dis-solvo Copy link Outline I. Lit.A. In gen.B. In partic.1. In mercant. lang., to pay, discharge ...b. Mid., transf. to the person2. In medic. lang., like digerere, discutere, ...II. Trop., to dissolve, abolish, abrogate ...A. In gen.B. In partic.1. In rhet. and philos. lang., to refute ...2. To release, disengage ...A. Of discourseB. Of character, lax, remiss, negligent ...a. Acc. to A., loosely, disconnectedly ...b. Acc. to B., laxly, negligently, carelessly ... ⓘdissolve: pres imperat act 2nd sg • dis-solvo, solvi, sŏlūtum, 3, v. a., to loosen asunder, to unloose, disunite, separate, dissolve, destroy (freq. and class.). I. Lit. A. In gen.: facilius est apta dissolvere quam dissipata conectere, Cic. Or. 71, 235: opus ipsa suum eadem quae coagmentavit natura dissolvit, id. de Sen. 20, 72: dissolvunt nodos omnes et vincla relaxant, Lucr. 6, 356: contextum, id. 1, 243: stamina, Tib. 1, 7, 2: ornatus comae, id. 1, 10, 62: capillum, Plin. 28, 7, 23, § 78: sparta navium, id. 24, 9, 40, § 65: pontem, Nep. Them. 5, 1 et saep.: nubila ventis, Lucr. 6, 514; cf. nubes (ventus, with diducit), id. 6, 216: glaciem (sol), to melt, id. 6, 964: aes (fulmen), id. 6, 352: corpora (vis), id. 1, 224: se (venti vortex), id. 6, 446: tenebras luce, Varr. L. L. 6, § 79 Müll.: dissolutum navigium vel potius dissipatum, Cic. Att. 15, 11, 3; so, navem, Phaedr. 4, 22, 10; Ov. Tr. 4, 8, 18: stomachum, i. e. to loosen, relax, Plin. 20, 23, 96, § 256: ilia sua visu, Petr. 24, 5: resinam omnem oleo, Plin. 14, 20, 25, § 123: collegia, Suet. Aug. 32: cohortem Germanorum, id. Galb. 12 et saep.: animam, i. e. to die, Lucr. 3, 601; cf. id. 456; Cic. Tusc. 1, 11, 24.— B. In partic. 1. In mercant. lang., to pay, discharge what one owes: dinumerando solvere: aes alienum praediis venditis, Cic. Sull. 20, 56; id. Off. 2, 2, 4; Plin. 33, 3, 13, § 44: nomen, Cic. Planc. 28: omne quod debuit, id. Rosc. Com. 13, 38: quae debeo, Ter. Ph. 4, 3, 50: pecuniam pro iis rebus, * Caes. B. C. 1, 87, 1: pecuniam publicam ulli civitati, Cic. Verr. 2, 3, 75: poenam, to pay a fine, id. Tusc. 1, 42, 100; cf.: dissolvere et compensare damna, Cic. Verr. 2, 5, 13: vota, id. Att. 15, 11 fin.; Cat. 66, 38.—* b. Mid., transf. to the person: quarum (possessionum) amore adducti dissolvi nullo modo possunt, free or release themselves from debt, Cic. Cat. 2, 8, 18.— 2. In medic. lang., like digerere, discutere, to discuss, dissipate morbid matter, Plin. 20, 12, 48, § 122; 24, 6, 14, § 23; 24, 9, 38, § 60 al. II. Trop., to dissolve, abolish, abrogate, annul, destroy. A. In gen.: utilitas si amicitias conglutinaret, eadem commutata dissolveret, Cic. Lael. 9, 32; cf. id. de Or. 1, 42, 188: amicitiam, id. Rosc. Am. 39: societatem, id. Rosc. Com. 13, 38: consortionem, id. Off. 3, 6: matrimonia, Cod. Just. 5, 17, 8 et saep.: perjurium, Cic. Off. 3, 32, 113; cf. religiones, Liv. 40, 29: acta Caesaris, Cic. Phil. 1, 7 fin.; cf.: leges Caesaris, ib. 1, 8 init.: judicia publica, id. Agr. 2, 13 fin.: hoc interdictum, id. Caecin. 14, 40 et saep.: argentariam, id. ib. 4, 11: regiam potestatem, Nep. Lys. 3 fin.; cf. rem publicam, Liv. 5, 6 fin.: severitatem, Cic. Mur. 31, 65: frigus, Hor. C. 1, 9, 5 et saep.: mortem cuncta mortalium mala dissolvere, Sall. C. 51, 20; cf. with pers. object: plerosque senectus dissolvit, id. J. 17, 6.— B. In partic. 1. In rhet. and philos. lang., to refute, reply to, answer an assertion: criminatio tota dissoluta est (with diluere), Cic. Rosc. Am. 29, 82: seu proposita confirmamus, seu contra dicta dissolvimus, Quint. 