crĭsis Copy link ⓘcrĭsis: fem nom/gen sgcrĭsīs: fem acc pl • crĭsis, is, f., = κρίσις, medic. t. t., a decision, crisis, Sen. Ep. 83, 4.
Crīsa Copy link ⓘCrīsīs: fem dat/abl pl • Crīsa, ae, f., = Κρῖσα, an ancient town of Phocis, on the sea, now Crisso, Plin. 4, 3, 4, § 8.—Hence, adj.: Crīsaeus, a, um, of Crisa: sinus = κόλπος Κρισαῖος, Plin. 4, 3, 4, § 7.
crĭsis Copy link ⓘcrĭsis: fem nom/gen sgcrĭsīs: fem acc pl • crĭsis, acc. in, pl. es, f. (κρίσις), crise [médec.] : Sen. Ep. 83, 4 ; naturæ conflictus quos Græci crises appellant C. Aur. Acut. 2, 19, 120, les assauts de la nature que les Grecs appellent crises.
Crīsa Copy link ⓘCrīsīs: fem dat/abl pl • Crīsa, æ, f. (Κρῖσα), ville de Phocide : Plin. 4, 8 || -sæus, a, um, de Crisa : Plin. 4, 8.
crisis Copy link ⓘcrĭsis: fem nom/gen sgcrĭsīs: fem acc pl CRISIS, is. f. [κρίσις] Latine dici potest Iudicium: vnde dies critici dicti, h. e. Iudiciales et decretorii, de quibus postea. […] 🗁 Page Scan
crisis Copy link Outline I. In gen. sense1. discrīmen, ĭnis, n.2. tempus, ŏris, n.II. Specially, of a disease1. crĭsis, is, f. (κρίσις, Hipp.)2. dies crĭsĭmus [ἡμέρα κρίσιμος)3. crĭtĭca morbi accessio, Aug. • crisis: I. In gen. sense: a critical point of affairs: 1. discrīmen, ĭnis, n.: he observed that the final c. of the war was at hand, adesse d. ultimum belli animadvertit, Liv.: to come to a c., in extremum d. adduci, venire, devenire, Cic.: at such a c., in tanto d., Liv. 2. tempus, ŏris, n.: at such a c., in tali t., Cic.: Lucr.: in doubtful and alarming crises, in dubiis formidolosisque t., Cic. Phr.: the greatest c.s are decided by very insignificant things, minimis momentis maximae temporum inclinationes fiunt, Cic. Phil. 5, 10. II. Specially, of a disease: 1. crĭsis, is, f. (κρίσις, Hipp.): Sen. Ep. 83. 2. dies crĭsĭmus [ἡμέρα κρίσιμος): Coel. Aur. 3. crĭtĭca morbi accessio, Aug.
CRISIS Copy link • CRISISDecisive or turning-point of affairs, discrimen (general term): momentum (the point at which a matter is decided, ῥοπή). A crisis of affairs, inclinatio temporis, rerum, etc. (the change effected by a crisis). In this alarming crisis of our affairs, in ipso discrimine periculi (Liv.); in extremo discrimine ac dimicatione fortunae (Cic.): to be brought to a crisis, (summum) in periculum ac discrimen vocari or venire (of a thing; salus alicujus, Cic.): the crisis of our affairs is come, in summo res est discrimine (Caes.): when the crisis comes, cum in discrimen ventum est; cum ultimi discriminis tempus adventat: the crisis is over, discrimen sublatum est. [Vid: CRITICAL (state)]. In medicine, the height of a disorder, when a favorable or unfavorable turn may be expected, dies potens, gravis or quo de aegro judicatur (Cels.; crisis occurs Sen., Ep., 83; eamdem [cum aliquo] crisim habere): dies crisimus (caelius, Aur. Tard.; these expressions = the critical day): [morbi] accessio, quam criticam medici vocant (Aug. Confess., 6, 1, extr., of its occurrence). Vid: CRITICAL (day).