Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 24 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

circŭit: pres ind act 3rd sg (orth)

• circŭm-ĕo or circŭĕŏ (v. circum, III.; Neue, Formenl. 2, p. 736 sq.), īvi or ii, circuĭtum, īre (inf. pass. circumirier, Plaut. Curc. 3, 81), v. n. and a.
  1. I. Prop., to go around, travel or march around, etc. (class.): sparsis Medea capillis Bacchantum ritu flagrantes circuit aras, Ov. M. 7, 258: per hortum circuit, makes a circuit, Plaut. As. 3, 3, 152; cf. Nep. Eum. 9, 2: si rectum limitem rupti torrentibus pontes inciderint, circumire cogemur, Quint. 2, 13, 16: an quasi mare omnes circumimus insulas? i. e. from one to another (cf. circum, II. C.), Plaut. Men. 2, 1, 6: alvearia, Col. 9, 9: fines equis, id. 1, 3: praedia, Cic. Caecin. 32, 94: haec una opera circuit per familias, Plaut. Truc. 2, 4, 53: qui imperavit ei, ut omnes fores aedificii circumiret, Nep. Hann. 12, 4: urbem, Liv. 23, 25, 2: Marcio et Atilio Epirus, Aetolia et Thessalia circumeundae assignantur... Lentuli circumeuntes Peloponnesi oppida, etc., id. 42, 37, 3 and 7: haud ignarus erat circuitam ab Romanis eam (Hispaniam) legatis, id. 21, 22, 1: Civilis avia Belgarum circumibat, Tac. H. 4, 70: manibus nexis trunci modum, to surround, Ov. M. 8, 748: non potuere uno anno circumirier, Plaut. Curc. 3, 81: proximis insulis circuitis, Suet. Aug. 98: equites circumitis hostium castris Crasso renuntiaverunt, Caes. B. G. 3, 25: circuitis templis, Suet. Ner. 19 al.: at pater omnipotens ingentia moenia caeli Circuit, Ov. M. 2, 402: circueunt unum Phineus et mille secuti Phinea, surround, id. ib. 5, 157 (cf. circum, II. E.): Leucada continuam veteres habuere coloni; nunc freta circumeunt, flow around it, id. ib. 15, 290: more lupi oves, id. P. 1, 2, 20: metam ferventi rotā, avoids, id. A. A. 3, 396.—
    1. B. Esp.
      1. 1. To surround, encircle, enclose, encompass.
          1. α. Esp. in milit. lang.: totam urbem muro turribusque circumiri posse, Caes. B. C. 2, 16: aciem, sinistrum cornu, id. ib. 3, 93 sq.: multitudine circumiri, Nep. Them. 3, 2; id. Dat. 7, 3; Liv. 41, 26, 4; Gall. ap. Cic. Fam. 10, 30, 4: ab iisdem acies Pompeiana a sinistrā parte erat circumita, Caes. B. C. 3, 94.—
          2. β. In gen., absol.: quae circumibit linea, ejusdem spatii erit, cujus ea quae centum continet, Quint. 1, 10, 44.—With acc.: extremas oleis pacalibus oras (Pallas), Ov. M. 6, 101: cujus non hederae circumiere caput, Prop. 2 (3), 5, 26.—
      2. 2. To go from one to another, soliciting, canvassing, admonishing, etc., qs. to go the rounds (stronger than ambire, which signif. to go to this one and that; most freq. after the Aug. per.; in Cic. perh. only once, in his epistt.): itaque prenso amicos, supplico, ambio domos stationesque circumeo, Plin. Ep. 2, 9, 5: (Antonium) circumire veteranos, ut acta Caesaris sancirent, Cic. Att. 14, 21, 2; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 2: Quinctilius circumire aciem Curionis atque obsecrare milites coepit, Caes. B. C. 2, 28: sed ipse Romulus circumibat docebatque, Liv. 1, 9, 14; 1, 47, 7; 3, 47, 2: ille Persarum tabernacula circumire, hortari, Curt. 5, 9, 17; Tac. A. 2, 29; Plin. Pan. 69, 2; Suet. Aug. 56; id. Tib. 11: rex agmen circuibat pedes, Curt. 7, 3, 17; cf.: cui orbem terrarum circumire non erit longum meā causā, Plin. Ep. 7, 16, 4; 2, 9, 5.—
  2. II. Trop.
    1. A. To surround, enclose: totius belli fluctibus circumiri, Cic. Phil. 18, 9, 20: ne superante numero et peritiā locorum circumiretur, Tac. Agr. 25 fin.; Stat. S. 4, 4, 26.—
    2. B. Like our circumvent, to deceive, impose upon, cheat, Plaut. Ps. 3, 2, 109: facinus indignum, Sic circumiri, Ter. Phorm. 4, 3, 9: puerum arte dolosā, Mart. 8, 59, 14.—
    3. C. Of discourse, to express by circumlocution (postAug.): res plurimae carent appellationibus, ut eas necesse sit transferre aut circumire, Quint. 12, 10, 34; 8, prooem. § 24 Spald.; 8, 2, 17: Vespasiani nomen suspensi et vitabundi circumibant, went around, avoided mentioning it, Tac. H. 3, 37.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

