contĭnŭus Copy link Outline I. Of space ; with ...A. Lit.b. Subst.B. Tron., of rhet. mattersII. Of time and objects relating to it, ...1. contĭ-nŭē, continuously, without interruption; ...2. contĭnŭō.A. To designate an act that in time immediately follows something, ...1. In gen.(a). Corresp. with the particles of time(b). Absol.2. Of a point of time closely following a time named, ...3. Esp., with the statement of a logical consequence from a fact; only in connection with a negative, or a question implying a negative, ...B. In Quint. twice , ... ⓘcontĭnŭē: adverbialcontĭnŭe: masc/neut voc sg • contĭnŭus, a, um, adj. [contineo, II.], joining, connecting with something, or hanging together, in space or time, uninterrupted, continuous. I. Of space (so mostly Aug. and post-Aug.; cf., however, continue); with dat. or absol. A. Lit.: aër continuus terrae est, Sen. Q. N. 2, 6, 1: Leucada continuam veteres habuere coloni; nunc freta circuëunt, joined to the mainland, Ov. M. 15, 289: ignis proxima quaeque et deinceps continua amplexus, Liv. 30, 5, 7; 30, 6, 5: montes, * Hor. Ep. 1, 16, 5; Plin. 6, 30, 35, § 189: agri, Suet. Caes. 38: fluere continuo alveo (Euphraten), Plin. 6, 26, 30, § 124; cf.: Rhenus uno alveo continuus, Tac. A. 2, 6: mare, id. Agr. 10 fin.: aliqui vice dentium continuo osse gignuntur, Plin. 7, 16, 15, § 69: omnia continua et paria, Plin. Pan. 51, 4: serpens, Stat. Th. 5, 517.— b. Subst.: contĭnŭus, i, m., he who is always about one, an attendant: Cocceius Nerva, continuus principis, Tac. A. 6, 26 (32) Halm, Draeg. ad loc. (Nipperd. and Ritter, principi).— B. Tron., of rhet. matters (most freq. in Quint.): cum fluxerunt plures continuae translationes (the figure derived from an uninterrupted, flowing stream; v. the preced.), Cic. Or. 27, 94: expositio (opp. partita), Quint. 7, 10, 11: loci, id. 11, 3, 84: lumina, id. 12, 10, 46: ab exordio usque ad ultimam vocem continuus quidam gemitus, id. 11, 1, 54: oratio, id. 6, 1, 46; 6, 4, 1 et saep.: adfectus, id. 6, 2, 10: impetus, id. 10 7, 14 et saep.— II. Of time and objects relating to it, following one after another, successive, continuous (class. in all periods and species of composition): auferet ex oculis veniens Aurora Boöten; continuāque die sidus Hyantis erit, the next day, Ov. F. 5, 734; so, continuā nocte, the following night, id. ib. 6, 720: triduum continuum, dies decem continuos, Plaut. Mil. 3, 1, 146 sq.: dies quinque ex eo die, Caes. B. G. 1, 48: annos prope quinquaginta, Cic. Verr. 1, 13, 38: duabus noctibus, Suet. Aug. 94: secutae sunt continuos complures dies tempestates, Caes. B. G. 4, 34 Oud. N. cr. prioribus diebus, Liv. 42, 58, 3: aliquot an nos continuos, Cic. Imp. Pomp. 18, 54: tot dies, Cic. Verr. 2, 5, 36, § 94: triennium, Plaut. Stich. 1, 3, 61; Suet. Calig. 7: biennio, id. Tib. 38: bella, Liv. 10, 31, 10; cf.: cursus proeliorum, Tac. Agr. 27: consulatus, Suet. Caes. 76; Plin. Pan. 58: itinera, Lepid. ap. Cic. Fam. 10, 34, 1: regna, Liv. 1, 47, 6: duo tri umphi ex Hispaniā acti, id. 41, 7, 1: labor, Quint. 1, 3, 8: amor, Prop. 1, 20, 1: incom moda, Caes. B. G. 7, 14: messe senescit ager; Ov. A. A. 3, 82: eos (patricios) ab Atto Clauso continuos duravisse, Tac. A. 12, 25 fin. et saep.—With abl. resp.: continuus inde et saevus accusandis reis Suilius, incessant, Tac. A. 11, 5; cf.: postulandis reis tam continuus annus fuit, incessantly occupied, id. ib. 4, 36.—Hence the advv., 1. contĭ-nŭē, continuously, without interruption; in space or time (very rare, perh. only anteand post-class. for continenter, assidue): * flumen quod fluit continue, Varr. L. L. 5, § 27 Müll.: protinus jugiter et continue, Non. p. 376, 26.