Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 32 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

dēscendant: pres subj act 3rd pl

• dē-scendo, di, sum, 3 (perf. redupl.: descendidit, Valer. Antias ap. Gell. 7, 4 fin.; and, descendiderant, Laber. ib.; perf.: desciderunt, Inscr. Frat. Arv. 13 Henzen.), v. n., to come down; and of inanimate subjects, to fall, sink down, to descend, opp. to ascendo (class. and freq.).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.: ex equo, to alight, Cic. de Sen. 10, 34; Auct. B. Hisp. 15, 2; for which, equo, Sall. Hist. Fragm. 5, 13: sicut monte descenderat, id. J. 50, 2: e curru, Suet. Tib. 20: e tribunali, id. Claud. 15: de rostris, Cic. Vatin. 11: de templo, Liv. 44, 45: de caelo, id. 6, 18; for which, caelo, Hor. Od. 3, 4, 1: e caelo, Juv. 11, 27: caelo ab alto, Verg. A. 8, 423; cf.: vertice montis ab alto, id. ib. 7, 675; and: ab Histro (Da cus), id. G. 2, 497: ab Alpibus, Liv. 21, 32, 2; 27, 38, 6: monte, Verg. A. 4, 159: aggeribus Alpinis atque arce Monoeci, id. ib. 6, 831: antro Castalio, Ov. M. 3, 14: per clivum, id. F. 1, 263 et saep.—Indicating the terminus ad quem: in mare de caelo, Lucr. 6, 427: Juppiter in terras, id. 6, 402: in pon tum, Sil. 1, 607; 15, 152; cf.: caelo in hibernas undas, Verg. G. 4, 235: caelo ad suos honores templaque, etc., Ov. F. 5, 551: in aestum, Lucr. 6, 402: in inferiorem ambulationem, Cic. Tusc. 4: in campos, Liv. 6, 737; cf. Curt. 9, 9: in Piraeum, Quint. 8, 6, 64 et saep.: ad naviculas, Cic. Ac. 2, 48 fin.: ad genitorem imas Erebi descendit ad umbras, Verg. A. 6, 404: sinus vestis infra genua, Curt. 6, 5 et saep. Poet. also with dat.: nocti, i. e. ad inferos, Sil. 13, 708; cf. Erebo, id. 13, 759.—With sup.: per quod oraculo utentes sciscitatum deos descendunt, Liv. 45, 27, 8.—Absol.: turbo descendit, Lucr. 6, 438; cf. Verg. E. 7, 60: asta ut descendam (sc. ex equo), dismount, alight, Plaut. As. 3, 3, 120; Suet. Galb. 18: descendens (sc. e lecto), Tib. 1, 5, 41: descendo (sc. de arce), Verg. A. 2, 632: umbrae descendentes (sc. ad inferos), Stat. S. 5, 5, 41.—Poet.: trepidi quoties nos descendentis arenae vidimus in partes, i. e. that seemed to sink as the wild beasts rose from the vaults, Calp. Ecl. 7, 69.—
