Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 27 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

ascrībe: pres imperat act 2nd sg

• a-scrībo (ads-, Baiter, Halm, Weissenb., K. and H.; as-, Kayser), psi, ptum, 3, v. a., to annex by writing, to add to a writing (syn.: annumero, addo, insero, attribuo, tribuo).
  1. I. In gen.
    1. A. Lit., constr. absol. or with dat., in with acc. or abl.
        1. a. Absol.: non solum illud perscribunt, quod tum prohibiti sunt, sed etiam causam ascribunt cur etc., Cic. Verr. 2, 1, 35: illud minime auguris, quod adscripsit, ob eam causam, etc., id. Div. 1, 16, 29.—
        2. b. With dat.: Terentia salutem tibi plurimam adscribit, Cic. Att. 1, 5 fin.: coheredem sibi libertum ejus adscriptum, Suet. Vit. 14.—
        3. c. With in with acc. or abl.: hoc tibi respondeo: ascripsisse eundem Sullam in eandem legem: si quid, etc.: nam nisi esset, hoc in omnibus legibus non ascriberetur, Cic. Caecin. 33, 95 (B. and K., in eādem lege): antiquior dies in tuis adscripta litteris, id. ad Q. Fr. 3, 1, 3: in alterā epistulā diem non adscribis, do not add the date, id. Att. 3, 23: nomen suum in albo profitentium citharoedorum jussit adscribi, Suet. Ner. 21; id. Tib. 51 al.—Esp. freq. of superscriptions and inscriptions: Recita epistulam. TIMARCHIDES VERRIS ACCENSVS APRONIO. Jam hoc quidem non reprehendo, quod ascribit ACCENSVS, Cic. Verr. 2, 3, 66: non credo ascripturum esse magno, id. Agr. 2, 20: novo si marmori adscripserunt Praxitelem suo, Phaedr. 5, prol. 6: tumulo publice exstructo adscripserant, pro libertate eos occubuisse, Suet. Aug. 12 fin.: ut qui statuarum titulis pronepotem se Q. Catuli Capitolini semper adscripserit, id. Galb. 2; id. Ner. 45; id. Aug. 70.—
    2. B. Trop.
      1. 1. To impute, ascribe, attribute to one the cause of something: hoc incommodum Scipioni ascribendum videtur, Cic. Inv. 1, 49: panaces diis inventoribus adscriptum, Plin. 25, 4, 11, § 30; Claud. Laud. Stil. 2, 81; and (per hypallagen, cf. Rudd. II. p. 393): cur autem ascribimus illum his lacrimis (instead of illi has lacrimas), id. Rapt. Pros. 3, 419; cf. id. Idyll. 6, 81: nomini meo adscribatur victoria, Vulg. 2 Reg. 12, 28.—
      2. 2. To place to one's credit, i. e. to settle, fix, designate, appoint: eidem (servo) adscripsisse legatum, bequeathed to him, Plin. Ep. 4, 10.—Poet.: culpam lues, olim cum adscriptus venerit poenae dies, Phaedr. 4, 11, 8.—
      3. 3. Adscribere sibi aliquid, to apply, refer something to one's self: qui facere quae non possunt, verbis elevant, Adscribere hoc debebunt exemplum sibi, Phaedr. 4, 3, 6.—
  2. II. A.. Esp., t. t., to enroll, enter in a list (as citizen, soldier, colonist, etc.): ascribi se in eam civitatem voluit, to be entered, received as a citizen, Cic. Arch. 4: si qui foederatis civitatibus ascripti fuissent, id. ib.: urbanae militiae adscribebatur, Tac. H. 2, 94: adscribantur ex Judaeis in exercitu regis ad triginta milia virorum, Vulg. 1 Macc. 10, 36: adscripti dicebantur qui in colonias nomina dedissent, ut essent coloni, Paul. ex Fest. p. 13 Müll.: colonos Venusiam adscripserunt, Liv. 31, 49; so id. 32, 7; 33, 24; 34, 42; 35, 9 al.: coloniam deduxit adscriptis veteranis, Suet. Ner. 9; so also of ambassadors, Phaedr. 4, 17, 16.—
    1. B. Trop.
      1. 1. To reckon or number in a class, include among: adscripsit Liber Satyris poëtas, Hor. Ep. 1, 19, 4 (cf. id. ib. 1, 9, 13: scribe tui gregis hunc): aliquem ordinibus deorum, id. C. 3, 3, 35: nationes Germanis an Sarmatis adscribam, dubito, Tac. G. 46: aliquem antiquis temporibus, id. Or. 17.—
      2. 2. To add or join to: ad hoc genus ascribamus etiam narrationes apologorum, Cic. de Or. 2, 66, 264: admiratus eorum fidem tyrannus petivit, ut se ad amicitiam tertium adscriberent, id. Off. 3, 10, 45; so id. Tusc. 5, 22, 63; id. ad Q. Fr. 1, 1, 5: tu vero ascribe me in talem numerum, id. Phil. 2, 13: suae alicujus sententiam, id. Opt. Gen. 6: unus A. Gabinius belli maritimi Cn. Pompeio socius ascribitur, i. e. additur, id. Imp. Pomp. 19 fin.—Hence also of attributes of a deity: Jovi aquila adscribitur, is ascribed, Plin. 10, 5, 6, § 18.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

