Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (8 entries · 18 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

artifice: masc abl sg

• artĭfex, fĭcis, m. [ars-facio].
  1. I. Subst.
  2. A. 1.. One that is master in the liberal arts (while opifex is a master in the artes sordidae; cf. ars, I. B. 1.), an artist, artificer: illi artifices corporis simulacra ignotis nota faciebant, Cic. Fam. 5, 12: reponendarum (tegularum) nemo artifex (i. e. architectus) inire rationem potuit, Liv. 42, 3: in armamentario multis talium operum (sc. tormentorum) artificibus de industriā inclusis, id. 29, 35: ut aiunt in Graecis artificibus eos auloedos esse, qui citharoedi fieri non potuerint, sic, etc., Cic. Mur. 13, 29; cf. Ov. M. 11, 169 al.: artifices scaenici, Cic. Arch. 5, 10; id. Quinct. 25; Suet. Caes. 84: artifex lignorum, a carpenter, Vulg. 2 Reg. 5, 11; so, artifex lignarius, ib. Isa. 44, 13: artifices lapidum, masons, ib. 2 Reg. 5, 11: artifex aerarius, a worker in bronze, ib. 3 Reg. 7, 14 (often thus used in Vulg. for opifex).—Also absol.: artifex, Plaut. Am. prol. 70: multi artifices ex Graeciā venerunt, Liv. 39, 22; so id. 5, 1; 5, 7; 5, 2; 41, 20; so Vulg. Exod. 36, 4; ib. Isa. 40, 20; ib. Act. 19, 24 et saep.—So of a charioteer, as in Gr. τεχνίτης: ne hoc gloriae artificis daretur (auriga standing just before), Plin. 7, 53, 54, § 186.—Of a physician, Liv. 5, 3. —Of an orator or writer: Graeci dicendi artifices et doctores, Cic. de Or. 1, 6, 23: cum contra talem artificem (sc. Hortensium oratorem) dicturus essem, id. Quinct. 24 fin.: politus scriptor atque artifex, id. Or. 51, 172. —
      1. 2. Trop., a master in any thing, in doing any thing, etc.: artifices ad corrumpendum judicium, Cic. Verr. 2, 5, 71: artifex callidus comparandarum voluptatum, id. Fin. 2, 35, 116: Cotta in ambitione artifex, Q. Cic. Petit. Cons. 12, 47: serendae in alios invidiae artifex, Tac. H. 2, 86 al. —
    1. B. A maker, originator, author, contriver: si pulcher est hic mundus, si probus ejus artifex, etc., Cic. Tim. 2: cujus (civitatis) artifex et conditor (est) Deus, Vulg. Heb. 11, 10: artifex omnium natura, Plin. 2, 1, 1, § 3: si indocta consuetudo tam est artifex suavitatis, id. Or. 48, 161: artificem (sc. malorum) mediis immittam Terea flammis, Ov. M. 6, 615: vadit ad artificem dirae Polymestora caedis, id. ib. 13, 551: sceleris infandi artifex, Sen. Agam. 975.—Ironic.: O artificem probum! Ter. Phorm. 2, 1, 29.—Also for a sly, cunning contriver, inventor of a thing (cf. ars, II. fin.): et mihi jam multi crudele canebant Artificis scelus, Verg. A. 2, 125; 11, 407. —
  3. II. Adj.
    1. A. Act., skilled in a thing; skilful, practised, ingenious, dexterous: Bomilcar et per homines talis negotii artifices itinera explorat, Sall. J. 35, 5: miles decollandi artifex, Suet. Calig. 32: artifex faber de silvā, Vulg. Sap. 13, 11: tam artifices saltationis, Suet. Tit. 7.—Also of inanimate things: artifices Natura manus admovit, Ov. M. 15, 218: Tellus artifices ne terat Osca manus, Prop. 5, 2, 62: artifex, ut ita dicam, stilus, Cic. Brut. 25, 95: mobilitas ignea artifex ad formanda corpora, Plin. 6, 30, 35, § 187: vir tam artificis ingenii, id. 8, 16, 21, § 55 al.—Poet. with inf.: venter, negatas artifex sequi voces, Pers. prol. 11.—
    2. B. Pass., skilfully prepared or made, artistic, artificial, ingenious: quattuor artifices vivida signa boves, Prop. 3, 29, 8: tantae tamque artifices argutiae, Plin. 10, 29, 4, § 85: artifex dimicatio, id. 8, 40, 61, § 150: motus, Quint. 9, 4, 8: manus libratur artifici temperamento, Plin. 12, 25, 54, § 115: artifex vultus, Pers. 5, 40: plaga, Sol. 35 al.—Poet. of a horse, broken, trained, Ov. A. A. 3, 556.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
artĭfĭcē Copy link
• artĭfĭcē, avec art : Adamn. Loc. Sanct. 1, 2.
ⓘ

artifice: masc abl sg

• artĭfex, ĭcis, m. (ars et facio).
I. subst.
  1. 1. qui pratique un art, un métier, artiste, artisan : Cic. Rep. 1, 35 ; Fin. 5, 7, etc. ; Liv. 5, 3, 6 ; 42, 3, 11 || maître dans un art, spécialiste : Cic. de Or. 1, 51 ; 1, 111 ; 1, 248 ; Br. 185 ; dicendi artifices Cic. de Or. 1, 23, maîtres d'éloquence
  2. 2. [en gén.] ouvrier d'une chose, créateur, auteur : mundi Cic. Tim. 6, l'artisan de l'univers || negotii Sall. J. 35, 5, artisan d'une affaire ; comparandæ voluptatis Cic. Fin. 1, 42, maître dans l'art de procurer le plaisir.
II. adj.
  1. 1. habile, adroit : Cic. Br. 96 ; Or. 172 ; Ov. Am. 3, 2, 52 ; M. 15, 218
  2. 2. fait avec art : Prop. 2, 31, 7 ; Plin. 10, 85 ; 12, 115, etc.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
artifex Copy link
ⓘ

artifice: masc abl sg

ARTIFEX [1], icis. [τεχνίτης, δημιουργὸς] Qui artem aliquam exercet. Quinctil. 2, 14, 5 […]
Page Scan
artifex Copy link
ⓘ

artifice: masc abl sg

ARTIFEX [2], ARTIFICIVM, etc. vid.ARS.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• artifice:
      1. 1. ars, artis, f.: they were entrapped by the same a. by which they had entrapped the Fabii, capti eadem arte sunt qua ceperant Fabios, Liv.: the a.s of war, artes belli, Liv.: Virg.
      2. 2. artĭfĭcĭum: by their a.s the republic has been brought into its present state, earum artificiis effectum est ut respublica in hunc statum perveniret, Caes. ap. Cic.: some a. must be devised, a. quoddam excogitandum est, Cic.
      3. 3. călumnĭa (unlike the preceding words always in bad sense): Metellus occupied the time for speaking by a., Metellus calumnia dicendi tempus exemit, Cic.
      4. 4. dŏlus: v. deceit, craft.
      5. 5. insĭdĭae, arum (Fig.): too much a. seems to be employed for captivating the ears, nimis insidiarum ad capiendas aures adhiberi videtur, Cic.: v. trick, stratagem.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
ARTIFICE Copy link
• ARTIFICE
ars: artificium (only in Com.: also techna): dolus.