Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 18 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

dēstĭtūtē: adverbial

dēstĭtūte: perf part pass masc/neut voc sg

• dē-stĭtŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a. [statuo].
  1. I. To set down; to set, place anywhere (ante-class. and freq. in Liv.; elsewh. rare): destituit omnes servos ad mensam ante se, Caecil. ap. Non. 280, 3: navem in alto ancoris, Naev. ib.: palum in foro, C. Gracchus ap. Gell. 10, 3, 3: aliquem in convivio (sc. ludendi causa), Cic. Verr. 2, 3, 26 fin.: armatos in medio, Liv. 7, 10: aliquem ante tribunal, id. 2, 12; cf. id. 23, 10: cohortes extra vallum, id. 10, 4: duo signa hic, Plaut. Rud. 3, 5, 43 et saep.—Far more freq. and class.,
  2. II. (Lit., to put away from one's self; hence) To leave alone, to forsake, abandon, desert (derelinquo, desero, q. v.): T. Roscius novem homines honestissimos induxit, decepit, destituit, adversariis tradidit, Cic. Rosc. Am. 40, 117: destitutus ab aliquo, id. Clu. 30 fin.; id. Off. 1, 10, 32; cf. id. Quint. 16: funditores inermes, Caes. B. C. 3, 93, 5: aliquem in septemviratu, Cic. Phil. 2, 38, 99; cf.: defensores in ipso discrimine periculi, Liv. 6, 17 et saep.: inceptam fugam, to desist from, Ov. Am. 3, 13, 20: morando spem, Liv. 1, 51: spem vindemiae, Col. 4, 24, 12: consilium, Suet. Caes. 9: honorem, id. Claud. 45: conata ejus, Vell. 2, 42: partem verborum, to pronounce indistinctly (with devorare), Quint. 11, 3, 33 Spald. et saep.—Poet., with acc. and abl.: ex quo destituit deos Mercede pactā Laomedon, i. e. defrauded of their stipulated reward, * Hor. Od. 3, 3, 21.—
          1. β. Of inanimate and abstract subjects: neque reperias, quos aut pronior fortuna comitata sit, aut, veluti fatigata, maturius destituerit, quam, etc., Vell. 2, 69 fin.: cum primas spes fortuna destituit, Curt. 4, 1, 5, § 29; cf. Suet. Aug. 65: ventus aliquem, Liv. 30, 24: aliquem vadum, id. 21, 28: aliquem poplites, Suet. Claud. 30; cf.: aliquem memoria, mens, Curt. 7, 1: alveum fluitantem aqua, Liv. 1, 4; cf.: freta destituent nudos in litore pisces, * Verg. E. 1, 61.—
          2. γ. Part. perf. destitutus, constr. usu. ab aliquo, aliquā re, rarely ab aliquā re, freq. with ab, abandoned, forsaken by; robbed of, destitute of: in divite ac paupere: propinquis, amicis, clientibus abundante, et his omnibus destituto, Quint. 5, 10, 26: alicujus consiliis, promissis, praeceptis destitutus, Cic. Q. Fr. 1, 3, 8: scientiā juris, Quint. 12, 3, 10: lenociniis, id. 12, 1, 30 et saep.; but with spe, a is more freq.: destituti ab unica spe auxilii, Liv. 40, 47: a spe, id. 31, 24; 36, 33, 3; Curt. 4, 3 (with spe, Curt. 8, 6): a re familiari, Suet. Ner. 10.—
          3. δ. Absol.: si is destituat, nihil satis tutum habebis, Liv. 37, 7: simul, si destituat spes, alia praesidia molitur, Liv. 1, 41; so, spes, id. Tib. 1, 1, 9; Luc. 2, 728: pietasque fidesque, id. 5, 298: ego, Vulg. Isai. 49, 21.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

