con-dūco Copy link Outline I. Act., to draw, bring, or lead together, to assemble, collect ...A. In gen.1. Of persons2. Of inanimate objectsB. Esp.,1. Intens., to connect, unite, by bringing together, = cogo, colligo. ...a. Prop.b. Trop.2. T. t. of the lang. of business, to hire, take on lease, to farm ...a. To hire for one's use, to hire, rent, employ; ...(a). conducti, ōrum, m., hirelings, mercenary soldiers ...(b). conductum, i, n., any thing hired, esp. ...b. To undertake any service , ...II. Neutr., to contribute to something by being useful, to be of use ...(a). With in(b). With ad(g). With dat.(d). Absol. ⓘcondūcī | ve: pres inf pass • con-dūco, xi, ctum, 3, v. a. and n. I. Act., to draw, bring, or lead together, to assemble, collect (class. in prose and poetry). A. In gen. 1. Of persons (esp. freq. of the collecting, assembling of troops in any place): milites de castellis ad castra, Sisenn. ap. Non. p. 514, 7: populum in forum, Varr. ib. p. 274, 20: exercitum in unum locum, Caes. B. G. 2, 2: eo copias omnes, id. B. C. 3, 13 fin.: copias suas, id. B. G. 6, 31 init.; cf. auxilia, Liv. 30, 21, 3; 23, 13, 8: dispersas suorum copias, Tac. H. 4, 71: virgines unum in locum, Cic. Inv. 2, 1, 3: omnis clientes suos eodem, Caes. B. G. 1, 4: milites in unum, Sall. J. 51, 3; cf. Tac. A. 4, 47.— 2. Of inanimate objects: vineas, Cic. Phil. 8, 6, 17: nubila, Ov. M. 1, 572 al. — B. Esp., 1. Intens., to connect, unite, by bringing together, = cogo, colligo. a. Prop. (so several times in Lucr., elsewhere rare): partes in unum, Lucr. 1, 398; 3, 533; cf. id. 1, 651; 6, 968; Vitr. 8, 1 fin.: cortice ramos, Ov. M. 4, 375: lac, to coagulate, curdle, Col. 7, 8, 1: conducere musculum aut laxare, to contract, Cael. Aur. Tard. 2, 1, n. 8: ubi sunt nervi, interiores conducunt membra, Plin. 11, 37, 88, § 218: vulnera cerā, to close up, Val. Fl. 1, 479 al.— b. Trop.: propositionem et assumptionem in unum, Cic. Inv. 1, 40, 73; cf. Quint. 5, 14, 9: omnia probra in deorum maledicta, Arn. 4, p. 146: dies adeo conductus, i. e. short, Sol. 22.— 2. T. t. of the lang. of business, to hire, take on lease, to farm (correlative of locare; cf. Dig. 19, 2, 1; very freq. and class.). a. To hire for one's use, to hire, rent, employ; of things: aedes aliquas mihi, Plaut. Merc. 3, 2, 17; Suet. Tib. 35; cf.: domum in Palatio, Cic. Cael. 7, 18; id. Q. Fr. 2, 3, 7: hortum, id. Fam. 16, 18, 2: qui colonus habuit conductum de Caesenniā fundum, id. Caecin. 32, 94: habitationem in annum, Dig. 19, 2, 19: ad certum tempus, ib. 19, 2, 14: insulam, ib. 19, 2, 30: conduxi domum a te, Sen. Ben. 7, 5, 2: nummos, to borrow, Hor. S. 1, 2, 9; cf. pecuniam, Juv. 11, 46.—Esp., of persons: ille qui me conduxit, ubi conduxit, abduxit domum, Plaut. Trin. 4, 2, 11: cocum, id. Ps. 3, 2, 10 and 15; id. Aul. 2, 4, 1: fidicinam, quae cantaret sibi, id. Ep. 2, 3, 10: meretricem, id. Bacch. 