banter (v.) Copy link Outline 1. căvillor, 12. illūdo, si, sum, 33. jŏcor, 1 • banter (v.): 1. căvillor, 1: I b. and joke in a familiar manner with the man himself too, familiariter cum ipso etiam cavillor ac jocor, Cic.: v. to joke. 2. illūdo, si, sum, 3: v. TO mock, MAKE MERRY WITH. 3. jŏcor, 1: v. to joke.
banter (subs.) Copy link Outline 1. căvillātĭo2. jŏcus • banter (subs.); 1. căvillātĭo: Cic.: Suet. 2. jŏcus: v. joke.
BANTER Copy link • BANTER 1. v. ludibrio sibi habere aliquem; aliquem irridere (to laugh at): aliquem deridere (to mock): aliquem cavillari (mock in a bantering, ironical way): to banter any body with bitter irony, acerbis facetiis aliquem irridere: anybody about anything, aliquid ludibrio habere; aliquid irridere or deridere: jocari in aliquid; aliquid cavillari: per ludibrium exprobrare alicui aliquid. 2. s. irrisio (derisus, post-Augustan; derisio is very late, Arnobius, Lactantius): cavillatio; ludibrium; ludus; jocus: to be the subject of anybody’s banter, alicui ludibrio esse.