Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 20 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

dīlĭgent: fut ind act 3rd pl

• dī-lĭgo, lexi, lectum, 3, v. a. [2. lego]. Prop., to distinguish one by selecting him from others; hence, in gen., to value or esteem highly, to love (v. amo init., and cf. faveo, studeo, foveo, cupio; very freq. and class.).
  1. I. Prop.: nihil est enim virtute amabilius, nihil quod magis alliciat ad diligendum: quippe cum propter virtutem et probitatem etiam eos, quos numquam vidimus, quodam modo diligamus, Cic. Lael. 8, 28; cf. id. ib. 9, 29 sq.; 14, 50; id. Rep. 1, 10 fin.; 1, 12 et saep. (cf. also the passages with diligo which are cited under amo, 1. and 1. colo, II. 2. b.); Caes. B. G. 6, 19 fin.; id. B. C. 1, 61, 3; Suet. Caes. 67; Verg. A. 9, 430; Hor. C. 2, 20, 7 et saep.: satin habes, si feminarum nulla'st, quam aeque diligam? Plaut. Am. 1, 3, 11; cf. id. ib. 3, 3, 18; Verg. A. 1, 344; Hor. C. 2, 5, 17; Suet. Caes. 50; 52; id. Aug. 62 al.: te in germani fratris dilexi loco, Ter. And. 1, 5, 57; cf. Verg. A. 4, 31; Suet. Calig. 24 al.: quem di diligunt, whom the gods favor, denoting a fortunate person, Plaut. Bacch. 4, 7, 18; Ter. And. 5, 6, 9; id. Phorm. 5, 6, 14. —Prov.: diligitur nemo, nisi cui fortuna secunda est, Ov. P. 2, 3, 23.
  2. II. Transf.
    1. A. Of inanimate objects: fidem est complexus, observantiamque dilexit, Cic. Balb. 28; cf.: Caesaris consilia in re publica, id. Prov. Cons. 10 fin.: benevolentiam, diligentiam, prudentiam mirifice, id. Att. 12, 34 fin.: aviae memoriam, Suet. Vesp. 2: auream mediocritatem, Hor. C. 2, 10, 6: Cypron, id. ib. 1, 30, 2 et saep. —
    2. B. Very rarely, of inanimate subjects, to love, choose, affect: montes amant cedrus, larix, etc.... montes et valles diligit abies, Plin. 16, 18, 30, § 73 sq.—*
    3. C. With inf. for amare, to do willingly or habitually, to be fond of doing: pira nasci tali solo maxime diligunt, Pall. Febr. 25, 1.—Hence,
      1. 1. dī-lĭgens, entis, P. a., prop. esteeming, loving; hence, in respect to an inanimate object, careful, assiduous, attentive, diligent, accurate with regard to it, opp. negligens (very freq. and class.).
    4. A. In gen.
          1. α. With praepp.: qui in re adventitia atque hereditaria tam diligens, tam attentus esset, Cic. Verr. 2, 1, 48; so, in rebus omnibus, id. Lael. 17, 62: in exquirendis temporibus, id. Rep. 2, 14 fin.: in ostentis animadvertendis, id. Div. 1, 42 fin.: in compositione, id. Quint. 10, 1, 79: in philosophia, id. ib. 129: in eloquendo, id. ib. 63: in symmetria, Plin. 34, 8, 19, § 58 al.: ad custodiendum aliquem diligentissimus, Cic. Cat. 1, 8, 19; so, ad reportandum, Cic. Verr. 2, 4, 3, § 6: ad cetera, Quint. 1, 1, 7: diligentes circa hoc, Plin. 31, 5, 30, § 56: circa aerarium, Eutr. 8, 7.—
          2. β. With gen.: omnis officii diligentissimus, Cic. Cael. 30, 73: veritatis, Nep. Epam. 3: imperii, id. Con. 1, 2: disciplinae, Vell. 1, 6; cf.: litterarum veterum, Gell. 4, 11, 4: compositionis, Quint. 9, 4, 77: aliarum rerum quae vitam instruunt, Sen. Vit. Beat. 3, 3: temperamenti, Plin. Pan. 79, 5: naturae, attentively investigating it, Plin. 13, 4, 7, § 31; so, medicinae, id. 32, 3, 13, § 26 et saep.—*
          3. γ. With dat.: Corinthios video publicis equis assignandis et alendis, orborum et viduarum tributis fuisse quondam diligentes, Cic. Rep. 2, 20, 32.—
          4. δ. Absol.: experientissimus ac diligentissimus orator, Cic. Verr. 2, 3, 21: pro cauto ac diligente, Caes. Fragm. ap. Charis. p. 101 P.; for which: ut a diligenti curiosus distat, Quint. 8, 3, 55; cf. id. 1, 4, 24; 2, 15, 10 et saep.—
    5. B. Transf., of inanimate subjects: assidua ac diligens scriptura, Cic. de Or. 1, 33, 150; cf.: diligentior notitia, Plin. 6, 22, 24, § 84: stilus, Tac. Or. 39: remedia, Sen. Ep. 95; Plin. 3, 5, 6, § 45; Vell. 1, 4.—
    6. C. In partic., with reference to domestic affairs, frugal, thrifty, economical (cf. its opp. negligens = prodigus, and Ruhnk. Rutil. Lup. p. 95, a, ed. Frotsch.): homo frugi ac diligens, qui sua servare vellet, Cic. Verr. 2, 4, 18; Plin. Ep. 2, 6, 1; cf. opp. negligens, ib. 4, 13, 8; and c. c. parcus and opp. luxuriosus, Auct. Her. 4, 34: cum te pro illiberali diligentem (appelles), Quint. 9, 3, 65: ex re familiari, cujus diligentissimus erat, Suet. Gramm. 23.—Hence, dīlĭgenter, adv. (acc. to II. A.), carefully, attentively, diligently: accurate agatur, docte et diligenter, Plaut. Capt. 2, 1, 30; id. Men. 5, 6, 3; Ter. Eun. 2, 1, 1; 2, 3, 47 al.; Cic. Phil. 1, 15 fin.; id. Fam. 6, 5; id. Att. 16, 16 A. fin.; Caes. B. G. 2, 5 al.—Comp., Cic. Rep. 1, 22; id. Brut. 22, 86; Caes. B. G. 3, 16 fin.; id. B. C. 3, 8, 4; Vulg. Act. 22, 30 al.—Sup., Cic. Lael. 2, 7; id. Rep. 2, 3; Caes. B. G. 2, 28 fin.; id. B. C. 3, 81 al.—
      1. 2. dīlectus, a, um, P. a., loved, beloved, dear (rare).—With dat.: pueri dilecti Superis, Ov. M. 10, 153; so id. ib. 5, 395; 8, 758.—In sup., Stat. Th. 8, 99; Vulg. Heb. 6, 9.—Absol.: luce mihi carior dilectior fili, Macr. Somn. Scip. 2, 1 init.; Claud. Rapt. Pros. 3, 74 al.—Subst.: dīlectus, i, m., = ὁ ἐρώμενος, a favorite, Suet. Aug. 98.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
dīlĭgō Copy link
ⓘ

