descendere, or sua voluntate descendere: to anything, ad aliquid (the proper word): se demittere: to anything, ad or in aliquid: se submittere; to anything, ad or in aliquid: dignari aliquid facere (not Cic., but Catullus, Lucr., Verg., Col. Suet., both positively and negatively). To condescend to play with young men, ad ludum adolescentium descendere (Cic.): to condescend to use all manner of entreaties, descendere in preces omnes: to make money by dealing in slaves, descendere ad mangonicos quaestus (Cic.): to condescend to use flattery, se demittere in adulationem: to servile endurance, se demittere usque ad servilem patientiam (Tac.): to condescend to the abilities of one’s pupils, se submittere ad mensuram discentium (Quint.): in friendship, the superiors ought to condescend, qui superiores sunt summittere se debent in amicitia (Cic.): to condescend to the disgrace of pleading one’s cause as a criminal, summittere se in humilitatem causam dicentium (Liv.): OBS. Sometimes “to condescend” may be translated under a change of form by dignum habere, ducere, judicare aliquem aliqua re: To condescend to invite anybody to dinner, aliquem dignum honore cenae habere: not to condescend even to look at anybody, *aliquem ne aspectu quidem dignum habere.