Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 23 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

condūcī | ve: pres inf pass

• con-dūco, xi, ctum, 3, v. a. and n.
  1. I. Act., to draw, bring, or lead together, to assemble, collect (class. in prose and poetry).
    1. A. In gen.
      1. 1. Of persons (esp. freq. of the collecting, assembling of troops in any place): milites de castellis ad castra, Sisenn. ap. Non. p. 514, 7: populum in forum, Varr. ib. p. 274, 20: exercitum in unum locum, Caes. B. G. 2, 2: eo copias omnes, id. B. C. 3, 13 fin.: copias suas, id. B. G. 6, 31 init.; cf. auxilia, Liv. 30, 21, 3; 23, 13, 8: dispersas suorum copias, Tac. H. 4, 71: virgines unum in locum, Cic. Inv. 2, 1, 3: omnis clientes suos eodem, Caes. B. G. 1, 4: milites in unum, Sall. J. 51, 3; cf. Tac. A. 4, 47.—
      2. 2. Of inanimate objects: vineas, Cic. Phil. 8, 6, 17: nubila, Ov. M. 1, 572 al. —
    2. B. Esp.,
      1. 1. Intens., to connect, unite, by bringing together, = cogo, colligo.
        1. a. Prop. (so several times in Lucr., elsewhere rare): partes in unum, Lucr. 1, 398; 3, 533; cf. id. 1, 651; 6, 968; Vitr. 8, 1 fin.: cortice ramos, Ov. M. 4, 375: lac, to coagulate, curdle, Col. 7, 8, 1: conducere musculum aut laxare, to contract, Cael. Aur. Tard. 2, 1, n. 8: ubi sunt nervi, interiores conducunt membra, Plin. 11, 37, 88, § 218: vulnera cerā, to close up, Val. Fl. 1, 479 al.—
        2. b. Trop.: propositionem et assumptionem in unum, Cic. Inv. 1, 40, 73; cf. Quint. 5, 14, 9: omnia probra in deorum maledicta, Arn. 4, p. 146: dies adeo conductus, i. e. short, Sol. 22.—
      2. 2. T. t. of the lang. of business, to hire, take on lease, to farm (correlative of locare; cf. Dig. 19, 2, 1; very freq. and class.).
        1. a. To hire for one's use, to hire, rent, employ; of things: aedes aliquas mihi, Plaut. Merc. 3, 2, 17; Suet. Tib. 35; cf.: domum in Palatio, Cic. Cael. 7, 18; id. Q. Fr. 2, 3, 7: hortum, id. Fam. 16, 18, 2: qui colonus habuit conductum de Caesenniā fundum, id. Caecin. 32, 94: habitationem in annum, Dig. 19, 2, 19: ad certum tempus, ib. 19, 2, 14: insulam, ib. 19, 2, 30: conduxi domum a te, Sen. Ben. 7, 5, 2: nummos, to borrow, Hor. S. 1, 2, 9; cf. pecuniam, Juv. 11, 46.—Esp., of persons: ille qui me conduxit, ubi conduxit, abduxit domum, Plaut. Trin. 4, 2, 11: cocum, id. Ps. 3, 2, 10 and 15; id. Aul. 2, 4, 1: fidicinam, quae cantaret sibi, id. Ep. 2, 3, 10: meretricem, id. Bacch. 5, 1, 11; cf. id. Am. 1, 1, 131; Nep. praef. § 4; and poet.: torum, Ov. Am. 1, 10, 44: consulem vestrum ad caedem faciendam, Cic. Prov. Cons. 4, 9: praeceptores publice, Plin. Ep. 4, 13, 6: choragum, Suet. Aug. 70: homines, Caes. B. G. 2, 1; so, militem (the Gr. ξενολογεῖν), to hire soldiers, Curt. 3, 1, 1; 3, 9, 2 al.; cf. the foll. subst.—With ut or quin: aliquem uti taceat, to hire, bribe, employ, Cato ap. Gell. 1, 15, 10; cf.: tribus non conduci possim libertatibus, quin, etc., could not be hired, Plaut. Cas. 2, 8, 68; cf. Lucil. ap. Non. p. 274, 21: mercede aliquem, Cic. Off. 2, 6, 22: mercede diurnā conductus, Hor. S. 2, 7, 18: pictorem magno pretio, Cic. Inv. 2, 1, 1.—Subst.
