Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (10 entries · 11 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
effēmĭnāte Copy link
• effēmĭnāte, adv., v. effemino, P. a. fin.
ⓘ

effēmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

effēmĭnātē: adverbial

• ef-fēmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [femina], to make feminine. *
  1. I. Lit.: effeminarunt eum (sc. aërem) Junonique tribuerunt, Cic. N. D. 2, 26, 66.—
  2. II. Trop., to make womanish, effeminate, to enervate: fortitudinis praecepta sunt, quae effeminari virum vetant in dolore, Cic. Fin. 2, 29, 94: corpus animumque virilem, * Sall. C. 11, 3: animos, Caes. B. G. 1, 1, 3: homines (with remollescere), id. ib. 4, 2 fin.; cf.: cogitationibus mollissimis effeminamur, Cic. Tusc. 1, 40: vultus, id. Or. in Clod. Fragm. 5, p. 153 ed. Orell.: illa elocutio res ipsas effeminat, Quint. 8 prooëm. § 20.—
    1. B. Meton. (causa pro effectu), to dishonor, disgrace, Claud. in Eutrop. 1, 10.—Hence, effēmĭnātus, a, um, P. a.
    2. A. Womanish, effeminate (cf.: mollis, luxuriosus, dissolutus): ne quid effeminatum aut molle sit, Cic. Off. 1, 35, 129; cf. id. Tusc. 4, 30: intolerabile est servire impuro, impudico, effeminato, id. Phil. 3, 5; so absol., Col. praef. § 15; cf. histrio, Tert. Spect. 25: furialis illa vox, religiosis altaribus effeminata, Cic. Planc. 35, 86: effeminata ac levis opinio, id. Tusc. 2, 22, 52: effeminata et enervis compositio, Quint. 9, 4, 142; cf. id. 1, 8, 2; 2, 5, 10 al.—Comp.: multitudo Cypriorum, Val. Max. 9, 3 fin.—Sup.: animi languor, Q. Cic. ap. Cic. Fam. 16, 27. —
    3. B. In mal. part., that submits to unnatural lust: pathicus, Suet. Aug. 68; Auct. Priap. 58, 2; Vulg. 3 Reg. 14, 24 al.—Adv.: effēmĭnāte, effeminately (acc. to A.), Cic. Off. 1, 4 fin.; Sen. Cons. ad Polyb. 36; Val. Max. 2, 7, 9.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
effēmĭnātē Copy link
• effēmĭnātē, en femme, d'une manière efféminée : Cic. Off. 1, 14.
effēmĭnō Copy link
ⓘ

effēmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

effēmĭnātē: adverbial

• effēmĭnō, āvī, ātum, āre (ex, femina), tr., faire du sexe féminin, féminiser : Cic. Nat. 2, 66 || efféminer, rendre efféminé, énerver, affaiblir, amollir, rendre lâche : Sall. C. 11, 3 ; Cic. Fin. 2, 94 ; Tusc. 1, 95 ; Cæs. G. 1, 1, 3 ; 4, 2, 6 || vultum Cic. Fr. A 13, 22, donner à son visage l'aspect féminin || déshonorer : Claud. Eutr. 1, 10.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
effemino Copy link
ⓘ

effēmĭnāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

effēmĭnātē: adverbial

EFFEMINO vid.EFFOEMINO.
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• effeminate (adj.):
      1. 1. effēmĭnātus: Cic. (v. preced. art. 2): e. and nerveless composition, e. et enervis compositio, Quint. Join: mollis et effeminatus; impurus, impudicus, effeminatus, Cic.
      2. 2. mollis, e: Cic. (v. supr.): sometimes in compar., to make use of e., slow gestures, tarditatibus uti mollioribus, Cic.
      3. 3. dēlĭcātus (freq. in offensive sense): to despise e. pleasures, aspernari [molles et] delicatas voluptates, Cic.: v. luxurious.
      4. 4. mŭliebris, e: Sall.: v. womanish.
      5. 5. sēmĭvir, vĭri (poet.): Paris with his e. train, Paris cum semiviro comitatu, Virg.
      6. 6. turpis, e: Hor. Od. 1, 37, 9. Phr.: to render e., effeminare, Caes.: Cic.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
EFFEMINATE Copy link
• EFFEMINATE
1.
  • v. TR., effeminare: emollire: deliciis frangere aliquem: nervos omnes mentis ac corporis frangere (Quint.).
  • INTR., effeminari; emolliri.
2. adj., mollis: mollis et effeminatus: delicatus: homo vulsus (an effeminate dandy, who has plucked out his superfluous hairs; Quint., 2, 5, 12).