— 2. contĭnŭō. A. To designate an act that in time immediately follows something, immediately, forthwith, directly, without delay, = statim, αὐτίκα (very freq. in all periods and kinds of composition). 1. In gen. α. Corresp. with the particles of time: ubi, ut, postquam, cum, etc.; with ubi: ubi primum terram tetigimus, Continuo, etc., Plaut. Am. 1, 1, 49; so id. Cist. 2, 3, 35; Ter. Eun. 3, 1, 51 al.—With ut, etc.: quae ut aspexi, me continuo contuli, etc., Plaut. Bacch. 3, 1, 7; so, iste continuo ut vidit, non dubitavit, etc., Cic. Verr. 2, 4, 22, § 48: ut quisque insanus ... latum demisit pectore clavum, Audit continuo, etc., Hor. S. 1, 6, 29: nam postquam audivi ... cominuo argentum dedi, Ut emeretur, Plaut. Ep. 4, 1, 37: cum te summis laudibus ad caelum extulerunt, mihi continuo maximas gratias agant, Cic. Fam. 9, 14, 1; 10, 12, 2: ut vel continuo patuit, cum, etc., Hor. S. 2, 8, 29: ne mora sit, si innuerim, quin pugnus continuo in malā haereat, Ter. Ad. 2, 1, 17: si quid narrare occepi, continuo dari Tibi verba censes, forthwith you think, etc., id. And. 3, 2, 24; cf. id. Eun. 1, 2, 24; Lucr. 2, 1091; Hor. S. 2, 3, 160: continuo consilium dimisit (Q. Maximus), simulac me fractum ac debilitatum metu viderit, Cic. de Or. 1, 26, 121.— β. Absol.: continuo, ventis surgentibus, aut freta ponti Incipiunt agitata tumescere, etc., Verg. G. 1, 356: continuo hic ero, Plaut. Ep. 3, 3, 43: haud mora; continuo matris praecepta facessit, Verg. G. 4, 548; so Ov. M. 14, 362; cf. Quint. 12, 3, 3; corresp. with statim, Cic. Rosc. Com. 6, 17: quod lubet, non lubet jam id continuo, the next moment, immediately, Plaut. Cist. 2, 1, 10: hos prius intro ducam et quae volo Simul inperabo: poste continuo exeo, Ter. Eun. 3, 2, 40: hanc mihi in manum dat; mors continuo ipsam occupat, id. And. 1, 5, 62: hercle ego te barbā continuo arripiam, et in ignem coniciam, Plaut. Rud. 3, 4, 64: egomet continuo mecum; certe captus est! I immediately thought within myself, Ter. And. 1, 1, 55: senatus est continuo convocatus, Cic. Fam. 10, 12, 3: hos continuo in itinere adorti, Caes. B. G. 7, 42 fin.: subitae necessitates continuo agendi, on the spot, immediately, Quint. 10, 7, 2 et saep.: perturbationes, amplificatae certe, pestiferae sunt; igitur etiam susceptae continuo in magnā pestis parte versantur, even immediately on their inception, Cic. Tusc. 4, 18, 42; cf. id. Fin. 3, 9, 32.— 2. Of a point of time closely following a time named, speedily, without interval: deinde absens factus aedilis, continuo praetor, Cic. Ac. 2, 1, 1: qui summam spem civium, quam de eo jam puero habuerant, continuo adulescens incredibili virtute superavit, id. Lael. 3, 11.— 3. Esp., with the statement of a logical consequence from a fact; only in connection with a negative, or a question implying a negative, not by consequence, not necessarily, not as an immediate consequence, in questions; perhaps then? perhaps therefore? (very freq. in Cic.); with si: non continuo, si me in gregem sicariorum contuli, sum sicarius, Cic. Rosc. Am. 33, 94; so id. de Or. 2, 48, 199; Gai Inst. 2, 204.—With cum, Manil. 2, 345. —Absol.: cum nec omnes, qui curari se passi sunt, continuo etiam convalescant, Cic. Tusc. 3, 3, 5; so, ego summum dolorem ... non continuo dico esse brevem, id. ib. 2, 19, 45: aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint; illud non continuo, ut aeque incontentae, id. Fin. 4, 27, 75: si malo careat, continuone fruitur summo bono? id. Tusc. 3, 18, 40; so, continuone si? etc., Quint. 9, 2, 84.— B. In Quint. twice (for the ante- and post-class. continue), in an uninterrupted series, one after another, continuously: qualis (labor) fuit illius, qui grana ciceris ex spatio distante missa, in acum continuo et sine frustratione inserebat, Quint. 2, 20, 3; 9, 1, 11.