          1. α. conducti, ōrum, m., hirelings, mercenary soldiers, Hor. A. P. 431; Nep. Dat. 8, 2; cf. Liv. 30, 7, 10; 30, 21, 3; 23, 13, 8 al.—Hence, poet.: bella conducta, carried on by mercenary troops, Sil. 5, 196. —
          2. β. conductum, i, n., any thing hired, esp. a house, dwelling, etc., Cic. Clu. 62, 175; Sen. Ben. 7, 5, 3; Petr. 9, 4; Dig. 9, 3, 1; cf.: locati conducti, ib. 19, 2 tit.: actio ex conducto, an action upon a lease or contract, ib. 19, 2, 19, §§ 4 and 8 al.—
        2. b. To undertake any service (building, transportation, the customs, etc.), to contract for, farm: caedundum illum (agnum) ego conduxi, Plaut. Aul. 3, 6, 31; cf.: caedundos agnos, id. Capt. 4, 2, 39: redemptor, qui columnam illam de Cottā conduxerat faciendam, Cic. Div. 2, 21, 47: locare faciendum quod ego conduxeram, Dig. 19, 2, 48; so, mulierem vehendam nave, ib. 19, 2, 19: aliquem docendum, ib. 19, 2, 13, § 3; 13, 6, 19: praebenda, quae ad exercitum opus essent, to undertake the supplies, Liv. 23, 48, 11: vectigalia, to farm, Cic. Att. 1, 17, 9; Liv. 43, 16, 2: tabulas in Italiam portandas, Vell. 1, 13, 4; so, portorium, Cic. Inv. 1, 30, 47 al. —
  2. II. Neutr., to contribute to something by being useful, to be of use or profitable, to profit, serve, etc. (syn.: convenit, utile est; class.; used only in the 3d pers. of the sing. and plur.); constr. with in, ad aliquid, the dat., or absol.
          1. α. With in: quod tuam in rem bene conducat, Plaut. Cist. 3, 4; so, maxime in rempublicam, Sisenn. ap. Non. p. 274, 29: in commune, Tac. A. 2, 38.—
          2. β. With ad: ad ventris victum, Plaut. Capt. 4, 3, 6: ad vitae commoditatem, Cic. Off. 1, 3, 9.—
          3. γ. With dat. (so most freq.): huic aetati non conducit latebrosus locus, Plaut. Bacch. 1, 1, 22: maxime rei publicae, Cic. Prov. Cons. 1, 1; id. Off. 3, 27, 101: neque homini infanti injuste facta conducunt, id. Fin. 1, 16, 52; Col. 9, 1, 3: omnibus, Cic. Rep. 1, 32, 49: tuae laudi, id. Fam. 13, 48: nostris rationibus, id. Att. 1, 1, 2: maxime sibi, Quint. 11, 1, 12: alvo citae (vinum), Plin. 23, 1, 23, § 41: proposito, Hor. A. P. 195 et saep.: imbres non conducunt vitibus, Plin. 17, 2, 2, § 14.—
          4. δ. Absol.: dubitare non possumus. quin ea maxime conducant, quae sunt rectissima, Cic. Fam. 5, 19, 2: conducere arbitror talibus auris tuas vocibus undique circumsonare, id. Off. 3, 2, 5.—Hence, P. a. as subst.; v. I. C. 2. β fin. supra.— Adv.: condūcenter, becomingly, fitly, Gell. 16, 12, 4.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