circŭit: pres ind act 3rd sg (orth)

• circumĕō et circŭĕō, ĭī (īvī), circumĭtum et circuĭtum, īre, intr. et tr.,
1. aller autour (en faisant un cercle), tourner autour :
  1. a) intr., ut circumit sol Plin. Min. Ep. 5, 6, 31, selon que le soleil tourne ; ut sciamus, utrum mundus terra stante circumeat an mundo stante terra vertatur Sen. Nat. 7, 2, 3, pour que nous sachions si la terre étant immobile le monde tourne autour ou si le monde étant immobile, c'est la terre qui se meut
  2. b) tr., equites circumitis hostium castris... Cæs. G. 3, 25, 2, les cavaliers ayant tourné autour du camp des ennemis... ; aras Ov. M. 7, 258, tourner autour de l'autel ; cum illi tantum agri decerneretur, quantum arando uno die circumire potuisset Sen. Ben. 7, 7, 5, comme on lui décernait tout le terrain qu'il pourrait embrasser (encercler) dans un jour avec la charrue ; Alexander, dum circumit muros Sen. Ep. 59, 12, Alexandre, pendant qu'il faisait le tour des murs ; Arruns Camillam circuit Virg. En. 11, 761, Aruns voltige autour de Camille
2.
  1. a) intr., faire un mouvement tournant, un détour : non ante apparuere quam circumiere qui ab tergo intercluderent viam Liv. 27, 27, 4, ils ne se montrèrent pas avant que n'eût été achevé le mouvement tournant de ceux qui avaient mission de couper la route par derrière ; eum parte dextra tumuli circumire, donec... jubet Liv. 27, 18, 15, il lui ordonne de faire un mouvement tournant par la droite de la hauteur jusqu'à ce que... ; si rectum limitem rupti torrentibus pontes inciderint, circumire cogemur Quint. 2, 13, 16, si la rupture des ponts du fait des torrents coupe le chemin direct, nous serons contraints de faire un détour ;
  2. b) tr., contourner, tourner [pour prendre à revers] : cum equites nostrum cornu circumire vellent Galba d. Cic. Fam. 10, 30, 3, la cavalerie voulant tourner notre aile, cf. Cæs. C. 3, 93, 6 ; partem circumire exteriores munitiones jubet Cæs. G. 7, 87, 2, il ordonne à une partie de la cavalerie de contourner les fortifications faisant face à l'extérieur ; equitatus hostium ab utroque cornu circumire aciem nostram incipit Cæs. C. 2, 41, 5, la cavalerie ennemie commence à tourner notre ligne de bataille sur les deux ailes, cf. 3, 93, 3 ; 3, 94, 4, etc.; [d'où] entourer, envelopper, cerner : cohortes circumibant et ab acie excludebant Cæs. C. 2, 41, 6, ils cernaient les cohortes et les empêchaient de rejoindre le gros ; reliqui ne circumirentur veriti Cæs. G. 7, 67, 6, les autres craignant d'être enveloppés ; totius belli fluctibus circumiri Cic. Phil. 13, 20, être entouré (environné) par tous les flots de la guerre
3. aller à la ronde, aller successivement d'un endroit à un autre ou d'une personne à une autre :
  1. a) intr., Furnius et Lentulus una nobiscum circumierunt Cæl. d. Cic. Fam. 8, 11, 2, Furnius et Lentulus ont fait avec moi le tour des sénateurs [pour les solliciter] ; ipse equo circumiens unumquemque nominans appellat Sall. C. 59, 6, lui-même, circulant à cheval, il adresse la parole à chaque soldat en l'appelant par son nom ; quare circumirent, suas quisque contraheret copias Nep. Eum. 9, 2, qu'ils s'en aillent donc partout à la ronde et que chacun réunisse ses troupes ; Romulus circumibat docebatque Liv. 1, 9, 14, Romulus allait de l'une à l'autre et leur montrait... ; ne ducem circumire hostes notarent Liv. 7, 34, 15, pour que les ennemis ne remarquent pas que le chef est en reconnaissance ;
  2. b) tr., circumire ordines Cæs. C. 2, 41, 2, parcourir les rangs des soldats ; manipulos Cæs. C. 1, 71, 1, parcourir les manipules ; omnia templa deum circumiit Liv. 38, 51, 13, il entra successivement dans tous les temples des dieux ; prædia Cic. Cæc. 94 ; populos utriusque gentis Liv. 4, 56, 5, visiter (parcourir) des propriétés, les peuples des deux nations ; circuitis omnibus hibernis Cæs. G. 5, 2, 2, ayant fait le tour (l'inspection) de tous les camps d'hiver ; reliquum anni circumeundis Italiæ urbibus consumpsit Liv. 30, 24, 4, il employa le reste de l'année à parcourir les villes de l'Italie || [en part.] faire des démarches de sollicitation : circumire et prensare patres Liv. 1, 47, 7, aller voir à la ronde et solliciter les sénateurs
4. [fig.] exprimer avec des détours : quod recte dici potest, circumimus amore verborum Quint. 8, pr. 24, ce qui peut se dire directement, nous l'exprimons avec des détours par amour des mots ; res plurimæ carent appellationibus, ut eas necesse sit transferre aut circumire Quint. 12, 10, 34, un grand nombre d'idées n'ont pas de termes propres, en sorte qu'il faut les exprimer nécessairement par des métaphores ou par des périphrases ; Vespasiani nomen suspensi et vitabundi circumibant Tac. H. 3, 37, avec hésitation et précaution on tournait autour du nom de Vespasien [sans le prononcer] || circonvenir, duper : Pl. Ps. 899 ; Ter. Phorm. 614. ➳ inf. passif circumirier Pl. Curc. 451.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
circumeo Copy link
ⓘ

