1. s. singula, singulae res. The details of an occurrence, res ordine narrata: to enter into detail, de singulis agere; de singulis rebus scribere: res explicare (opposed to summas tantummodo attingere, Nep., Pel., 1, 1); rem fusius exponere (Quint.): singillatim loqui de aliqua re (opposed to generatim atque universe loqui, Cic.): in one word, not to enter into unnecessary detail, ad summam, ne agam de singulis (Cic., Off., 1, 41, 149): it is unnecessary to enter into detail, nihil est, quod de singulis rebus scribam (Cic.): it is safer to enter into all the details, certius est ire per singula (to go through all the particulars, one by one Quint., 6, 1, 12). In detail, membratim (e.g., enumerare): singillatim: He maintained that, if they dispersed, they would all be cut off in detail, dispersos testabatur perituros (Nep., Them., 4, 3). Vid: To DETAIL.
2. v. res explicare (opposed to tantummodo summas attingere, Nep., Pel., 1, 1): singula consectari et colligere (in a speech; Plin., Paneg., 75, 1). [Vid: “to enter into DETAIL”]. A detailed account, res ordine narrata: to be copious and distinct in detailing events, in narratione plenum esse et expressum (Quint.; of an orator).