Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (10 entries · 16 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

appārent: pres ind act 3rd pl

• ap-pārĕo (adp-, Ritschl, Fleck., B. and K.; app-, Lachm., Merk., Weissenb., Halm, Rib.), ui, itum, 2, v. n.,
  1. I. to come in sight, to appear, become visible, make one's appearance (class. in prose and poetry).
  2. I. A.. Lit.: ego adparebo domi, Plaut. Capt. 2, 3, 97: ille bonus vir nusquam adparet, Ter. Eun. 4, 3, 18; Lucr. 3, 25; so id. 3, 989: rem contra speculum ponas, apparet imago, id. 4, 157: unde tandem adpares, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 706 P.; id. Fl. 12 fin.: equus mecum una demersus rursus adparuit, id. Div. 2, 68; so id. Sull. 2, 5: cum lux appareret (Dinter, adpeteret), Caes. B. G. 7, 82: de sulcis acies apparuit hastae, Ov. M. 3, 107: apparent rari nantes, Verg. A. 1, 118, Hor. C. S. 59 al.—With dat.: anguis ille, qui Sullae adparuit immolanti, Cic. Div. 2, 30 fin.; id. Clu. 53: Quís numquam candente dies adparuit ortu, Tib. 4, 1, 65.—Once in Varro with ad: quod adparet ad agricolas, R. R. 1, 40.—
    1. B. In gen., to be seen, to show one's self, be in public, appear: pro pretio facio, ut opera adpareat Mea, Plaut. Ps. 3, 2, 60: fac sis nunc promissa adpareant, Ter. Eun. 2, 3, 20; cf. id. Ad. 5, 9, 7: illud apparere unum, that this only is apparent, Lucr. 1, 877; Cato, R. R. 2, 2: ubi merces apparet? i. e. illud quod pro tantā mercede didiceris, Cic. Phil. 2, 34: quo studiosius opprimitur et absconditur, eo magis eminet et apparet, id. Rosc. Am. 41 fin.: Galbae orationes evanuerunt, vix jam ut appareant, id. Brut. 21, 82: apparet adhuc vetus mde cicatrix, Ov. M. 12, 444; 2, 734: rebus angustis animosus atque fortis appare, Hor. C. 2, 10, 22: cum lamentamur, non apparere labores Nostros, are not noticed, considered, id. Ep. 2, 1, 224, so id. ib. 2, 1, 250 al.; Plaut. Men. 2, 1, 14; cf. id. Am. 2, 2, 161 and 162.—Hence, apparens (opp. latens), visible, evident: tympana non apparentia Obstrepuere, Ov. M. 4, 391: apparentia vitia curanda sunt, Quint. 12, 8, 10; so id. 9, 2, 46.—
  3. II. Trop.: res apparet, and far more freq. impers. apparet with acc. and inf. or rel.-clause, the thing (or it) is evident, clear, manifest, certain, δῆλόν ἐστι, φαίνεται (objective certainty, while videtur. δοκεῖ, designates subjective belief, Web. Uebungssch. 258): ratio adparet, Plaut. Trin. 2, 4, 17: res adparet, Ter Ad. 5, 9, 7: apparet id etiam caeco, Liv 32, 34. cui non id apparere, id actum esse. etc., id. 22, 34; 2, 31 fin.: ex quo adparet antiquior origo, Plin. 36, 26, 67, § 197 al.: adparet servom nunc esse domini pauperis, Ter. Eun. 3, 2, 33: non dissimulat, apparet esse commotum, Cic. Phil. 2, 34: apparet atque exstat, utrum simus earum (artium) rudes, id. de Or. 1, 16, 72: quid rectum sit, adparet, id. Fam. 5, 19; 4, 7: sive confictum est, ut apparet, sive, etc., id. Fl. 16 fin.; Nep. Att. 4, 1; Liv. 42, 43: quo adparet antiquiorem hanc fuisse scientiam, Plin. 35, 12, 44, § 153 al.—Also with dat. pers.: quas impendere jam apparebat omnibus, Nep. Eum. 10, 3; and, by attraction, with nom. and inf., as in Gr. δῆλός ἐστι, Varr. R. R. 1, 6, 2: membra nobis ita data sunt, ut ad quandam rationem vivendi data esse adpareant, Cic. Fin. 3, 7, 23, ubi v. Otto: apparet ita degenerāsse Nero, Suet. Ner. 1; or without the inf., with an adj. as predicate: apparebat atrox cum plebe certamen (sc. fore, imminere, etc.), Liv. 2, 28; Suet. Rhet. 1.—
  4. III. To appear as servant or aid (a lictor, scribe, etc.), to attend, wait upon, serve; cf. apparitor (rare): sacerdotes diis adparento, Cic. Leg. 2, 8, 21: cum septem annos Philippo apparuisset, Nep. Eum. 13, 1: cum appareret aedilibus, Liv. 9, 46 Drak.: lictores apparent consulibus, id. 2, 55: collegis accensi, id. 3, 33: tibi appareo atque aeditumor in templo tuo, Pompon. ap. Gell. 12, 10: Jovis ad solium Apparent, Verg. A. 12, 850 (= praestant ad obsequium, Serv.).
ⓘ