dēstĭtūtē: adverbial

dēstĭtūte: perf part pass masc/neut voc sg

• dēstĭtŭō, tŭī, tūtum, ĕre (de, statuo), tr.,
1. placer debout à part, dresser isolément : palum in foro Gracch. d. Gell. 10, 3, 3, dresser un poteau sur la place publique ; servos ad mensam ante se Cæcil. d. Non. 280, 3, faire tenir les esclaves debout devant soi près de la table, cf. Cic. Verr. 2, 3, 66 || faire tenir debout à l'écart les soldats punis : Liv. 7, 13, 3 ; 10, 4, 4 ; 27, 13, 9
2. [fig.] abandonner, laisser (planter) là qqn : eumdem in septemviratu nonne destituisti ? Cic. Phil. 2, 99, ne l'as-tu pas encore planté là lors de la désignation du septemvirat ? nudus pæne est destitutus Cic. Verr. 2, 5, 110, il fut presque laissé nu sur la place, cf. Cæs. G. 1, 16, 6 || [nom de chose sujet] : ventus eum destituit Liv. 30, 24, 7, le vent l'abandonne, cesse de souffler ; ut quemque destituit vadum Liv. 21, 28, 5, à mesure que le sol guéable manque sous les pieds de chacun d'eux || [abst] abandonner = manquer, faire défaut : Liv. 37, 7, 9 ; 1, 41, 1 || [pass.] : destitutus a spe Curt. 4, 3, 20 ; Liv. 22, 15, 2, etc. ou spe Curt. 8, 6, 20 ; Liv. 29, 24, 2, ayant perdu tout espoir ; a re familiari Suet. Nero 10, sans fortune ; barbari ducibus destituti Curt. 5, 13, 18, les barbares privés de leurs chefs ; [abst et pris substt] destituto similis Suet. Galba 11, semble à un homme perdu sans ressources
3. mettre à part, supprimer : destituere honorem Suet. Claud. 45, supprimer un honneur ; partem verborum Quint. 11, 3, 33, [d. la prononciation] laisser tomber une partie des mots
4. décevoir, tromper : quorum ego consiliis destitutus in hanc calamitatem incidi Cic. Q. 1, 3, 8, trompé par leurs conseils, je suis tombé dans ces malheurs ; spem destituere Liv. 1, 51, 5, tromper l'espoir de qqn ; conata alicujus Vell. 2, 42, trahir les efforts de qqn || deos mercede pacta Hor. O. 3, 3, 21, frustrer les dieux du salaire convenu.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
destituo Copy link
ⓘ

dēstĭtūtē: adverbial

dēstĭtūte: perf part pass masc/neut voc sg

DESTITVO ui, utum, ere. [καταλείπω] Ex De et Statuo; significat proprie Defigere, deponere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• destitute:
      1. 1. ĭnops, ŏpis (with gen. or abl.): d. of refinement, humanitatis in., Cic.: not d. of words, non verbis in., Cic.: also with ab: d. both in respect of friends and of character, et ab amicis et ab existimatione in., Cic.: absol.: to comfort the d., inopes solari, Virg.
      2. 2. ĕgens, ntis (a term of reproach): nothing could be more d. than the condition of the king, nihil egentius rege, Cic.: slaves and d. persons, servi et egentes, Cic.: d. of everything, e. omnibus rebus, Cic.: an utterly d. rake, ganeo egentissimus, Cic.
      3. 3. destĭtūtus: i. e. deprived of (with abl.): v. to deprive.
      4. 4. ĭnānis, e (empty, void): no letter d. of some useful fact, nulla epistola in. aliqua re utili, Cic.: a body d. of breath, corpus animae inane, Ov.
      5. 5. expers, rtis (without any share in: usu. with gen.; also abl.): a man d. of all learning, vir omnis eruditionis ex., Cic.: d. of property, fortunis ex., Sall.
      6. 6. nūdus (chiefly poet.): d. old age, n. senecta, Ov.: Cic.: d. of money, n. nummis, Hor.: a death d. of fame, mors famae nuda, Sil.: d. of relatives, n. a propinquis, Cic.
      7. 7. orbus: v. bereft.
      8. 8. vĭduus (poet.: lit. widowed): lakes d. of Phoebus' light, lacus v. a lumine Phoebi, Virg.: a bosom d. of love, v. pectus amoris, Ov.
      9. 9. truncus (lacking a part which seems to have been cut off): frogs d. of feet, ranae pedibus tr., Ov.: also with gen.: Virg. Phr.: a man d. of logic, homo a dialecticis remotus, Cic.: to be d., egēre, with gen. or abl. (v. to want, lack): was he d.? nay he was rich, egebat? immo locuples erat, Cic.: nor are you in any way d., nec quicquam eges, Pl.: to be d. of sensation and life, sensu et vita carere, Cic.: v. WITHOUT (TO BE.): d. condition, egestas, Cic.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
DESTITUTE Copy link
• DESTITUTE
  • With the object expressed, destitutus aliqua re (less commonly ab aliqua re; e.g., amicis; praeceptis; scientia juris; but spe [Curt.] or a spe [Liv.]; a re familiari): derelictus aliqua re (e.g., non modo fortuna, verum etiam spe): nudus: nudatus: privatus; spoliatus aliqua re: to be destitute of troops, nudum esse ab exercitu (of a country): to be destitute of everything, omnibus rebus nudatum esse; omnium rerum esse inopem.
  • ABSOL., inops, also with auxilii (who has no power to help himself): auxilio orbatus or destitutus: omnium rerum inops: omnibus rebus orbatus (utterly destitute): omnibus fortunis spoliatus (Cic.): egenus omnium (Liv.; rare, not pre-Augustan): egens: egentissimus: mendicus (miserably poor): to be destitute (= miserably poor), in summa egestate or mendicitate esse; in summa mendicitate vivere; vitam in mendicitate degere: anybody is utterly destitute, nihil aliquo egentius: a destitute condition, inopia.