Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (12 entries · 40 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

clārō: pres ind act 1st sg

• clāro, āvi, 1, v. a. [clarus], to make bright or clear, to illuminate (poet. and very rare).
  1. I. Lit.: Juppiter excelsā clarabat sceptra columnā, showed, exhibited, Cic. poët. Div 1, 12, 21: aestatis primordia, id. Arat. 39: iter longae limite flammae, Stat. Th. 5, 286.—
  2. II. Trop.
    1. A. Mentally, to make clear, evident, to explain, illustrate, set forth: animae naturam versibus, Lucr. 3, 36: multa, id. 4, 778: obscura, App. de Deo Socr. p. 51, 15.—
    2. B. Morally, to make illustrious, to render famous: illum non labor Isthmius Clarabit pugilem, * Hor C. 4, 3, 4.
ⓘ

clārō: masc/neut abl/dat sg

• clārus, a, um, adj. [kindr. with Germ. klar; Engl. clear; cf. clamo], clear, bright (opp. obscurus, caecus; very freq. in all periods, and in all kinds of composition).
  1. I. Lit.
    1. A. Relating to the sight, clear, bright, shining, brilliant, etc.
          1. α. Absol.: luce clarā et candidā, Plaut. Am. 1, 3, 49: ut mulierum famam multorum oculis lux clara custodiat, open day, Cic. Leg. 2, 15, 37; cf.: frequentissimā celebritate et clarissimā luce laetari, id. Cael. 20, 47: lumen, Lucr. 3, 1: oculorum lumina, id. 4, 825; cf.: mundi lumina (i.e. sol et luna), Verg. G. 1, 5: oculi, Cato, R. R. 157, 10: incendia, Verg. A. 2, 569: lucerna, Hor. S. 2, 7, 48: scintillae ignis, Lucr. 6, 163: fulmina, id. 6, 84: vestis splendor, id. 2, 52: color, id. 5, 1258; cf.: color clarissimus, id. 2, 830: candor, id. 4, 232: loca, id. 5, 779 al.: caelum, Tac. A. 1, 28: nox, id. Agr. 12: pater omnipotens clarus intonat, in the clear sky, Verg. A. 7, 141 Serv.; cf. Cic. Arat. 4: sidus, Hor. C. 4, 8, 31: clarissimae gemmae, Cic. Verr. 2, 4, 27, § 62; cf. lapides, Hor. C. 4, 13, 14: vitrum, Ov. M. 4, 355: purpurarum sidere clarior usus, Hor. C. 3, 1, 42.—
          2. β. With abl.: speculo, Plaut. Most. 3, 1, 112 dub.: argento clari delphines, Verg. A. 8, 673: rutilis squamis, id. G. 4, 93: ferrugine, id. A. 9, 582; cf. id. ib. 11, 772 Wagn.: auro gemmisque corona, Ov. M. 13, 704; 2, 2; 11, 359: albo Lucifer exit Clarus equo, id. ib. 15, 190: claraeque coruscis Fulguribus taedae, Lucr. 5, 295 al. —*
      1. 2. Poet., of the wind (cf.: albus, candidus, and in Gr. λαμπρὸς ἄνεμος; v. Lidd. and Scott under λαμπρός), making clear, i. e. bringing fair weather: aquilo, Verg. G. 1, 460 Forbig. ad loc.—
    2. B. Relating to the hearing, clear, loud, distinct: clarā voce vocare, Lucr. 4, 711; Cic. Clu. 48, 134; id. Caecin. 8, 22; Liv. 7, 31, 12; 42, 25, 12; Ov. M. 3, 703: lectio, Cels. 1, 2: clariore voce, Caes. B. G. 5, 30; cf. Cic. Tusc. 5, 7, 19: sonor, Lucr. 4, 567: clamor, Plaut. Poen. 5, 3, 27: plausus, id. As. Grex. 6: plangor, Ov. M. 4, 138: latratus, id. ib. 13, 806: ictus, id. ib. 2, 625: strepitus, Suet. Vit. Luc.: vox (opp. obtusa), Quint. 11, 3, 15; 9, 4, 136 Spald.: spiritus, id. 11, 3, 55; cf. id. 11, 3, 41 and 82: syllabae clariores, id. 8, 3, 16.—
