Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 7 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

ferrum | que: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

• ferrum, i, n. [cf. Sanscr. dharti, firmness; Lat. firmus], iron.
  1. I. Lit., Plin. 34, 14, 39, § 138; Lucr. 1, 571; 5, 1241; 1286; Cic. N. D. 2, 60, 151; id. Leg. 2, 18, 45; Caes. B. G. 5, 12, 5; Hor. S. 1, 4, 20 et saep.: mustum quod resipit ferrum, has a taste of iron, Varr. R. R. 1, 54, 3.—
    1. B. Poet.
      1. 1. As a fig. of hard-heartedness, unfeelingness, cruelty, etc.: gerere ferrum in pectore, Ov. M. 9, 614; cf.: ferrum et scopulos gestare in corde, id. ib. 7, 33: durior ferro, id. ib. 14, 712; hence for the iron age, id. ib. 1, 127; 15, 260; Hor. Epod. 16, 65.—
      2. 2. As an image of firmness, endurance, Ov. Pont. 4, 10, 3.—
  2. II. Transf., any thing made of iron, an iron implement, as a plough: glebas proscindere ferro, Lucil. ap. Non. 401, 19: solum terrae, Lucr. 5, 1295; cf. also, campum, Ov. M. 7, 119: ferro scindimus aequor, Verg. G. 1, 50; a hatchet: ferro mitiget agrum, Hor. Ep. 2, 2, 186; an axe: mordaci velut icta ferro Pinus, id. C. 4, 6, 9; 4, 4, 60 (for which, shortly before, bipennis); cf. Lucr. 6, 168; a dart: petita ferro belua, Hor. Epod. 5, 10; the tip of an arrow: exstabat ferrum de pectore aduncum, Ov. M. 9, 128; the head (of a spear), Tac. G. 6; an iron stylus: dextra tenet ferrum, id. ib. 9, 522; hair-scissors: solitus longos ferro resecare capillos, id. ib. 11, 182; curling-irons: crines vibratos calido ferro, Verg. A. 12, 100 et saep.—Esp. freq. a sword: Drusum ferro. Metellum veneno sustulerat, Cic. N. D. 3, 33, 81: in aliquem cum ferro invadere, id. Caecin. 9, 25: aut ferro aut fame interire, Caes. B. G. 5, 30 fin.: uri virgis ferroque necari, Hor. S. 2, 7, 58; cf.: gladiator, ferrum recipere jussus, the stroke of the sword, Cic. Tusc. 2, 17, 41. So, ferrum et ignis, like our fire and sword, to denote devastation, utter destruction: huic urbi ferro ignique minitantur, Cic. Phil. 11, 14, 37; cf.: hostium urbes agrique ferro atque igni vastentur, Liv. 31, 7, 13: pontem ferro, igni, quacumque vi possent, interrumpant, id. 2, 10, 4; 30, 6, 9; 1, 59, 1: ecce ferunt Troës ferrumque ignemque Jovemque In Danaas classes, Ov. M. 13, 91: inque meos ferrum flammasque penates Impulit, id. ib. 12, 551; so, conversely, igni ferroque, Cic. Phil. 13, 21, 47; Liv. 35, 21, 10; cf. Tac. A. 14, 38; Suet. Claud. 21: flamma ferroque, Cic. Verr. 2, 4, 35, § 78; Flor. 2, 17, 15; 3, 18, 14; Sen. Const. Sap. 2, 2: ferrum, i. q. arms, for battle, war, force of arms: ferro, non auro, vitam cernamus, utrique, Enn. ap. Cic. Off. 1, 12, 38 (Ann. v. 202 ed. Vahl.); cf.: quem nemo ferro potuit superare nec auro, id. ap. Cic. Rep. 3, 3 (Ann. v. 220 ed. Vahl.): adnuit, sese mecum decernere ferro, id. ap. Prisc. p. 822 P. (Ann. v. 136 ed. Vahl.): decernere ferro, Cic. de Or. 2, 78, 317; Liv. 40, 8 fin.; Verg. A. 7, 525; 11, 218: cernere ferro, id. ib. 12, 709: ferro regna lacessere, with war, id. ib. 12, 186; cf.: atque omnis, Latio quae servit purpura ferro, i. e. made subject by the force of arms, Luc. 7, 228.— Prov.: ferrum meum in igni est, i. q. mea nunc res agitur, Sen. Mort. Claud.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

ferrum | que: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

• ferrum, ī, n.,
1. le fer : Cic. Nat. 2, 151 ; ferrum resipere Varro R. 1, 54, 3, avoir la saveur, le goût du fer
2. fer, épée, glaive et objets en fer : ferro proscindere campum Ov. M. 7, 119, ouvrir la plaine avec la charrue ; [fer à friser] Virg. En. 12, 100 || aliquem ferro tollere Cic. Nat. 3, 81, faire périr quelqu'un par le fer ; ferro ignique Cic. Phil. 11, 37, par le fer et par le feu ; [rare] in ferrum atque in vincla conjecti Cic. Verr. 2, 5, 107, jetés dans les fers et dans les chaînes, cf. Sen. Phædra 884 || [poét.] insensibilité, cruauté : in pectore ferrum gerere Ov. M. 9, 614, avoir un cœur de fer.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
ferrum Copy link
ⓘ

ferrum | que: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

FERRVM i. n. [σίδηρος, αὐλὸς] Communissimum illud metallum. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.