contĭnŭē Copy link ⓘcontĭnŭē: (adverb) • contĭnŭē (continuus), d'une manière continue : Varro L. 5, 27 ; Symm. Ep. 9, 23.
contĭnŭus Copy link Outline 1 [dans l'espace] avec le dat. ou abs t : l'air touche à ...2 [dans le temps] : pendant plusieurs jours consécutifs ; deux triomphes coup ... ⓘcontĭnŭē: adverbialcontĭnŭe: masc/neut voc sg • contĭnŭus, a, um (contineo), continu, 1. [dans l'espace] avec le dat. ou abst : aer continuus terræ est Sen. Nat. 2, 6, 1, l'air touche à la terre ; Leucas continua Ov. M. 15, 289, Leucade jointe au continent = qui est une presqu'île ; continui montes Hor. Ep. 1, 16, 5, chaîne de montagnes ; pl. n. continua Liv. 30, 5, 7, les parties adjacentes || continuus principi Tac. Ann. 6, 26, toujours aux côtés de l'empereur || [fig.] oratio continua Sen. Ep. 89, 17, exposé continu ; lumina continua Quint. 12, 10, 46, ornements entassés 2. [dans le temps] : continuos complures dies Cæs. G. 4, 34, 4, pendant plusieurs jours consécutifs ; triumphi duo continui Liv. 41, 7, 1, deux triomphes coup sur coup ; honores continui Cic. Mur. 55, continuité des magistratures [dans une famille] || [fig.] qui ne s'interrompt pas : continuus accusandis reis Suillius Tac. Ann. 11, 6, Suillius, accusateur infatigable.
continuus Copy link ⓘcontĭnŭē: adverbialcontĭnŭe: masc/neut voc sg CONTINVVS, a, um. Adi. [διηνεκὴς, συνεχὴς, ἐχόμενος] Idem fere, quod Continens significatione tertia, et notat tam prope sibi res vel tempore, vel loco coniunctas, vt nihil intercedat, vt, Continuus spiritus Plin. 10, 29 […] 🗁 Page Scan
CONTĬNŬUS Copy link ⓘcontĭnŭē: adverbialcontĭnŭe: masc/neut voc sg CONTĬNŬUS ↗Open in new tab (continuus)
continue Copy link Outline A. Intrans.I. To remain in a state or place1. măneo, si, sum, 22. permăneo (to c. uninterruptedly)3. rĕmăneo4. sto, stĕti, stătum, 1 (esp. poet.)5. dūro, 16. versor,] 1 (to go to and fro, dwell, be)7. haereo, si, sum, 2II. To persevere, be constantB. Trans.1. contĭnuo, 1 (to carry on uninterruptedly)2. prōrŏgo, 13. prōdūco, xi, ctum, 34. propāgo, 1 • continue: A. Intrans.: I. To remain in a state or place: 1. măneo, si, sum, 2: nothing c.s always in its proper state, nihil semper suo statu m., Cic.: the war c.s, bellum m., Liv.: to c. in one's first mind, in pristina mente m., Cic. 2. permăneo (to c. uninterruptedly): anger has c.d now a long time, ira jam permansit diu, Ter.: at Athens that custom has c.d now from Cecrops, Athenis jam ille mos a Cecrope permansit, Cic. 3. rĕmăneo: v. to remain. 4. sto, stĕti, stătum, 1 (esp. poet.): the deeds of mortals will perish, much less may the honour and favour of words c. alive,] mortalia facta peribunt, nedum sermonum stet honos et gratia vivax, Hor. 5. dūro, 1: v. to endure. 6. versor,] 1 (to go to and fro, dwell, be): you can no longer c. with us, nobiscum v. jam diutius non potes, Cic. to c. within the ramparts, intra vallum v., Caes. 7. haereo, si, sum, 2: the earth, remaining immovable always c.s in the lowest place, terra, immobilis manens, ima sede semper h., Cic. II. To persevere, be constant: persĕvēro, persisto: v. to persevere, persist. B. Trans.: 1. contĭnuo, 1 (to carry on uninterruptedly): to c. a journey night and day, et nocte et die iter c., Caes.: to c. any one in office, alicui magistratum c., Liv. 2. prōrŏgo, 1: esp. a command, imperium p., Cic.: simly., spatium praeturae in alterum annum p., Front. Aq.: v. to prolong. 3. prōdūco, xi, ctum, 3: to c. a conversation far into the night, p. sermonem in multam noctem, Cic.: v. to prolong. 4. propāgo, 1: used like prorogo of prolonging a term of office: Liv.