5, 1, 11; cf. id. Am. 1, 1, 131; Nep. praef. § 4; and poet.: torum, Ov. Am. 1, 10, 44: consulem vestrum ad caedem faciendam, Cic. Prov. Cons. 4, 9: praeceptores publice, Plin. Ep. 4, 13, 6: choragum, Suet. Aug. 70: homines, Caes. B. G. 2, 1; so, militem (the Gr. ξενολογεῖν), to hire soldiers, Curt. 3, 1, 1; 3, 9, 2 al.; cf. the foll. subst.—With ut or quin: aliquem uti taceat, to hire, bribe, employ, Cato ap. Gell. 1, 15, 10; cf.: tribus non conduci possim libertatibus, quin, etc., could not be hired, Plaut. Cas. 2, 8, 68; cf. Lucil. ap. Non. p. 274, 21: mercede aliquem, Cic. Off. 2, 6, 22: mercede diurnā conductus, Hor. S. 2, 7, 18: pictorem magno pretio, Cic. Inv. 2, 1, 1.—Subst. α. conducti, ōrum, m., hirelings, mercenary soldiers, Hor. A. P. 431; Nep. Dat. 8, 2; cf. Liv. 30, 7, 10; 30, 21, 3; 23, 13, 8 al.—Hence, poet.: bella conducta, carried on by mercenary troops, Sil. 5, 196. — β. conductum, i, n., any thing hired, esp. a house, dwelling, etc., Cic. Clu. 62, 175; Sen. Ben. 7, 5, 3; Petr. 9, 4; Dig. 9, 3, 1; cf.: locati conducti, ib. 19, 2 tit.: actio ex conducto, an action upon a lease or contract, ib. 19, 2, 19, §§ 4 and 8 al.— b. To undertake any service (building, transportation, the customs, etc.), to contract for, farm: caedundum illum (agnum) ego conduxi, Plaut. Aul. 3, 6, 31; cf.: caedundos agnos, id. Capt. 4, 2, 39: redemptor, qui columnam illam de Cottā conduxerat faciendam, Cic. Div. 2, 21, 47: locare faciendum quod ego conduxeram, Dig. 19, 2, 48; so, mulierem vehendam nave, ib. 19, 2, 19: aliquem docendum, ib. 19, 2, 13, § 3; 13, 6, 19: praebenda, quae ad exercitum opus essent, to undertake the supplies, Liv. 23, 48, 11: vectigalia, to farm, Cic. Att. 1, 17, 9; Liv. 43, 16, 2: tabulas in Italiam portandas, Vell. 1, 13, 4; so, portorium, Cic. Inv. 1, 30, 47 al. — II. Neutr., to contribute to something by being useful, to be of use or profitable, to profit, serve, etc. (syn.: convenit, utile est; class.; used only in the 3d pers. of the sing. and plur.); constr. with in, ad aliquid, the dat., or absol. α. With in: quod tuam in rem bene conducat, Plaut. Cist. 3, 4; so, maxime in rempublicam, Sisenn. ap. Non. p. 274, 29: in commune, Tac. A. 2, 38.— β. With ad: ad ventris victum, Plaut. Capt. 4, 3, 6: ad vitae commoditatem, Cic. Off. 1, 3, 9.— γ. With dat. (so most freq.): huic aetati non conducit latebrosus locus, Plaut. Bacch. 1, 1, 22: maxime rei publicae, Cic. Prov. Cons. 1, 1; id. Off. 3, 27, 101: neque homini infanti injuste facta conducunt, id. Fin. 1, 16, 52; Col. 9, 1, 3: omnibus, Cic. Rep. 1, 32, 49: tuae laudi, id. Fam. 13, 48: nostris rationibus, id. Att. 1, 1, 2: maxime sibi, Quint. 11, 1, 12: alvo citae (vinum), Plin. 23, 1, 23, § 41: proposito, Hor. A. P. 195 et saep.: imbres non conducunt vitibus, Plin. 17, 2, 2, § 14.— δ. Absol.: dubitare non possumus. quin ea maxime conducant, quae sunt rectissima, Cic. Fam. 5, 19, 2: conducere arbitror talibus auris tuas vocibus undique circumsonare, id. Off. 3, 2, 5.—Hence, P. a. as subst.; v. I. C. 2. β fin. supra.— Adv.: condūcenter, becomingly, fitly, Gell. 16, 12, 4.