4 prooem. § 4; Cic. de Or. 2, 38; id. Tusc. 3, 30; Quint. 5, 13, 2; Tac. A. 13, 21 al.— 2. (Acc. to I. B. 1. b.) To release, disengage one: obsecro, dissolve jam me, Plaut. Merc. 1, 2, 54; id. Poen. 1, 1, 20; Ter. Heaut. 3, 1, 102.—Hence, dissŏ-lūtus, a, um, P. a., unloosed, loose, disconnected. A. Of discourse: alterum nimis est vinctum, ut de industria factum appareat; alterum nimis dissolutum, ut pervagatum ac vulgare videatur, Cic. Or. 57, 195; Quint. 2, 11, 7; 8, 6, 62 al.—Hence, subst.: dissolūtum, i, n., a gram. fig., i. q. ἀσύνδετον, asyndeton, Auct. Her. 4, 30, 41; Cic. de Or. 3, 54, 207 (also ap. Quint. 9, 1, 34).— B. Of character, lax, remiss, negligent, inattentive, careless; licentious, dissolute (cf.: mollis, luxuriosus, effeminatus): negligere quid de se quisque sentiat, non solum arrogantis est, sed omnino dissoluti, Cic. Off. 1, 28, 99: cupio in tantis rei publicae periculis me non dissolutum videri, id. Cat. 1, 2, 4; cf.: in praetermittendo (opp. crudelis in animadvertendo), Cic. Verr. 2, 5, 3 fin.: opp. vehemens, id. ib. 2, 5, 40: (Verres) omnium hominum dissolutissimus crudelissimusque, id. ib. 2, 3, 56; cf. id. ib. 2, 3, 57; id. Tusc. 4, 25 fin.; Nep. Alcib. 1 fin. al.: quis tam dissolutus in re familiari fuisset, quis tam negligens, etc.? Cic. Quint. 11, 38; cf. id. ib. 12, 40 et saep.: animus, id. Rosc. Am. 11, 32; cf. mens luxu, Tac. A. 15, 49 fin.: consuetudo Graecorum, Cic. Fl. 9; and, mores, Phaedr. 1, 2, 12: comitas, Quint. 2, 2, 5: libelli multo dissolutiores ipsis actionibus, Sen. Contr. 5 praef.: nihil asperum ... nec tamen quicquam populare ac dissolutum, Cic. Att. 1, 19, 8; id. Off. 1, 35, 129.—Adv.: dissŏlūte. a. Acc. to A., loosely, disconnectedly: dicere demptis conjunctionibus, Cic. Or. 39, 135.— b. Acc. to B., laxly, negligently, carelessly: dissolute et turpiter scribere de restitutione alicujus, Cic. Att. 14, 13 fin.: vendere decumas, Cic. Verr. 2, 3, 39 fin.: jus suum relinquere, id. Caecin. 36: factum aliquid, Cic. Verr. 2, 5, 8; cf. id. Phil. 6, 1.
dissolvō Copy link Outline 1 dissoudre, séparer, désunir : désagréger des parties bien liées, cf. défaire des ...2 détacher qqn qui est pendu : || [jeu de mots] dégager : ...3 payer, s'acquitter de : payer ses dettes ; acquitter un billet ; ...4 [médec.] résoudre, guérir, faire disparaître :5 [fig.]a) désunir, désagréger, détruire : rompre les amitiés ; dissoudre une société ; ...b) résoudre : dénouer les mailles d'un raisonnement par interrogations, se dégager d'un ...c) dénouer, relâcher : relâcher la sévérité. ⓘdissolve: pres imperat act 2nd sg • dissolvō, solvī, sŏlūtum, ĕre, tr., 1. dissoudre, séparer, désunir : dissolvere apta Cic. Or. 235, désagréger des parties bien liées, cf. CM 72 ; nodos Lucr. 6, 356, défaire des nœuds ; capillum Plin. 28, 23, dénouer les cheveux ; glaciem Lucr. 6, 964, fondre la glace ; risu ilia Petr. 24, 5, rire à se rompre les côtes ; stomachum Plin. 20, 96, causer le dévoiement || navigium dissolutum, vel potius dissipatum Cic. Att. 15, 11, 3, navire en morceaux ou plutôt en miettes, cf. Or. 235 || plerosque senectus dissolvit Sall. J. 17, 6, la plupart s'en vont de vieillesse 2. détacher qqn qui est pendu : Pl. Pœn. 148 || [jeu de mots] dégager : Pl. Merc. 166 3. payer, s'acquitter de : æs alienum Cic. Sulla 56, payer ses dettes ; nomen Cic. Planc. 