ascrībe: pres imperat act 2nd sg

• ascrībō (adsc-), scrīpsī, scrīptum, ĕre, tr.,
1. ajouter en écrivant, écrire en sus : in epistula diem Cic. Att. 3, 23, ajouter la date dans une lettre ; adscribi jussit in fastis ad Lupercalia... Cic. Phil. 2, 87, il fit ajouter dans les fastes au jour des Lupercales cette mention...; salutem tibi plurimam adscribit Cic. Att. 1, 5, 8, il ajoute à sa lettre mille compliments pour toi ; non credo ascripturum esse « Magno » Cic. Agr. 2, 53, [au nom de Pompée] je ne crois pas qu'il ajoutera « le Grand » ; in eo monumento Sthenii Thermitani nomen adscriptum est Cic. Verr. 2, 2, 115, sur ce monument a été inscrit en outre le nom de Sthénius de Thermes ; aliquid ad legem Cic. Inv. 1, 55 ; fœderibus Cic. Balbo 20, inscrire en plus dans une loi, dans les traités [in lege Cic. Inv. 2, 133, in fœdere Liv. 38, 38, 18] || ad judicium alicujus suam sententiam Cic. Rab. Post. 1, ajouter sa propre opinion au jugement de qqn ; tu ejus perfidiæ voluntatem tuam adscripsisti Cic. Phil. 2, 79, toi, tu as joint ton consentement à sa perfidie (tu as souscrit à...)
2. ajouter à une liste : ascribi se in eam civitatem voluit Cic. Arch. 6, il voulut être inscrit sur la liste des citoyens de cette ville ; ascriptus Heracliæ Cic. Arch. 8 ; in aliis civitatibus Cic. Arch. 10, inscrit comme citoyen à Héraclée, dans d'autres cités || colonos novos adscribi posse rescripsi Cic. Phil. 2, 102, je t'ai dit dans ma réponse qu'on pouvait inscrire de nouveaux colons [sur la liste existante] ; Cosanis postulantibus, ut sibi colonorum numerus augeretur, mille adscribi jussi Liv. 33, 24, 8, les habitants de Cosa demandant un supplément de colons, on leur en assigna mille nouveaux ; colonos Venusiam adscripserunt Liv. 31, 49, 6, ils enrôlèrent de nouveaux colons pour Venouse, cf. 6, 30, 9 ; 9, 20, 5 ; 34, 42, 6 ; Tac. Ann. 14, 27 || milites Varro L. 7, 56, enrôler des soldats en surnombre [comme remplaçants éventuels] ; urbanæ militiæ adscribi Tac. H. 2, 94, être inscrit sur les rôles de la milice urbaine ; ut male sanos adscripsit Liber Satyris Faunisque poetas Hor. Ep. 1, 19, 4, depuis que Bacchus a enrôlé dans la troupe des Satyres et des Faunes les poètes atteints de délire
3. assigner : aliquem alicui collegam Cic. Agr. 2, 24, assigner à qqn qqn comme collègue ; aliquem tutorem liberis Cic. Clu. 34, donner qqn comme tuteur à ses enfants ; bonis viris paupertatem Sen. Prov. 5, 9, assigner aux bons [comme lot] la pauvreté || mettre au compte de, attribuer : statuam Polyclito Plin. 34, 64, attribuer une statue à Polyclète ; hoc incommodum Scipioni ascribendum videtur Cic. Inv. 1, 91, ce malheur doit, à ce qu'il semble, être rapporté à Scipion (mis au compte de Scipion)
4. faire figurer parmi, inscrire au nombre de : ad eum numerum clarissimorum hominum tuum quoque nomen adscripsit Cic. Verr. 2, 2, 110, dans ce nombre d'hommes si illustres il a fait figurer ton nom aussi, cf. Q. 1, 1, 15 ; adscribe me talem in numerum Cic. Phil. 2, 33, inscris-moi au nombre de ces gens-là ; petivit ut se ad amicitiam tertium ascriberent Cic. Off. 3, 45, il leur demanda de l'admettre en tiers dans leur amitié, cf. Tusc. 5, 63 ; ad hoc genus ascribamus etiam narrationes apologorum Cic. de Or. 2, 264, rapportons encore à ce genre les récits d'apologues || Peucinorum et Fennorum nationes Germanis an Sarmatis adscribam, dubito Tac. G. 46, les tribus des Peucins et des Fennes, dois-je les rattacher aux Germains ou aux Sarmates, je ne sais pas au juste, cf. Curt. 6, 2, 13 ; Plin. 6, 79.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
ascribo Copy link
ⓘ