condūcō Copy link Outline I tr.,1 conduire ensemble (en masse, en bloc), rassembler : il rassembla au même ...2 prendre à bail (à louage, à solde), louer : louer une maison ...3 [opposé à locare ] se charger d'une construction (d'une entreprise) contre rémunération, ...II intr., contribuer utilement à qqch., être utile, être avantageux : le plus ... ⓘcondūcī | ve: pres inf pass • condūcō, dūxī, ductum, ĕre, I. tr., 1. conduire ensemble (en masse, en bloc), rassembler : omnes clientes obæratosque suos eodem conduxit Cæs. G. 1, 4, 2, il rassembla au même endroit tous ses clients et débiteurs insolvables ; nuntiaverunt exercitum in unum locum conduci Cæs. G. 2, 2, 4, ils annoncèrent qu'on concentrait l'armée sur un même point || vineas Cic. Phil. 8, 17, faire avancer les baraques de siège ; Peneus nubila conducit Ov. M. 1, 572, le Pénée forme des nuages (amoncelle des nuages) || réunir en rapprochant : partes in unum Lucr. 1, 397, etc., rassembler ses éléments en un même point (les concentrer) ; cortice ramos Ov. M. 4, 375, réunir deux rameaux sous la même écorce ; vulnera cera Val. Flacc. 1, 479, fermer les blessures d'un navire avec de la cire ; [fig.] propositionem et assumptionem in unum Cic. Inv. 1, 73, réunir la majeure et la mineure d'un syllogisme || resserrer, contracter : ignis coria conducit in unum Lucr. 6, 967, le feu contracte le cuir ; interiores nervi conducunt membra Plin. 11, 218, les nerfs intérieurs resserrent les membres ; conduci Col. Rust. 7, 8, 1, se coaguler [lait] 2. prendre à bail (à louage, à solde), louer : domum Cic. Cæl. 18, louer une maison ; conductum de Cæsennia fundum habere Cic. Cæc. 94, avoir une terre louée de Césennia ; conduxi domum a te Sen. Ben. 7, 5, 2, je t'ai loué une maison || conductis nummis Hor. S. 1, 2, 9, avec des écus pris à bail (empruntés); conducta pecunia Juv. 11, 46, argent emprunté || pictorem magno pretio Cic. Inv. 2, 1, engager un peintre à grands frais ; homines Cæs. G. 2, 1, 4, prendre des hommes à solde, les soudoyer, cf. G. 5, 27, 8 ; 7, 31, 5 ; qui conducebantur, ut aliquem occiderent Cic. Amer. 93, ceux qui étaient embauchés pour tuer qqn ; coctum ego huc, non vapulatum conductus fui Pl. Aul. 457, j'ai été engagé pour faire la cuisine, non pour recevoir des coups || d'où conductī, ōrum, m., gens à gages (Hor. P. 431), mercenaires (Nep. Dat. 8, 2) ; [poét.] : bella conducta Sil. 5, 196, guerres de mercenaires 3. [opposé à locare] se charger d'une construction (d'une entreprise) contre rémunération, prendre à ferme, prendre en adjudication : qui columnam illam de Cotta conduxerat faciendam Cic. Div. 2, 47, celui qui avait fait marché avec Cotta pour construire cette colonne ; conducere præbenda quæ ad exercitum opus sunt Liv. 23, 48, 11, prendre en adjudication la fourniture des choses nécessaires à l'armée ; Asiam de censoribus Cic. Att. 1, 17, 9, faire marché avec les censeurs pour la ferme des revenus d'Asie. II. intr., contribuer utilement à qqch., être utile, être avantageux : ea maxime conducunt quæ sunt rectissima Cic. Fam. 5, 19, 2, le plus utile, c'est le plus juste ; conducere arbitror talibus aures tuas vocibus circumsonare Cic. Off. 3, 5, il est avantageux, je pense, que ces propos retentissent sans cesse à tes oreilles ; nemini injuste facta conducunt Cic. Fin. 1, 52, les actes injustes ne sont avantageux pour personne ; hoc maxime rei publicæ conducit, Syriam Macedoniamque decerni Cic. Prov. 1, c'est au plus haut point l'intérêt de l'État que l'on décrète l'attribution des provinces de Syrie et de Macédoine ; ad rem conducere Cic. Off. 1, 9 ; in rem Pl. Cist. 634 ; Tac. Ann. 2, 38, être utile pour qqch. ➳ inf. pass. conducier Pl. Merc. 663.
conduco Copy link ⓘcondūcī | ve: pres inf pass CONDVCO, xi, ctum, ere. [ἐπάγω, συνάγω] Simul docere, cogere, congregare. […] 🗁 Page Scan
conducive Copy link • conducive: ūtĭlis, bŏnus (ad): v. useful, advantageous: or expr. by verb: quod ad aliquam rem conducit, confert, vălet, prōcēdit, etc.: v. preced. art.
CONDUCIVE Copy link • CONDUCIVEutilis (useful; conducibilis is unknown to good prose): saluber: salutaris (salutary, the latter also with ad aliquid): efficax (efficacious): commodus: accommodatus: aptus (convenient, fit): For “to be conductive” Vid: CONDUCE.