  2. II. Trop.
    1. A. Clear, manifest, plain, evident, intelligible (syn.: planus, apertus, perspicuus, dilucidus, etc.): vide ut mi haec certa et clara attuleris, Ter. Hec. 5, 4, 1 Ruhnk.; cf.: omnia non properanti clara certaque erunt, Liv. 22, 39, 22: clara res est, quam dicturus sum, totā Siciliā celeberrima atque notissima, Cic. Verr. 2, 3, 25, § 61; 2, 5, 38, § 101; id. Tusc. 1, 32, 78: luce sunt clariora nobis tua consilia, id. Cat. 1, 3, 6: id quod est luce clarius, id. Tusc. 1, 37, 90: si ea, quae dixi, sole ipso inlustriora et clariora sunt, id. Fin. 1, 21, 71; id. Div. 1, 3, 6: caecis hoc satis clarum est, Quint. 12, 7, 9: lumen eloquentiae, id. 3, 8, 65; cf. id. 12, 10, 15; 11, 1, 75: in narrando (T. Livius) clarissimi candoris, id. 10, 1, 101 Spald. and Frotsch.: Massinissam regem post LXXXVI. annum generasse filium clarum est, Plin. 7, 14, 12, § 61: somno clarius, Ov. F. 3, 28: exempla, Tac. Or. 8; id. A. 4, 11: documenta, id. ib. 6, 22.—
    2. B. Brilliant, celebrated, renowned, illustrious, honorable, famous, glorious, etc. (cf.: illustris, insignis, eximius, egregius, praestans, nobilis; a favorite epithet, esp. in the sup., like fortissimus, designating the highest praise of the honor-loving Roman; hence, a standing title, at all times, of distinguished public characters, as consuls, proconsuls, pontifices, senators, etc.): nobilitas, Plaut. Rud. 4, 2, 28; opp. to obscurus, Lucr. 1, 639; so Quint. 5, 10, 26: clari viri atque magni, Cato ap. Cic. Planc. 27, 66; Cic. Sest. 69, 144: certe non tulit ullos haec civitas aut gloriā clariores, aut auctoritate graviores, Cic. de Or. 2, 37, 154: vir fortissimus et clarissimus, Cic. Verr. 1, 15, 44; cf. id. ib. 2, 5, 58, § 153; id. de Or. 1, 45, 198; id. Clu. 48, 134: exempla clara et inlustria, id. Div. 2, 3, 8: pugna clara et commemorabilis, Plaut. Ps. 1, 5, 111: pax clarior majorque quam bellum fuerat, Liv. 10, 37, 4: animus abunde pollens potensque et clarus, Sall. J. 1, 3; so, facundia clara pollensque, id. ib. 30, 4: clara et magnifica, id. ib. 4, 8: clari potentesque fieri, id. C. 38, 1: familia, Tac. A. 2, 37; 3, 76: majores, id. ib. 4, 61: pater si in Equestri gradu clarus, clarior vitricus, Plin. Ep. 2, 13, 4: clarissimi consules, id. ib. 7, 33, 8: generis clarissimus auctor, Ov. P. 2, 9, 19: clarissima civitas, Nep. Thras. 2, 1: apud Germanicos quoque (Titus), Tac. H. 2, 77: scriptores, id. A. 1, 1.—
          1. β. With abl.: clariores gloriā, Cic. de Or. 2, 37, 154; v. supra: arte medicinae, Quint. 3, 6, 64: eloquendi suavitate, id. 10, 1, 83: sententiis, id. 10, 1, 90: Juppiter giganteo triumpho, Hor. C. 3, 1, 7: agendis causis, id. Ep. 1, 7, 47: Ajax toties servatis Achivis, id. S. 2, 3, 194: bello, Tac. Agr. 29; id. H. 3, 44: gens memoriā nominis, id. ib. 1, 67: Cluvius Rufus eloquentiā, id. ib. 4, 43.—
