Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (10 entries · 8 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

exquīsītē: adverbial

exquīsīte: perf part pass masc/neut voc sg

• ex-quīro (in Plautus also exquaero, Bacch. 4, 4, 70 al.), sīvi, sītum, 3, v. a.,
  1. I. to search out diligently, to seek for; to make inquiry, to inquire, to ask (syn.: requiro, inquiro, investigo, perscrutor; freq. and class.): cum ex te causas divinationis exquirerem, Cic. Div. 2, 20, 46: a te nihildum certi exquiro, id. Att. 7, 12, 4; cf.: sed haec non nimis exquiro a Graecis, to ask of, expect from, id. ib. 7, 18, 3: ancillas dedo, quolibet cruciatu exquire, Ter. Hec. 5, 2, 7: exquisiturum se vel fidiculis de Caesonia sua, cur, etc., that he would search out even by the rack, Suet. Calig. 33: idem ego dicam, si me exquiret miles, Plaut. Mil. 2, 2, 91: secum et cum aliis, quid in eo peccatum sit, exquirunt, Cic. Off. 1, 41, 147: omissis auctoritatibus ipsa re ac ratione exquirere veritatem, id. de Imp. Pomp. 17, 51: sententias, Caes. B. G. 3, 3, 1: locum, Verg. G. 2, 266: sceleratum frigus, to find out, id. ib. 2, 256: verum, to search into, investigate, Cic. Div. 2, 12, 28; id. Off. 1, 36, 132: facta alicujus ad antiquae religionis rationem, Cic. Verr. 2, 4, 5, § 10; cf.: verba exquisita ad sonum, id. Or. 49, 163: rationes agitare et exquirere, id. Tusc. 5, 23, 66: itinere exquisito per Divitiacum, having ascertained the route, Caes. B. G. 1, 41, 4 et saep.: exquire de Blesamio, numquid ad regem contra dignitatem tuam scripserit, inquire respecting Blesamius, Cic. Deiot. 15, 42; cf.: de Varrone tam diligenter, id. Att. 13, 22, 1: eis senatus arbitratur singularis exquirendos honores, to devise, invent, id. Phil. 4, 2, 5.—Pass. impers.: istuc mihi exquisitum est, fuisse hunc, etc., I am accurately informed, Plaut. Capt. 3, 4, 105: mi istuc primum exquisito est opus, I must first inquire respecting this, id. Am. 2, 2, 159; cf. id. ib. 2, 1, 81; A. and S. Gr. § 243, R. 1: consilia exquirentes, Cic. Fat. 1.—Hence, ex-quīsītus, a, um, P. a., carefully sought out, ripely considered, choice, excellent, exquisite: ipsi omnia, quorum negotium est, consulta ad nos et exquisita deferunt, Cic. de Or. 1, 58, 250: reconditae exquisitaeque sententiae, id. Brut. 79, 274: exquisitum judicium litterarum, id. Off. 1, 37, 133: exquisitis rationibus confirmare, id. Fin. 1, 9, 30: summis ingeniis exquisitaque doctrina philosophi, id. ib. 1, 1, 1: ars, id. de Or. 2, 41, 175: supplicia, id. Off. 3, 27, 100: magistri, id. Brut. 27, 104: munditia non odiosa neque exquisita nimis, too exquisite, id. Off. 1, 36, 130: nihil elegans, nihil exquisitum, id. Pis. 27, 67: epulae, Plin. 9, 35, 58, § 119. —Comp.: accuratius et exquisitius dicendi genus, id. Brut. 82, 283: verba, Quint. 11, 1, 33.—Sup.: laudantur exquisitissimis verbis legiones, Cic. Phil. 4, 3, 6: ad exquisitissimam consuetudinem Graecorum aliquem erudire, id. Rep. 2, 21: scientia exquisitissimae subtilitatis, Plin. 6, 33, 39, § 211.—
    1. B. Sought out, ascertained, made certain: satin istuc mihi exquisitumst? Plaut. Capt. 3, 4, 105.—Hence, adv.: exquīsīte, carefully, accurately, particularly, excellently, exquisitely: cum de eo crimine accurate et exquisite disputavisset, Cic. Brut. 80, 277: eleganter atque exquisite dicere aliquid, Quint. 8, 2, 21.—Comp., Cic. Brut. 93, 322; id. Tusc. 1, 48, 116; Quint. 12, 10, 75.—Sup., Tiro Tull. ap. Gell. 10, 1, 7; Gell. 13, 7, 6.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
exquīsītē Copy link
• exquīsītē (exquisitus), avec beaucoup de soin, avec choix, d'une manière approfondie : Cic. Br. 277 ; 322 ; Quint. 8, 2, 21 || -tius Cic. Tusc. 1, 116 ; -issime Gell. 13, 7, 6.
ⓘ