68, acquitter un billet ; pœnam Cic. Tusc. 1, 100, subir une peine ; damna Cic. Verr. 2, 5, 33, réparer des dommages ; vota Cic. Att. 15, 11, 4, accomplir des vœux ; aliquid alicui Cic. Verr. 2, 3, 174, payer qqch. à qqn || [pass.] dissolvi Cic. Cat. 2, 18, se libérer, se dégager 4. [médec.] résoudre, guérir, faire disparaître : Plin. 20, 122 ; 24, 23 5. [fig.] a) désunir, désagréger, détruire : amicitias Cic. Læl. 32, rompre les amitiés ; societatem Cic. Com. 38, dissoudre une société ; acta Cæsaris Cic. Phil. 1, 18, annuler les actes de César ; b) résoudre : interrogationes Cic. Ac. 2, 46, dénouer les mailles d'un raisonnement par interrogations, se dégager d'un raisonnement, cf. de Or. 2, 158 ; utrumque dissolvitur Cic. Tusc. 3, 74, la double objection se résout, tombe ; c) dénouer, relâcher : severitatem Cic. Mur. 65, relâcher la sévérité.
dissolvo Copy link ⓘdissolve: pres imperat act 2nd sg DISSOLVO ui, lutum, ere. [διαλύω, καταλύω, παραλύω] Auget significationem simplicis; contrarium coniunctioni, alligationi etc. Plaut. Poen. 1, 1, 20 […] 🗁 Page Scan
dissolve Copy link Outline A. Trans.I. To melt awayII. To break up, cause to perish., dissolvo, intĕrĭmo, perdoIII. To do away with a formal contract1. dĭrĭmo, ēmi, emptum, 32. indūco, xi, ctum, 3 (to draw the style acrossB. Intrans. • dissolve: A. Trans.: I. To melt away: dissolvo, solvo, lĭquĕfăcio: v. to melt. II. To break up, cause to perish., dissolvo, intĕrĭmo, perdo: v. to break up, destroy. III. To do away with a formal contract: 1. dĭrĭmo, ēmi, emptum, 3: to d. a matrimonial contract, matrimonium d., Paul. Dig.: to d. a partnership (of any kind), societatem d., Cic. 2. indūco, xi, ctum, 3 (to draw the style across: only of written contracts): Cic.: v. to cancel, to break off. B. Intrans.: to melt away: lĭquesco, solvor, dissolvor: v. to melt. Phr.: to d. in joy, in gaudia resolvi, Sil.
DISSOLVE Copy link • DISSOLVE 1. TRANS. To liquefy, to melt, solvere: dissolvere: resolvere: diluere (to cause to become fused): liquare (to fuse, to liquefy): to dissolve anything in vinegar, in wine, aceto, vino diluere: to dissolve pearls, margaritas in tabem resolvere (Plin.); margaritas liquefacere. To disunite, Vid: To solve; Vid: To break up; e.g., an assembly, etc., dissolvere (e.g., the ties of friendship, an association, connection, etc.): dirimere (to separate; e.g., marriage, an association): to dissolve the ties of friendship abruptly, amicitiam repente praecidere (opposed to sensim dissuere or remissione usus eluere, i. e., by degrees): to dissolve a meeting, a committee, etc., concionem dimittere; senatum mittere or dimittere (of the sittings of the Senate); discutere (violently; illos coetus, Boeoticum concilium; both Liv.): to dissolve a partnership, societatem dirimere or dissolvere. To relax by pleasure, mollire, emollire (Vid: proper word): effeminare (to effeminate): enervare (to enervate). 2. INTRANS., solvi: dissolvi (of things); liquefieri: liquescere: liquari (to become liquid, or in a state of fusion, of metals; Vid: To FUSE): resolvi (e.g., of snow, etc.; Curt., 7, 3, 10): tabescere (to waste away; e.g., humor calore); also discuti (e.g., of fogs, etc.): attenuari (to grow thinner, to decrease): collabi (to tumble together, or on a heap): evanescere (to change into nothing, disappear entirely): dilabi (to glide away; e.g., amnis, glacies, Cic.). (The words are found in this connection and order.) liquefieri et dilabi. Dissolved, liquefactus et dilapsus (e.g., glacies, Cic.). To melt away in pleasures, effeminari; molliri; emolliri. Vid: also, in DISSIPATED.