ascrībe: pres imperat act 2nd sg

ASCRIBO, vel ADSCRIBO, potius, psi, ptum, ere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• ascribe:
    1. I. To refer to, as to a cause:
      1. 1. adjūdĭco, 1 Pompey often a.d to me the safety of this empire, Pompeius saepe hujus mihi salutem imperii adjudicavit, Cic.
      2. 2. ascrībo, scripsi, scriptum, 3. this loss is to be a.d to Scipio, hoc incommodum Scipioni ascribendum est, Cic.
      3. 3. assigno, 1: do not a. this to my dishonesty, ne hoc improbitati meae assignes, Cic.: we a. all fortunate events to your prudence, omnia prospera tuo consilio assignamus, Liv.
      4. 4. attrĭbŭo, ŭi, ūtum, 3: we a. good results to the gods, bonos exitus diis attribuimus, Cic.--(Note. The four preceding words do not materially differ from each other; except that adjudico denotes a more formal expression of opinion than the rest.)
      5. 5. confĕro, tŭli, lātum, 3 (espec. in phr. culpam, laudem conf., and the like): to a. one's vices to old age, sua vitia in senectutem c., Cic.: Lucr.
      6. 6. rĕfĕro, 3 (i. e. to refer to as a cause: q. v.): to a. everything to fiery force, omnia ad igneam vim referre, Cic.
      7. 7. congĕro, gessi, gestum, 3 (i. e. to heap upon; to accumulate praise, honour, blame, etc. upon any one): all would a. to them the blame of the land being devastated, and of the imminent dangers, omnes vastati agri periculorumque imminentium causas in se congesturos, Liv.: Cic.
      8. 8. trăho, traxi, tractum, 3 (usu. of what is unfairly or incorrectly ascribed). they a. to the consul the honour of taking Nola, captae decus Nolae ad consulem trahunt, Liv.: whatever was rash was a.d to bravery, omnia non bene consulta in virtutem trahebantur, Sall. Phr.: to the Roman people must be a.d the praise that that city was preserved, Populi R. laus est, urbem illam esse servatam, Cic.: my inspiration and my power to please I a. to thee, quod spiro et placeo, tuum est, Hor.
    2. II. To refer to, as to a possessor or author: v. to attribute.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
ASCRIBE Copy link
• ASCRIBE
ascribere alicui aliquid (to attribute anything, whether good or bad, to anybody, as its author, inventor, or cause): assignare alicui aliquid (to attribute anything to anybody, as proceeding from him; to impute it to him as a fault, or ascribe it to him as a merit): addicere alicui aliquid (to pronounce anybody the author of a writing, book, etc., Gell., 3, 3): tribuere or attribuere alicui aliquid (to represent anybody as the cause of anything; to lay the blame of it upon him). To ascribe the invention of anything to anybody, aliquid alicui inventori ascribere: to ascribe anything to fear, aliquid timori assignare: to ascribe an evil, a mischance, etc., to anybody, alicui casum adversum tribuere; alicui incommodum ascribere. You ascribe all this to me, haec tibi a me eveniunt.