Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (14 entries · 12 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
candĭdo Copy link
ⓘ

candĭdāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

candĭdātē: adverbial

• candĭdo, āvi, 1, v. a. [candidus], to make glittering or bright, to make white (eccl. Lat.): vestimenta sua, Tert. adv. Gnost. 12: albis vestibus candidari, Aug. Ep. 168.—P. a.: candĭdans, antis, brilliantly white, Isid. Orig. 14, 8, 21; cf. 1. candidatus, I. A.
ⓘ

candĭdātē: adverbial

candĭdāte: masc/neut voc sg · masc voc sg

• candĭdātus, a, um, adj. [candidus, like albatus, atratus, from albus, ater].
  1. I. In adj. uses,
    1. A. Lit., clothed in white (only in Plaut. and in post-Aug. prose; Cic., Hor., and Plin. use albatus): aequius vos erat Candidatas venire hostiatasque, Plaut. Rud. 1, 5, 12: mastigia, id. Cas. 2, 8, 10; *Suet. Aug. 98; Prud. στεφ. 1, 67.—
    2. B. Trop.: farinulentā cinere sordide candidati homunculi, App. M. 9, p. 222, 33; cf. candido.—
  2. II. Subst.
    1. A. candĭdātus. i, m., a candidate for office, because clothed in a glittering white toga; cf. Dict. of Antiq. (class. and freq.).
      1. 1. Lit.: praetorius, a candidate for the prœtorship, Cic. Mur. 27, 57: tribunicii, id. Q. Fr. 2, 14 (15), 4; Liv. 4, 6, 10: consulatus, Plin. Pan. 95 fin.; Suet. Caes. 24; id. Aug. 4: aedilitatis ac mox praeturae, id. Vesp. 2: quaesturae, id. Tib. 42: summae equestris gradus, i. e. praefecturae, id. Galb. 14: sacerdotiorum, Sen. Ben. 7, 28, 2.— From their obsequious demeanor towards the electors, called officiosissima natio candidatorum, Cic. Pis. 23, 55: improbitati irasci candidatorum, id. Mil. 16, 42: aedilitas alicui candidato data, Cic. Verr. 2, 5, 14, § 37: candidatus Caesaris, a candidate especially recommended by Cœsar, Vell. 2, 124, 4; cf. Suet. Caes. 41; id. Aug. 56; Tac. A. 1, 15.—Hence prov.: petis tamquam Caesaris candidatus, i. e. certain of the result, Quint. 6, 3, 62.—In the time of the emperors: candidati Principis, quœstors appointed by the emperor himself to read his speeches and rescripts, Dig. 1, 13; Sid. Ep. 2, 80; cf. Tac. A. 16, 27; Suet. Aug. 65; id. Tit. 6.—
      2. 2. Trop., he who strives after or aims at a thing, a candidate or a claimant of something (post-Aug.): candidatus non consulatus tantum, sed immortalitatis et gloriae, Plin. Pan. 63, 1: majus est opus atque praestantius, ad quod ipse (sc. orator) tendit, et cujus est velut candidatus, Quint. 12, 2, 27: Atticae eloquentiae, id. prooem. § 13: crucis, i. e. soon to suffer crucifixion, App. M. 1, p. 108: aeternitatis, Tert. Res Carn. 58: philosophiae, Symm. Ep. 1, 41.—
    2. B. candĭdāta, ae, f., one who seeks or solicits an office, a candidate (rare and postAug.): sacerdotii, Quint. Decl. 252 fin.
candĭdātus Copy link
ⓘ

candĭdāte: masc voc sg

• candĭdātus, ūs, m. [id.], a candidacy, Cod. Th. 6, 4, 21, § 1.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
candĭdō Copy link
ⓘ

candĭdāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

candĭdātē: adverbial

• candĭdō, āvī, ātum, āre (candidus), tr., blanchir, rendre blanc : Itala Apoc. 7, 14 || part. prés. candidans, d'un blanc éclatant : Isid. Orig. 14, 8, 21.
ⓘ

candĭdātē: adverbial

candĭdāte: masc/neut voc sg · masc voc sg

• 1 candĭdātus, a, um,
1. part. de candido, vêtu de blanc : Pl. Cas. 446 ; Rud. 270 ; Suet. Aug. 98
2. candĭdātus, ī, m., candidat [vêtu d'une toge blanche] : Cic. Verr. 2, 4, 37 ; Mur. 43, etc.; prætorius Cic. Mur. 57 ; consularis Cic. Mur. 62 ; tribunicius Cic. Att. 4, 15, 7 ; quæsturæ Suet. Tib. 42, candidat à la préture, au consulat, au tribunat, à la questure || candidatus Cæsaris, candidat de César [recommandé par César] : Vell. 2, 124, 4 (Quint. 6, 3, 62, candidat de César = sûr du succès) || [en gén.] prétendant, aspirant à : candidatus non consulatus tantum, sed immortalitatis et gloriæ Plin. Min. Pan. 63, candidat (aspirant) non seulement au consulat, mais à l'immortalité et à la gloire ; eloquentiæ Quint. 6, præf. 13, aspirant à l'éloquence, candidat orateur ; candidatus socer Apul. Apol. 99, aspirant au titre de beau-père. ➳ fém. candidata, æ, candidate : Ps. Quint. Decl. min. 252.
candĭdātus Copy link
ⓘ

candĭdātē: adverbial

candĭdāte: masc/neut voc sg · masc voc sg

• 2 candĭdātus, ūs, m., candidature : Cod. Th. 6, 4, 21, 1.
GES Gesner (4)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
candido Copy link
ⓘ

candĭdāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

candĭdātē: adverbial

CANDIDO [1], vid. CANDIDVS.
candido Copy link
ⓘ

candĭdāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

candĭdātē: adverbial

CANDIDO [2], are. [ἐκλευκαίνω] Candidum facere. […]
Page Scan
candidatus Copy link
ⓘ

candĭdātē: adverbial

candĭdāte: masc/neut voc sg · masc voc sg

CANDIDATVS [1], a, um. Adi. [λευκαντὸς] Candida veste indutus. […]
Page Scan
candidatus Copy link
ⓘ

candĭdātē: adverbial

candĭdāte: masc/neut voc sg · masc voc sg

CANDIDATVS [2], i. m. Subst. Qui magistratum petebat, a Toga candida, quod gestamen erat petitorum, vt modo indicatum est in CANDIDA Toga. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• candidate:
      1. 1. candĭdātus (prop. a cand. for a public office; as such wore whitened togas): a c. for the praetorship, praetorius c., Cic.: a c. for the consulship, consulatus c., Plin.: a c. recommended by Caesar, c. Caesaris, Vell.: a c. not for the consulship only, but for immortality and glory, c. non consulatus tantum sed immortalitatis et gloriae, Plin.: a c. for crucifixion, c. crucis, Apul.
      2. 2. pĕtītor (rare): Hor. Phr.: to be a c. for the consulship, consulatum petere, Cic.: Liv.: to announce oneself as a c., prŏfĭtēri: Liv.: Sall.: the duty of a c., candidatorium munus, Cic.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
CANDIDATE Copy link
• CANDIDATE
s. candidatus: for the consulship, candidatus consularis: for the ministry, candidatus ecclesiasticus: to perform the duty of a candidate, munere candidatorio fungi (Cic., Att., 1, 1, 2). A candidate, not only for the consulship, but for immortality and glory, candidatus non consulatus tantum, sed immortalitatis et gloriae (Plin., Paneg.).