disprove Copy link Outline 1. rĕfello, felli, 32. rĕdarguo, ŭi, 33. rĕvinco, vīci, victum, 3 (rare)4. confūto, rĕfūto, 1 • disprove: 1. rĕfello, felli, 3: if that had been false why did not your son d. it? si id falsum fuerat, filius cur non refellit? Ter.: Cic. 2. rĕdarguo, ŭi, 3: if ours can be more easily proved than those d.d, si nostra facilius probari quam illa redargui possunt, Cic. 3. rĕvinco, vīci, victum, 3 (rare): charges d.d by facts, crimina rebus revicta, Liv.: Cic. 4. confūto, rĕfūto, 1: v. to confute, refute.