          2. γ. With in: in arte tibiarum, Quint. 2, 3, 3; cf.: clarissimi in eā scientiā, Plin. 36, 5, 4, § 11: in litteris, Quint. 1, 6, 35: in agendo, id. 12, 10, 49: in foro, id. 10, 5, 14: in contionibus, id. 12, 2, 7; 12, 10, 49.—*
          3. δ. With ex: ex doctrinā nobilis et clarus, Cic. Rab. Post. 9, 23.—(ε) With ob: ob obscuram linguam, Lucr. 1, 639: ob id factum, Hor. Ep. 2, 2, 32; cf.: urbs clara ob insignem munimento naturali locum, Liv. 24, 39, 8.—(ζ) With ab: Trojanoque a sanguine clarus Acestes, Verg. A. 1, 550.—(η) With gen.: artis ejus, Plin. 37, 1, 4, § 8.—
      1. 2. As a title: clarissimus vir, Cic. Att. 15, 20, 2; cf. id. ib. 14, 11, 1: clarissimi consules, Plin. Ep. 7, 33, 8; cf. Dig. 49, 14, 18; Lampr. Elag. 4; Alex. Sev. 21 al.: permitto tibi vir clarissime Veiento (a senator), dicere, Plin. Ep. 9, 13, 19; so, ordo = senatorius, Vop. Aur. 18 fin.; cf. also Isid. Orig. 9, 4, 12.—
        1. b. Meton., of the wives of such distinguished public characters: clarissimae feminae, Dig. 1, 9, 8.—
        2. c. In a bad sense, notorious: minus clarum putavit fore quod de armario quam quod de sacrario esset ablatum, Cic. Verr. 2, 4, 12, § 27; 2, 1, 19, § 50; 2, 4, 12, § 29: ecquid hoc totā Siciliā clarius, ecquid indignius? etc., id. ib. 2, 5, 7, § 16: populus (sc. Campanus), luxuriā superbiāque clarus, Liv. 7, 31, 6.—Hence, adv.: clārē (freq. and class.).
  3. I. Lit.
      1. 1. Of sight (acc. to I. A.), brightly, clearly: clare oculis video, Plaut. Mil. 3, 1, 35: clare fulgens caesaries, Cat. 66, 9: occidere, of a star, Col. 11, 2, 52.—Comp.: clarius micare, Plin. 10, 20, 22, § 43: nitere, Stat. S. 4, 1, 4. —Sup.: clarissime lucere, Vitr. 9, 4.—
      2. 2. Of hearing (acc. to I. B.), clearly, distinctly, plainly, aloud: clare recitare, Plaut. Pers. 4, 3, 30: plaudite, id. Am. fin.; cf. id. Bacch. fin.: dic, Ter. And. 4, 4, 15 Ruhnk.: gemere, Cic. Att. 2, 20, 3: res clare enuntiare, Quint. 8, 3, 62: sonare, id. 11, 3, 55: exscreare, id. 11, 3, 160: maledicere, Suet. Vit. 14 et saep.: palam et clare, id. Claud. 3; cf. Mart. 7, 92, 5.—Comp.: clarius fabulari, Suet. Calig. 22.—Sup.: pisces clarissime audiunt, Plin. 10, 70, 89, § 193; Vitr. 5, 3.—
  4. II. Trop.
      1. 1. Mentally (acc. to II. A.), distinctly, intelligibly, clearly: clare atque evidenter ostendere, Quint. 8, 3, 86; cf. id. 4, 1, 1: aliquid intellegere, Plin. 37, 2, 6, § 16. —Comp.: eo clarius id periculum apparet, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 14, 2; so, clarius intellegi, Quint. 2, 5, 7: clarius elucebit, id. 12, 1, 26: clarius ostendemus, id. 2, 17, 25 al.— Sup., Quint. 9, 1, 19.—
      2. 2. Morally (acc. to II. B.), illustriously, honorably (very rare): clarius exsplendescebat, Nep. Att. 1, 3.
ⓘ