CONTINUE Copy link • CONTINUE 1. TR. To go on with anything: facere aliquid pergo: exsequi, especially persequi aliquid (to carry it through till the proposed end is reached: e.g., an undertaking, incepta exsequi or persequi: enmity, inimicitias persequi): alicui operi instare (to carry it on with activity and spirit): perseverare in re or with infinitive (to carry it on with pertinacity, perseverance: to continue the war, perseverare in bello or perseverare bellare: the siege, perseverare in obsidione): extendere (to lengthen; e.g., anything to midnight, aliquid ad mediam noctem; the battle to nightfall, pugnam ad noctem: Liv.): propagare (to prolong; e.g., anybody’s command for another year, propagare alicui imperium in annum, Liv.): producere (to draw out; to lengthen; e.g., sermonem in multam noctem): continuare or non intermittere aliquid (to carry or without interruption; e.g., opus, Caes.): ☞ Never use continuare unless the action has been uninterrupted: to continue after an interruption is pergere aliquid facere. “to continue a journey” may be iter continuare (Caes.), or iter non intermittere, if it is uninterrupted; but to continue it after a halt (= to resume it) must be pergere conficere iter reliquum (Cic.); iter persequi; to continue a drinking bout for two days and two nights, continuare perpotationem biduo duabusque noctibus (Plin.): to continue one’s studies, litterarum studia tenere, or persequi: to continue the war (Vid: perseverare above), bellum persequi or (after an interruption) bellum renovare, instaurare (Krebs after Dietrich). The work is continued without any intermission through the whole of the night, nulla pars nocturni temporis ad laborem intermittitur (Caes.): that the work might be continued without the slightest interruption, ne quod omnino tempus ab opere intermitteretur (Id.): Anything has been continued by anything up to this day, aliquid usque ad hoc tempus aliqua re continuatum permansit (Cic.): to continue a subject, ea, quae restant, persequi (Cic.). “The same subject continued” (as the heading of an article in a review, etc.), *res instituta porro tractatur or pertractatur (Vid: CONTINUATION). To extend in an unbroken line (of extension in space), continuare (e.g., pontem, Tac., ; so Milton; “a bridge from Hell continued”): extendere (stretch out; e.g., of the lines of an army; cornua; aciem; agmen ad mare, Curt.). To retain; to persevere in a custom, in the habitual performance of anything, etc., tenere; retinere: servare (all opposed to rejicere): to continue a barbarous custom, retinere (illam) immanem ac barbaram consuetudinem (e.g., hominum immolandorum, Cic.): you continue your old ways and character, morem antiquum atque ingenium obtines (Terentianus): to continue one’s kindness to anybody, *pergere benigne or comiter aliquem tracare; *pergere beneficia in aliquem conferre; *pergere benevolentiam alicui praestare; anybody continues his kindness to me, obtineo alicujus benevolentiam (gratiam, humanitatem, etc.); alicujus gratiam mihi retineo; alicujus benevolentiam tueor; to continue one’s intimacy with anybody, in consuetudine cum aliquo permanere. 2. INTR., To last; manere: permanere: durare: stare (to last long without being shaken or overthrown: regnum stetit, Liv., ; qui si steterit idem, Cic.): perstare (in the same sense as stare: nihil est toto, quod perstet, in orbe, Ov.): integram manere (to last without being injured, spoilt, etc.). [☞ Tenere, in the sense of “lasting,” occurs in Liv. only of the writers of the Golden Age: the rain continued all night, imber per totam noctem tenuit.] I am your fiend, and shall continue to be so, et sum et ero semper tibi amicus; *me semper tui studiosum habebis. If my health continues good, si sanitas constabit (Phaedrus): to continue long, diuturnum esse: the battle continued without any pause for five hours, horis quinque continenter pugnatum est. OBS., aliquid non intermittit may be followed by infinitive. The weather continues, year after year, to be fine at the proper season, non intermittit suo tempore caelum nitescere (Cic.). Abide: manere (e.g., with anybody, apud aliquem): morari (e.g., hic; in provincia; Romae): commorari (e.g., at Rome, Romae; with anybody, apud aliquem; in those parts, circum isthaec loca): sustinere se in aliquo loco (to stop there, from thinking it dangerous to proceed, etc., till certain intelligence is obtained: Vid: Cic., 16, 2, in.). To continue in anything: manere (e.g., in amicitia, voluntate, etc.): stare (to remain unshaken: stare in sententia, Liv.: also with ablative only; suis judiciis stare, Cic.): perstare (e.g., in sententia, Caes.; in incepto, Liv..): perseverare: constare (e.g., in sententia): consistere: persistere (Vid: Herzog, Caes., B.G., 5, 36).