circŭit: pres ind act 3rd sg (orth)

CIRCVMEO, vel CIRCVEO, iui, itum, ire. [περιπορεύομαι, περίειμι] Caes. Bell. Gall. 7, 87 […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• circuit:
    1. I. Movement round:
      1. 1. circŭĭtus, ūs: a long c., longus c., Virg.: to march an army by a c. of 40 miles, millium XL circuitu exercitum ducere, Caes. (v. circuitous).
      2. 2. circŭlus (sometimes in combination with orbis): the stars perform their c.s with wonderful swiftness, stellae c. suos orbesque conficiunt mirabili celeritate, Cic.: v. circle. Phr.: to make a c., circumire (with acc.), circumăgi, obire: v. to go round; traverse.
    2. II. The periodical journey of judges etc.: Phr.: to go on c., ad conventus agendos circumire, based on Caes.: Cic.: v. assizes: or perhaps, *juri dicundo conventus obire.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
CIRCUIT Copy link
• CIRCUIT
  • compass, ambitus (with reference to expansion in general; e.g., caeli ac terrarum; of the camp, castrorum): circuitus (with reference to circumference): circumscriptio (e.g., of the earth, terrae): complexus (with reference to the space encompassed; e. e., caeli, mundi, etc). The moon completes her circuit round the earth in a month, orbis lustrationem luna menstruo cursu complet.
  • Of a judge, e.g., to go on the circicit, jure dicundo conventus circumire: circa fora proficisci ibique quaerere et judicia exercere: provinciam obire (of a Roman praetor, etc., Cic.).