Clărō: fem abl/dat sg

• Clărŏs, i, f., = Κλάρος,
  1. I. a small town in Ionia, near Colophon, celebrated for a temple and an oracle of Apollo, now the village Zilleh, Ov M. 1, 516; cf. Tac. A. 2, 54.— Hence,
  2. II. Clărĭus, a, um, adj., of or pertaining to Claros, Clarian.
    1. A. As an epithet of Apollo: Clarii Apollinis fanum, specus, oraculum, simulacrum, Mel. 1, 17, 2; Plin. 2, 103, 106, § 232; Tac. A. 2, 54; 12, 22: deus, Ov. A. A. 2, 80; id. M. 11, 413; id. F. 1, 20.—Subst.: Clărĭus, ii, m., Apollo, Verg. A. 3, 360 Serv.; Stat. Th. 8, 199.—
    2. B. As an epithet of the poet Antimachus. of Colophon (prob. since claros was near Colophon, and, as devoted to Apollo, it appeared a suitable appel. of a poet), Ov. Tr. 1, 6, 1 Jahn (but in Cic. Brut. 51, 191, the best read. is: Antimachum, clarum poëtam).
GAF Gaffiot (4)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

clārō: pres ind act 1st sg

• clārō, āvī, ātum, āre (clarus), tr.,
1. rendre clair, lumineux : iter claravit limite flammæ Stat. Th. 5, 284, il marqua son trajet par un sillon lumineux, cf. [poet.] Cic. Div. 1, 21
2. [fig.]
  1. a) éclaircir, élucider : multa nobis clarandum est Lucr. 4, 776, je dois expliquer bien des choses ;
  2. b) illustrer : Hor. O. 4, 3, 4.
ⓘ

clārō: masc/neut abl/dat sg

• 1 clārus, a, um,
1. clair, brillant, éclatant : in clarissima luce Cic. Off. 2, 44, au milieu de la plus éclatante lumière ; clarissimæ gemmæ Cic. Verr. 2, 4, 62, pierres précieuses du plus vif éclat || [poét.] : clarus Aquilo Virg. G. 1, 460, le clair Aquilon = qui rend le ciel clair || [avec abl.] : (dant) claram auro gemmisque coronam Ov. M. 13, 704, (ils offrent) une couronne que l'or et les pierreries font étinceler || clara voce Cic. Clu. 134, d'une voix éclatante, sonore ; clariore voce Cæs. G. 5, 30, 1, d'une voix plus éclatante ; clara, obtusa vox Quint. 11, 3, 15, voix claire, sourde [clara, suavis Cic. Off. 1, 133, voix claire, agréable]
2. [fig.] clair, net, intelligible, manifeste : luce sunt clariora nobis tua consilia Cic. Cat. 1, 6, tes projets sont pour nous plus clairs que le jour ; res erat clara Cic. Verr. 2, 5, 101, le fait était patent ; non parum res erat clara Cic. Verr. 2, 4, 29, la chose était assez connue, cf. 4, 27 ; 4, 41, etc. || clarum est avec prop. inf. Plin. 7, 61, c'est un fait connu que, on sait que || (T. Livius) in narrando clarissimi candoris Quint. 10, 1, 101, (Tite Live) dont les récits ont une limpidité si transparente
3. brillant, en vue, considéré, distingué, illustre,
  1. a) [en parl. des pers.] : clari et honorati viri Cic. CM 22, hommes en vue et revêtus des charges publiques ; ex doctrina nobilis et clarus Cic. Rab. Post. 23, que sa science a fait connaître et illustré ; gloria clariores Cic. de Or. 2, 154, auxquels la gloire a donné plus de lustre ; populus luxuria superbiaque clarus Liv. 7, 31, 6, peuple connu pour son faste et sa fierté || clarissimus artis ejus Plin. 37, 8, le plus brillant de (dans) cet art || clarissimus, clarissime [cf. excellence, altesse, etc.] [titre donné à l'époque impériale aux gens de qualité] ;
  2. b) [en parl. des choses] : || dies clarissimus Cic. Læl. 12, la journée la plus brillante ; oppidum clarum Cic. Verr. 2, 2, 86, ville illustre [urbs clarissima Cic. Pomp. 20]; clarissima victoria Cic. Off. 1, 75, la victoire la plus brillante.
Clārus Copy link
ⓘ

clārō: masc/neut abl/dat sg

• 2 Clārus, ī, m., surnom romain : Inscr.
GES Gesner (3)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
claro Copy link
ⓘ

clārō: pres ind act 1st sg

CLARO, are. [σαφηνίζω] Clarum ostendere vel reddere. […]
Page Scan
clarus Copy link
ⓘ

clārō: masc/neut abl/dat sg

CLARVS [1], s. CLAROS, [Κλάρος] Colophoniorum oppidum, a quo CLARIVS Apollo dictus est, Seruius in illud Virg. Aen. 3, 360 […]
Page Scan
clarus Copy link
ⓘ

clārō: masc/neut abl/dat sg

CLARVS [2], a, um. Adi. [λαμπρὸς, φαιδρὸς, φανὸς, ὀνομαστὸς, περίφαντος] Proprie dicitur Lucidus. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to