    2. B. In partic.
      1. 1. To go down, to go, to come, sc. from the dwelling-houses (which in Rome were mostly situated on eminences) to the forum, the comitia, etc.: in forum descendens, Crass. ap. Cic. de Or. 2, 66, 267; so, ad forum, Cic. Fragm. ap. Non. 538, 26; Q. Cic. Petit. cons. 14; Valer. Antias ap. Gell. 7, 9 fin.; Liv. 24, 7; 34, 1; cf.: fuge, quo descendere gestis, Hor. Ep. 1, 20, 5; Orell. ad loc.: ad comitia, Suet. Caes. 13 al.: de palatio et aedibus suis, Cic. Rosc. Am. 46.—Absol.: hodie non descendit Antonius, Cic. Phil. 2, 6, 15; Cic. Verr. 2, 2, 38; Liv. 2, 54; Sen. Ben. 3, 27 al. —
        1. b. Transf.: in causam, Cic. Phil. 8, 2; Liv. 36, 7; Tac. H. 3, 3: in partes, id. A. 15, 50. —
        2. c. Of land, etc., to sink, fall, slope: regio, Val. Fl. 1, 538.—
        3. d. Of forests whose wood is brought to the plain, Stat. Ach. 2, 115: Caucasus, Val. Fl. 7, 55.—
        4. e. Of water conveyed in pipes, to fall: subeat descendatque, Plin. 31, 6, 31, § 57; cf. of the sea: non magis descenderet aequor, Luc. 5, 338.—
      2. 2. In milit. lang., to march down, sc. from an eminence into the plain: ex superioribus locis in planitiem, Caes. B. C. 3, 98; cf. id. ib. 3, 65, 2: qua (sc. de monte), Sall. J. 50, 3: inde (sc. de arce), Liv. 32, 32; cf. id. 7, 29: in aequum locum, Caes. B. G. 7, 53, 2; for which, in aequum, Liv. 1, 12: in campum omnibus copiis, id. 23, 29: in plana, Front. Strat. 2, 5, 18: ad Alexandriam, Liv. 45, 12 et saep.—Absol., Liv. 44, 5; Front. Strat. 3, 17, 9: ad laevam, Sall. J. 55 al.—With supine: praedatum in agros Romanos, Liv. 3, 10, 4; 10, 31, 2.—Hence,
        1. b. Transf.: in aciem, to go into battle, to engage, Liv. 8, 8; 23, 29; Front. Strat. 1, 11, 11 al.: in proelium, id. ib. 2, 1, 10; Just. 21, 2, 5: in certamen, Cic. Tusc. 2, 26: ad pugnam, ad tales pugnas, Val. Fl. 3, 518; Juv. 7, 173; Front. Strat. 2, 1, 11; 2, 5, 41; and even, in bellum, Just. 15, 4, 21; 38, 8, 1; cf.: in belli periculum, id. 15, 1, 2.—
      3. 3. In medic. lang., of the excrements: to pass off, pass through, Cels. 2, 4 fin.: olera, id. 1, 6: alvus, id. 2, 7.—
      4. 4. Pregn., to sink down, penetrate into any thing (freq. only after the Aug. per.; not in Cic. and Caes.): ferrum in corpus, Liv. 1, 41; cf. Sil. 16, 544: toto descendit in ilia ferro, Ov. M. 3, 67: (harundo) in caput, Luc. 6, 216; cf.: in jugulos gladiis descendebant (hostes), Flor. 3, 10, 13: ense in jugulos, Claud. B. Get. 601: in terram (fulmen), Plin. 2, 55, 56, § 146: in rimam calamus, id. 17, 14, 24, § 102: subjacens soli duritia non patitur in altum descendere (radices), lapathi radix ad tria cubita, Plin. 19, 6, 31, § 98 et saep.: toto corpore pestis, Verg. A. 5, 683: galeas vetant descendere cristae, to sink down, Stat. Th. 9, 262. —
      5. 5. In an obscene sense, Catull. 112, 2; Juv. 11, 163.—
  2. II. Trop.
    1. A. In gen. (esp. freq. in Quint.), to descend, etc.: a vita pastorali ad agriculturam, Varr. R. R. 2, 1, 3 sq.; cf.: ad aliquem, Just. 1, 4, 1: usus in nostram aetatem descendit, Quint. 1, 11, 18: (vox) attollitur concitatis affectibus, compositis descendit, id. 11, 3, 65; cf. id. 9, 4, 92: grammatici omnes in hanc descendent rerum tenuitatem, id. 1, 4, 7 et saep.: in omnia familiaritatis officia, Plin. Pan. 85, 5.—Pass. impers.: eo contemptionis descensum, ut, etc., Tac. A. 15, 1 et saep.: si quid tamen olim Scripseris, in Maeci descendat judicis aures, Hor. A. P. 387: si descendere ad ipsum Ordine perpetuo quaeris sunt hujus origo Ilus et Assaracus, etc., Ov. M. 11, 754.—
