căvus Copy link Outline I. Prop.B. Subst.II. In late Lat., trop.b. = inanis, vain, empty ⓘcăvus: masc nom sg • căvus, a, um, adj. [root κυ-, κυέω, to swell, etc.; cf.: κοῖλος, κενός], hollow, excavated, concave (opp. plenus, full, round; class.). I. Prop.: cava conveniant plenis, Lucr. 6, 1085: cicutae, id. 5, 1383: tibia, id. 2, 620: concha, Verg. A. 6, 171: aes, id. ib. 3, 240: testudo, id. G. 4, 464; Hor. Epod. 14, 11: bucina, Ov. M. 1, 335 et saep.: ungula, Enn. Ann. 419 Vahl.: fornaces, Lucr. 7, 202: montes, id. 5, 955: specus, Enn. Ann. 420 Vahl.: cavernae, Verg. A. 2, 53: trabs, id. ib. 3, 191 et saep.: trunci, Hor. C. 2, 19, 12: ilex, id. Epod. 16, 47: saxa, id. C. 3, 13, 14 et saep.: vena, the hollow vein, Cic. N. D. 2, 55, 138: nubes, Lucr. 6, 127; 6, 176; 6, 272; Verg. A. 1, 516; 5, 810 al.—Hence also of a darkness enveloping one as a cloud: umbra, Verg. A. 2, 360: flumina, the deepchannelled mountain streams, id. G. 1, 326; 4, 427; cf. Luc. 1, 396: luna, waning (cf. cavo), Plin. 8, 54, 80, § 215.— B. Subst.: căvum, i, n. (access. form căvus, i, m. (sc. locus), Varr. R. R. 3, 15, 1; Hor. S. 2, 6, 116; id. Ep. 1, 7, 33; Phaedr. 4, 6, 3; Col. 12, 8), a hollow, cavity, hole, Cato, R. R. 128; Plaut. Men. 1, 2, 49; Lucr. 5, 1382; Liv. 24, 34, 9; Verg. G. 1, 184; Hor. S. 2, 3, 173; Plin. 2, 79, 81, § 192; 11, 51, 112, § 266 et saep.: cava caeli, Enn. Trag. 131 Vahl.; cf.: cava caerula, id. ib. 332 Vahl.; hence, căvum aedĭum (contr. căvae-dĭum, Phn. Ep. 2, 17, 5), the inner court of Roman houses (cf. Vitr. 6, 3 Schneid.; O. Müll. Etrusk. 1, p. 255, and Archaeol. § 293, III.), Varr. L. L. 5, § 161; Vitr. 6, 3; Dict. of Antiq.— II. In late Lat., trop.: menses, which have only 30 days (opp. menses pleni, which have 31 days), Censor. 20.— b. = inanis, vain, empty: gloria, Paul. Nol. Carm. 22, 139: opes, id. ib. 21, 912.
căvus Copy link Outline 1 creux, creusé, profond : chêne creux ; le creux de la main ...2 [fig.]a) qui n'est pas plein : mois creux [de 30 jours, par opp. ...b) vide, vain, sans consistance : fantôme sans consistance ; nuage léger || ... ⓘcăvus: masc nom sg • 1 căvus, a, um, 1. creux, creusé, profond : cava ilex Virg. B. 9, 15, chêne creux ; cava manus Tib. 2, 4, 14, le creux de la main ; cava dolia Tib. 1, 3, 80, tonneaux sans fond ; cava flumina Virg. G. 1, 326, fleuves profonds 2. [fig.] a) qui n'est pas plein : cavi menses Censor. 20, 3, mois creux [de 30 jours, par opp. aux mois pleins, de 31 jours] ; b) vide, vain, sans consistance : cava imago Virg. En. 6, 293, fantôme sans consistance ; nubes cava Virg. En. 1, 516, nuage léger || [fig.] opibus inflati cavis P. Nol. Carm. 21, 912, enflés de leurs vaines richesses.
căvus Copy link ⓘcăvus: masc nom sg • 2 căvus, ī, m., trou, ouverture : Varro R. 3, 15, 2 ; Hor. S. 2, 6, 116 ; v. cavum.
cavus Copy link ⓘcăvus: masc nom sg CAVVS [1], a, um. Adi. [κοῖλος] Solido opponitur, a Chao, ex eius inanitate dictum, auctore Festo. […] 🗁 Page Scan
cavus Copy link ⓘcăvus: masc nom sg CAVVS [2], i. m. siue CAVVM, i. n. [κοίλωμα, ὀπὴ, τρώγλη] Pro Loco cauato. […] 🗁 Page Scan