Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (5 entries · 7 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

artū | que: masc abl sg

• artus, ūs, m. [id.], mostly plur. (artua, n., Plaut. Men. 5, 2, 102; quoted in Non. p. 191, 12.—Hence, dat. acc. to Vel. Long. p. 2229 P. and Ter. Scaur. p. 2260 P. artibus; yet the ancient grammarians give their decision in favor of artubus, which form is also supported by the best MSS.; cf. arcus.—The singular is found only in Luc. 6, 754; Val. Fl. 4, 310, and Prisc. p. 1219 P.).
  1. I. A.. Lit., a joint: molles commissurae et artus (digitorum), Cic. N. D. 2, 60, 150: suffraginum artus, Plin. 11, 45, 101, § 248: elapsi in pravum artus, Tac. H. 4, 81: dolor artuum, gout, Cic. Brut. 60, 217.—Sometimes connected with membra, Plaut. Men. 5, 2, 102: copia materiaï Cogitur interdum flecti per membra, per artus, in every joint and limb, Lucr. 2, 282; 3, 703 al.; Suet. Calig. 28; cf. Baumg.-Crus., Clavis ad Suet.: cernere laceros artus, truncata membra, Plin. Pan. 52, 5.—
    1. B. Trop., the muscular strength in the joints; hence, in gen., strength, power: Ἐπιχαρμεῖον illud teneto; nervos atque artus esse sapientiae, non temere credere, Q. Cic. Petit. Cons. 10.—More freq.,
  2. II. The limbs in gen. (very freq., esp. in the poets; in Lucr. about sixty times): cum tremulis anus attulit artubus lumen, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 36 Vahl.); so Lucr. 3, 7; cf. id. 3, 488; 6, 1189: artubus omnibus contremiscam, Cic. de Or. 1, 26, 121: dum nati (sc. Absyrti) dissupatos artus captaret parens, vet. poet. ap. Cic. N. D. 3, 26, 67: copia concita per artus Omnīs, Lucr. 2, 267: moribundi artus, id. 3, 129 al.: rogumque parari Vidit et arsuros supremis ignibus artus, etc., Ov. M. 2, 620 al.: salsusque per artus Sudor iit, Verg. A. 2, 173; 1, 173 al.: veste strictā et singulos artus exprimente, and showing each limb, Tac. G. 17: artus in frusta concident, Vulg. Lev. 1, 6; 8, 20; ib. Job, 16, 8.—Of plants: stat per se vitis sine ullo pedamento, artus suos in se colligens, its tendrils, Plin. 14, 1, 3, § 13, where Jahn reads arcus.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

artū | que: masc abl sg

• 1 artus, a, um
1. serré, étroit : artioribus laqueis tenere aliquem Cic. Verr. 2, 1, 13, maintenir qqn dans des liens plus serrés ; artissimum vinculum Cic. Rep. 2, 69, le lien le plus étroit ; arta toga Hor. Ep. 1, 18, 30, toge étroitement serrée
2. étroit, resserré : in artiores silvas carros abdiderunt Cæs. G. 7, 18, 3, ils cachèrent leurs chariots dans des forêts suffisamment épaisses ; artæ viæ Liv. 5, 26, 5, routes resserrées ; fauces artæ Liv. 22, 15, 1, gorges étroites ; artissimum inter Europam Asiamque divortium Tac. Ann. 12, 63, point où l'intervalle de séparation [le bras de mer] entre l'Europe et l'Asie est le plus étroit || arta convivia Hor. Ep. 1, 5, 29, festins où l'on est à l'étroit
3. [fig.] me artior, quam solebat, somnus complexus est Cic. Rep. 6, 10, un sommeil plus profond que d'habitude me saisit
4. serré, mesuré, limité : in tam artis commeatibus Liv. 2, 34, 5, avec des approvisionnements si restreints ; in hostico laxius rapto suetis vivere artiores in pace res erant Liv. 28, 24, 6, pour eux qui étaient habitués à vivre largement de rapines en territoire ennemi, avec la paix la vie était plus serrée (plus à l'étroit.)
artŭs Copy link
ⓘ

artū | que: masc abl sg

• 2 artŭs, ūs, m., plus souvt pl. artūs, uum, ubus, articulations : Cic. Nat. 2, 150 ; Plin. 11, 248 ; Tac. H. 4, 81 || membres [du corps] : Cic. Nat. 3, 67 ; Ov. M. 2, 620 ; Virg. En. 2, 173 || [poét.] le corps entier : Ov. M. 15, 166 || rameaux d'un arbre : Plin. 14, 13. ➳ sing. n. artu Prisc. Gramm. 6, 77 || pl. artua Pl. Men. 855, cf. Non. 191 || d.-abl. pl. artubus, mais artibus Lucr. 5, 1077 ; Apul. M. 2, 17 ; Tert. Anim. 10.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
artus Copy link
ⓘ

artū | que: masc abl sg

ARTVS, uum, ubus. m. pl. [μέλος] Partes sunt corporis inter iuncturas connexae. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.