic. de Or. 3, 39, 157. Join: translata et aliena [verba]: opp. to propria et sua, Cic. de Or. 3, 37, 149.
      2. 2. assumptus: f. expressions, assumpta verborum proprietas, Quint. 10, 1, 121. Phr.: to use a f. expression, verba [alicujus rei propria] in aliam rem transferre, Cic. de Or. 3, 42, 167: a f. mode of speech, traductio et immutatio, Cic. de Or. l. c.: the same is expressed in a more ornamental manner by f. language, inflexo commutatoque verbo res eadem enuntiatur ornatius, Cic.: a f. style, "dictio translationibus, traductionibus, immutationibus verborum distincta atque ornata.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
FIGURATIVE Copy link
• FIGURATIVE
*imagine expressus: figuratus (e.g., oratio, verbum, (Quint.): translatus (metaphorical; e.g., verbum, opposed to verbum proprium): mutatus (Cic., Or., 27, “a translatis distinguit mutata, ita ut illa ad metaphoram... haec ad tropos pertineant.” Ern., Lex. Rhet., p. 405): a figurative expression, verborum immutatio (Cic., Brut., 17, 69): to use a word in a figurative sense, verbum assumere (Quint., 1, 121).