    2. B. In partic.
      1. 1. (Acc. to no. I. A. 4.) To sink deep into, to penetrate deeply: quod verbum in pectus Jugurthae altius, quam quisquam ratus erat, descendit, Sall. J. 11, 7; cf.: ut altius injuriae quam merita descendant, Sen. Ben. 1, 1 med.; id. Contr. 1 praef.; Spart. Ant. Get. 6: cura in animos Patrum, Liv. 3, 52; cf.: qui (metus deorum) cum descendere ad animos ... non posset, id. 1, 19: nemo in sese tentat descendere, to examine himself, Pers. 4, 23.—
      2. 2. To lower one's self, descend to an act or employment, etc.; to yield, agree to any act, esp. to one which is unpleasant or wrong (freq. in Cic. and Caes.; cf. Orell. ad Cic. Cael. 2, and Fabri ad Liv. 23, 14, 3).—Constr. with ad, very rarely with in or absol.: senes ad ludum adolescentium descendant, Cic. Rep. 1, 43; cf. id. de Or. 2, 6: ad calamitatum societates, id. Lael. 17, 64: sua voluntate sapientem descendere ad rationes civitatis non solere, id. Rep. 1, 6 al.: ad ejusmodi consilium, Caes. B. G. 5, 29, 5: ad innocentium supplicia, id. ib. 6, 16 fin.: ad vim atque ad arma, id. ib. 7, 33: ad gravissimas verborum contumelias, id. B. C. 3, 83: ad accusandum, ad inimicitias, Cic. Mur. 27, 56; id. Sest. 41, 89; cf. id. Div. in Caecil. 1: ad extrema, Pollio ap. Cic. Fam. 10, 33, 4: ad frontis urbanae praemia, Hor. Ep. 1, 9, 11: preces in omnes, Verg. A. 5, 782: videte, quo descendam, judices, Cic. Font. 1, 2; cf. Cic. Verr. 2, 1, 38; Caes. B. C. 1, 81, 5: ad intellectum audientis, Quint. 1, 2, 27: ad minutissima opera, id. 1, 12, 14; 4, 2, 15: placet mihi ista defensio; descendo, I acquiesce, id. ib. 2, 2, 72.—
      3. 3. (Mostly ante-Aug.) To descend or proceed from any person or thing: ex gradu ascendentium vel descendentium uxorem ducere, Dig. 23, 2, 68 et saep.: quod genus liberalitatis ex jure gentium descendit, ib. 43, 26, 1; cf. ib. 18, 1, 57 fin.: a Platone, Plin. 22, 24, 51, § 111; Lampr. Alex. Sev. 43.—Hence, subst.: dē-scendens, entis, m. and f., a descendant; plur. descendentes, posterity, Dig. 23, 2, 68. —
      4. 4. (In Quint.) To depart, deviate, differ from: tantum ab eo defluebat, quantum ille (sc. Seneca) ab antiquis descenderat, Quint. 10, 1, 126; id. 3, 5, 8.!*? The passive is very rare, Plin. 2, 16, 13, § 71; Prud. Apoth. 1075.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

dēscendant: pres subj act 3rd pl

• dēscendō, scendī, scēnsum, ĕre (de et scando), intr.,
1. descendre : de rostris Cic. Vat. 26 ; de cælo Liv. 6, 18, 9, descendre de la tribune, du ciel ; ex equo Cic. CM 34 ; e tribunali Suet. Claud. 15 ; e cælo Juv. 11, 27, descendre de cheval, du tribunal, du ciel ; ab Alpibus Liv. 21, 32, 2, des Alpes ; monte Sall. J. 50, 2 ; cælo Virg. G. 4, 235, d'une montagne, du ciel ; ex superioribus locis in planitiem Cæs. C. 3, 98, 1, descendre des hauteurs dans la plaine, cf. G. 7, 53, 2 ; ad naviculas nostras Cic. Ac. 2, 148, descendre vers nos barques ; ad imas umbras Virg. En. 6, 404, dans les profondeurs chez les ombres || [avec dat., poét.] : nocti, Erebo Sil. 13, 708 ; 13, 759, descendre dans la nuit, dans l'Érèbe || [en part.] : descendere in forum Crass. d. Cic. de Or. 2, 267 ; ad forum Cic. d. Non. 538, 26, ou descendere seul Cic. Phil. 2, 15 ; Verr. 2, 2, 92, descendre au forum ; ad comitia Suet. Cæs. 13, aux comices ; in Piræum Nep. Alc. 6, 1, au Pirée
2. [t. mil.] quitter la position qu'on occupait pour en venir aux mains, en venir à, s'engager dans : in certamen Cic. Tusc. 2, 62 ; in aciem Liv. 8, 8, 1 ; ad pugnam Val. Flacc. 3, 518, en venir au combat, engager la lutte || [fig.] s'engager dans, in causam, dans un parti : Cic. Phil. 8, 4 ; Att. 8, 1, 3 ; Liv. 36, 7, 6 ; Tac. H. 3, 3 (in partes Ann. 15, 50 ) || se laisser aller à qqch., condescendre à : ad ludum Cic. de Or. 2, 22, se laisser aller à jouer, cf. Rep. 1, 67 || en venir à, se résigner à, se résoudre à : ad societates calamitatum Cic. Læl. 64, se résoudre à partager l'infortune ; ad omnia Cic. Att. 9, 18, 3, en venir à tous les moyens ; ad innocentium supplicia Cæs. G. 6, 16, 5, se résoudre à supplicier des innocents, cf. G. 5, 29, 5 ; 7, 78, 1, etc.