dīlĭgent: fut ind act 3rd pl

• dīlĭgō, lēxī, lēctum, ĕre (dis et lego), tr., prendre de côté et d'autre, choisir, [d'où] distinguer, estimer, honorer, aimer [d'une affection fondée sur le choix et la réflexion ; v. Cic. Læl. passim ; v. amo début] ; ipse sese diligens Cic. Off. 3, 31, par amour de soi-même [mais amare est employé avec le même sens : Cic. Læl. 10] || [nom de chose complément] : alicujus consilia non maxime diligere Cic. Prov. 25, ne pas aimer beaucoup les projets de qqn, n'en être guère charmé, cf. Balbo 63 ; Att. 12, 34, 2 || [nom de chose sujet] : montes et valles diligit abies Plin. 16, 74, le sapin affectionne les montagnes et les vallées ; pira nasci tali solo diligunt Pall. 3, 25, 1, le poirier aime à venir dans ce genre de terrain.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
diligo Copy link
ⓘ

dīlĭgent: fut ind act 3rd pl

DILIGO exi, ectum, ere. [ἀγαπάω] Idem fere quod eligere prae aliis, et eximium habere, vt a Deligere vix differat: nisi forte in hoc, vt Deligere notet quasi multitudinem et aceruum, de quo tibi legas aliquid, i. sumas: Diligere autem ad discrimen et differentiam, quam ista lectione tua constituas, indicet. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• diligent:
      1. 1. dīlĭgens, ntis (careful, carefully attentive to: usu. with gen., also prep.): a very d. student of ancient literature, vir literarum diligentissimus, Gell.: d. writing, assidua et diligens scriptura, Cic.
      2. 2. assĭduus (constantly, untiringly attentive): v. assiduous, constant.
      3. 3. industrius (industrious: q. v.): Join: homo gnavus (active) et industrius, experientissimus (trying every means) et diligentissimus, Cic.
      4. 4. sēdŭlus (zealously devoted to): d. service, ministerium, opera s., Apul.: Cic.
      5. 5. gnāvus (nāvus), impĭger: v. active.
      6. 6. ācer, cris, cre (applicable to any vigorous action or feeling): so d. care as this, haec tam a. cura atque diligentia, Cic.: v. vigorous. See also attentive.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
DILIGENT Copy link
• DILIGENT
diligens: industrius: sedulus: assiduus [SYN. in ASSIDUOUS]: gnavus or navus: impiger. To be diligent in business, in re gerenda acrem et industrium esse: diligent in anything, diligens alicujus rei or in re (accurate, careful, and prudent in anything; opposed to negligens).