cor-rōbŏro Copy link Outline I. Lit.II. Trop. ⓘcorrōbŏrāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plcorrōbŏrātē: adverbial • cor-rōbŏro (conr-), āvi, ātum, 1, v. a., to strengthen or invigorate, to make strong, to corroborate (in good prose; most freq. in Cic.). I. Lit.: (puerilis tua vox) se corroboravit, Cic. Sest. 4, 10: cum is jam se corroboravisset ac vir inter viros esset, i. e. had become stronger, greater, was grown up, id. Cael. 5, 11; cf. id. ib. 17, 41; Suet. Tib. 11: cerebrum, Plin. 11, 37, 49, § 134: stomachum, id. 20, 23, 99, § 263: torpentis membrorum partis, id. 24, 4, 7, § 13: militem opere assiduo, Suet. Galb. 6: palmitem, Col. 4, 24, 10; cf. id. 4, 12, 2.— II. Trop.: mens hominis usque eo philosophiam ipsam corroborat, ut virtutem efficiat, etc., Cic. Ac. 2, 10, 31: virtutem, id. Fl. 26, 63: corroborare et confirmare ingenia, id. Lael. 20, 74: eloquentiae famam, Tac. Or. 34: conjurationem nascentem non credendo, Cic. Cat. 1, 12, 30: audaciam sceleratissimi hominis, id. Mil. 12, 32.
corrōbŏrō Copy link ⓘcorrōbŏrāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plcorrōbŏrātē: adverbial • corrōbŏrō, āvī, ātum, āre, tr., fortifier dans toutes ses parties, rendre fort, renforcer : militem opere Suet. Galba 6, 3, fortifier le soldat par le travail ; corroborati Cic. Fin. 5, 58, étant fortifiés || corroborare se Cic. Cæl. 11, prendre de la force, arriver à maturité ; conjurationem Cic. Cat. 1, 12, fortifier la conjuration ; corroborata vetustate audacia Cic. Mil. 32, audace fortifiée par le temps ; ætas corroborata Cic. Cæl. 41, âge affermi, mûr.
corroboro Copy link ⓘcorrōbŏrāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plcorrōbŏrātē: adverbial CORROBORO, are. [κατισχύω, κραταιόω] Robustum et fortem reddere. […] 🗁 Page Scan
CORRŌBŎRO Copy link ⓘcorrōbŏrāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd plcorrōbŏrātē: adverbial CORRŌBŎRO ↗Open in new tab (corroboro)
corroborate Copy link Outline 1. affirmo, 1 (less freq. in this sense2. confirmo, 13. fidem alicui rei afferre (i. e. gain credence for a thing) • corroborate: 1. affirmo, 1 (less freq. in this sense: v. assert): to c. a person's words, dicta alicujus af., Liv. 2. confirmo, 1: to c. (statements) by arguments or testimony, argumentis, testimoniis c., Cic.: v. confirm. 3. fidem alicui rei afferre (i. e. gain credence for a thing): Cic.: v. credence. (N.B. Not corroboro or roboro; which signify to make strong.)
CORROBORATE Copy link • CORROBORATEconfirmare aliquid (strengthen a statement; e.g., testimonio, argumentis): fidem alicui rei addere or afferre. [☞ but adjungere fidem alicui rei, is to attach credit to it; to believe it.] : fidem alicujus or alicujus rei confirmare: fidem facere alicui rei (to cause it to be believed). Every witness has corroborated the statement about this money of Dion’s, (quorum) omnium testimoniis de hac Dionis pecunia confirmatum est (Cic.). [ ☞ Not corroborare, which is “to make strong,” “strengthen,” “confirm.”]