3. [en parl. de choses] pénétrer : ferrum descendit haud alte in corpus Liv. 1, 41, 5, le fer n'est pas entré profondément dans le corps ; toto descendit corpore pestis Virg. En. 5, 683, le fléau gagne le corps entier des vaisseaux || descendre : vestis descendit infra genua Curt. 6, 5, 27, son vêtement descend au-dessous du genou ; [l'eau descend, baisse] Plin. 31, 57 ; cf. Luc. 5, 337 ; [la voix s'abaisse] Quint. 11, 3, 65 ; [les aliments descendent, se digèrent bien] Cels. Med. 1, 6 || se rapprocher de qqch. [par ressemblance], tirer sur qqch. (ad aliquid) : Plin. 37, 123 || [fig.] : quod verbum in pectus Jugurthæ altius... descendit Sall. J. 11, 7, ce mot pénétra profondément dans le cœur de Jugurtha ; curam in animos patrum descensuram Liv. 3, 52, 2, [ils disent] que l'inquiétude entrera dans l'âme des sénateurs ; in aures alicujus Hor. P. 387, être versé dans les oreilles de qqn = être lu à qqn ; in sese Pers. 4, 23, descendre en soi-même
4. descendre, finir par arriver à : a vita pastorali ad agriculturam Varro R. 2, 1, 5, en venir de la vie pastorale à l'agriculture ; ejus disciplinæ usus in nostram usque ætatem descendit Quint. 1, 11, 18, la pratique de cette méthode est venue jusqu'à nous
5. descendre de, tirer son origine de : Dig. || [fig.] a Platone Plin. 22, 111, provenir de Platon
6. s'écarter de, s'éloigner de, dévier de : Quint. 10, 1, 126
7. pass. anormal, comme si descendo était tr. : porticus descenduntur nonagenis gradibus Plin. 36, 88, des portiques d'où l'on descend par quatre-vingt-dix degrés. ➳ pf. arch. descendidi Val. Ant. Ann. 62 et Laber. d. Gell. 6, 9, 17.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
descendo Copy link
ⓘ

dēscendant: pres subj act 3rd pl

DESCENDO di, sum, ere. [καταβαίνω, κατέρχομαι] E loco superiore in inferiorem venire. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• descendant:
      1. 1. expr. by words given under descended: q. v.
      2. 2. sangŭis, ĭnis, m. (poet.): noble d. of Anchises and Venus, clarus Anchisae Venerisque s., Hor.
      3. 3. gĕnus, ĕris, n. (poet.): the d. of Jove (Perseus), Jovis g., Ov.: Virg.
      4. 4. prōgĕnies, ēi, f.: Cic.: Tac.: v. offspring.
      5. 5. stirps, pis, f.: Tac. Phr.: d.s, minores, posteri, nepotes: v. posterity.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
DESCENDANT Copy link
• DESCENDANT
progenies: anybody’s descendant., oriundus ab aliquo; prognatus ex aliquo: anybody’s descendants, posteri; progenies: to be a descendant from anybody, oriundum, ortum esse ab aliquo (the latter seldom); prognatum esse ex aliquo: the Atnatici were descendants of the Cimbri and the Teutones, Atnatici erant ex Cimbris Teutonisque prognati: male descendants, stirps virilis; virilis sexus stirps: to leave descendants, stirpem relinquere; ex se natos (sc. filios) relinquere: to leave no male descendants, virilem sexum non relinquere.