exquīsītē: adverbial

exquīsīte: perf part pass masc/neut voc sg

• exquīrō, sīvī, sītum, ĕre (ex, quæro), tr.,
1. chercher à découvrir, rechercher : verum Cic. Div. 2, 28, rechercher la vérité ; secum et ab aliis, quid in eo peccatum sit, exquirunt Cic. Off. 1, 147, ils recherchent en eux-mêmes et auprès d'autres personnes ce qu'il y a de défectueux dans leur ouvrage || rechercher (choisir) : Cic. Phil. 4, 5 ; exquisiti e Græcia magistri Cic. Br. 104, des maîtres triés sur le volet en Grèce, cf. Or. 163 ; Fam. 3, 8, 4 || rechercher, désirer obtenir : consilium meum Cic. Att. 15, 5, 1, ma façon de voir, cf. 8, 3, 7
2. examiner de près, scruter [des comptes, la conduite de qqn] : Cic. Verr. 2, 4, 137 ; 4, 10 ; cf. Sall. C. 13, 3
3. demander, s'informer, s'enquérir : aliquid ab aliquo Cic. Att. 7, 18, 3 ; ex aliquo Cic. Div. 2, 46, demander qqch. à qqn ; exquire de Blesamio, num quid... scripserit Cic. Dej. 42, demande à propos de Blésamius, s'il a écrit qqch. ; exquirere fidicidis Suet. Cal. 33, chercher à apprendre par les tortures, en mettant à la question
4. interroger : aliquem *Pl. Mil. 246, questionner qqn.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
exquisite Copy link
EXQVISITE Adu. [ἐξητασμένως] h. e. Diligenter. […]
Page Scan
exquiro Copy link
ⓘ

exquīsītē: adverbial

exquīsīte: perf part pass masc/neut voc sg

EXQVIRO siui, situm, ere. [ἐξετάζω, ἐξελέγχω] Diligenter inquirere et inuestigare. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• exquisite (adj.):
      1. 1. conquīsītus (lit. sought out from various places): the tables were loaded with the most e. dainties, mensae conquisitissimis epulis exstruebantur, Cic. Tusc. 5, 21, 62. (N.B.--More freq. in lit. sense, as part.: Caes.: Liv.)
      2. 2. exquīsītus (refined, recherché): e. tortures, ex. supplicia, Cic.: e. banquets, ex. epulae, Plin.: v. refined. (N.B.--In other applications besides the above, eximius, summus, and some more definite superlatives may be used: a most e. flavour, sapor dulcissimus: a girl of e. beauty, egregia (eximia) forma puella: most e. delicacy of judgment, superbissimum judicium: v. extraordinary, remarkable; sweet, delicious, etc.)
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
EXQUISITE Copy link
• EXQUISITE
exquisitus (PROP., sought out from different quarters; IMPROP., of exquisite learning, tortures, etc.): conquisitus (PROP., sought out and brought together from different quarters, especially of dainties; also of drugs; and opposed to obvius dicenti, of rhetorical figures): subtilis (fine, nice, hence acute, etc.; e.g., judicium); often by eximius, egregius, summus, etc. (The words are found in this connection and order.) eximius et praestans (Cic.). The most exquisite tortures, summus cruciatus (e.g., summo cruciatu Varius periit, Cic.), and by the superlatives of other adjectives; e.g., ears of the most exquisite delicacy, aures, quarum est superbissimum judicium: of the most exquisite flavor or scent, sapore praestantissimus (Plin., who uses sapor, of scent): exquisite beauty, eximia pulchritudo or facies (Cic.): of exquisite beauty, eximius forma: exquisite abilities, eximium ingenium: exquisite pain, dolor magnus atque incredibilis; dolor acerbissimus. ☞ The application of exquisitus, conquisitus, is very limited.