condūcī | ve: pres inf pass

• condūcō, dūxī, ductum, ĕre,
I. tr.,
  1. 1. conduire ensemble (en masse, en bloc), rassembler : omnes clientes obæratosque suos eodem conduxit Cæs. G. 1, 4, 2, il rassembla au même endroit tous ses clients et débiteurs insolvables ; nuntiaverunt exercitum in unum locum conduci Cæs. G. 2, 2, 4, ils annoncèrent qu'on concentrait l'armée sur un même point || vineas Cic. Phil. 8, 17, faire avancer les baraques de siège ; Peneus nubila conducit Ov. M. 1, 572, le Pénée forme des nuages (amoncelle des nuages) || réunir en rapprochant : partes in unum Lucr. 1, 397, etc., rassembler ses éléments en un même point (les concentrer) ; cortice ramos Ov. M. 4, 375, réunir deux rameaux sous la même écorce ; vulnera cera Val. Flacc. 1, 479, fermer les blessures d'un navire avec de la cire ; [fig.] propositionem et assumptionem in unum Cic. Inv. 1, 73, réunir la majeure et la mineure d'un syllogisme || resserrer, contracter : ignis coria conducit in unum Lucr. 6, 967, le feu contracte le cuir ; interiores nervi conducunt membra Plin. 11, 218, les nerfs intérieurs resserrent les membres ; conduci Col. Rust. 7, 8, 1, se coaguler [lait]
  2. 2. prendre à bail (à louage, à solde), louer : domum Cic. Cæl. 18, louer une maison ; conductum de Cæsennia fundum habere Cic. Cæc. 94, avoir une terre louée de Césennia ; conduxi domum a te Sen. Ben. 7, 5, 2, je t'ai loué une maison || conductis nummis Hor. S. 1, 2, 9, avec des écus pris à bail (empruntés); conducta pecunia Juv. 11, 46, argent emprunté || pictorem magno pretio Cic. Inv. 2, 1, engager un peintre à grands frais ; homines Cæs. G. 2, 1, 4, prendre des hommes à solde, les soudoyer, cf. G. 5, 27, 8 ; 7, 31, 5 ; qui conducebantur, ut aliquem occiderent Cic. Amer. 93, ceux qui étaient embauchés pour tuer qqn ; coctum ego huc, non vapulatum conductus fui Pl. Aul. 457, j'ai été engagé pour faire la cuisine, non pour recevoir des coups || d'où conductī, ōrum, m., gens à gages (Hor. P. 431), mercenaires (Nep. Dat. 8, 2) ; [poét.] : bella conducta Sil. 5, 196, guerres de mercenaires
  3. 3. [opposé à locare] se charger d'une construction (d'une entreprise) contre rémunération, prendre à ferme, prendre en adjudication : qui columnam illam de Cotta conduxerat faciendam Cic. Div. 2, 47, celui qui avait fait marché avec Cotta pour construire cette colonne ; conducere præbenda quæ ad exercitum opus sunt Liv. 23, 48, 11, prendre en adjudication la fourniture des choses nécessaires à l'armée ; Asiam de censoribus Cic. Att. 1, 17, 9, faire marché avec les censeurs pour la ferme des revenus d'Asie.
II. intr., contribuer utilement à qqch., être utile, être avantageux : ea maxime conducunt quæ sunt rectissima Cic. Fam. 5, 19, 2, le plus utile, c'est le plus juste ; conducere arbitror talibus aures tuas vocibus circumsonare Cic. Off. 3, 5, il est avantageux, je pense, que ces propos retentissent sans cesse à tes oreilles ; nemini injuste facta conducunt Cic. Fin. 1, 52, les actes injustes ne sont avantageux pour personne ; hoc maxime rei publicæ conducit, Syriam Macedoniamque decerni Cic. Prov. 1, c'est au plus haut point l'intérêt de l'État que l'on décrète l'attribution des provinces de Syrie et de Macédoine ; ad rem conducere Cic. Off. 1, 9 ; in rem Pl. Cist. 634 ; Tac. Ann. 2, 38, être utile pour qqch. ➳ inf. pass. conducier Pl. Merc. 663.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
conduco Copy link
ⓘ

condūcī | ve: pres inf pass

CONDVCO, xi, ctum, ere. [ἐπάγω, συνάγω] Simul docere, cogere, congregare. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
conducive Copy link
• conducive: ūtĭlis, bŏnus (ad): v. useful, advantageous: or expr. by verb: quod ad aliquam rem conducit, confert, vălet, prōcēdit, etc.: v. preced. art.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
CONDUCIVE Copy link
• CONDUCIVE
utilis (useful; conducibilis is unknown to good prose): saluber: salutaris (salutary, the latter also with ad aliquid): efficax (efficacious): commodus: accommodatus: aptus (convenient, fit): For “to be conductive” Vid: CONDUCE.