appărent: pres subj act 3rd pl

• ap-păro (adp-, Ritschl, Fleck., Bait.; app-, Lachm., Kayser, Weissenb., Halm), āvi, ātum, 1, v. a., to prepare or make ready for something (esp. with effort, care, expense), to put in order, provide, furnish, equip, etc. (freq. and class.).
  1. I. Lit.: alicui prandium adparare, Plaut. Men. 1, 2, 61: cenam adparare, Ter Heaut. 1, 1, 74: convivium, id. Ad. 5, 9, 8: ornare et apparare convivium, Cic. Verr. 2, 4, 20; * Hor. Epod. 2, 48; Suet. Claud. 33; cf. id. Caes. 26: nuptias, Ter. And. 3, 2, 34; so id. Phorm. 4, 4, 20: bellum apparare, Cic. Imp. Pomp. 12, 35: ludos magnificentissimos, id. Q. Fr. 3, 8 (cf. apparatus, II. B.): iter ad caedem faciendam, id. Mil. 10, 28: aggerem, Caes. B. G. 7, 17: bellum armaque vi summā, Liv. 4, 1; 6, 21.—With ad: ad hostes bellum apparatur, Liv. 7, 7.— With in: in Sestium adparabantur crimina, Cic. ad Q. Fr. 2, 3, 6.—
  2. II. Trop.: nunc hoc consilium capio et hanc fabricam adparo, Plaut. Poen. 5, 2, 139: ut tibi auxilium adparetur, id. Ep 3, 2, 18.—Constr. with inf. as object: delinire adparas, Plaut. As. 2, 4, 28: meam exscindere gentem apparat, Stat. Th. 4, 670: traicere ex Siciliā, Suet. Aug. 47.—Absol. (cf Ruhnk. Dict. ad Ter. And. 1, 5, 19; Corte ad Sall. C. 6, 5, Bremi ad Nep. Thras. 2, 2): dum adparatur, Ter. Eun. 3, 5, 35: cum in apparando esset occupatus, Nep. Hann. 7, 1.—With ut: ut eriperes, adparabas, Plaut. Aul. 5, 18.—Se apparare with inf. in Plaut.: qui sese parere adparent legibus, Plaut. As. 3, 3, 11.—Hence, appărā-tus (adp-), a, um, P. a., pr. prepared; hence,
    1. A. Of persons, prepared, ready: adparatus sum, ut videtis, Plaut. Merc. 5, 2, 10: adparatus et meditatus ad causam accedo, Cic. Leg. 1, 4, 12.—
    2. B. Of things, well supplied, furnished with every thing: domus omnibus instructior rebus et apparatior, Cic. Inv. 1, 34.—Hence, magnificent, splendid, sumptuous (cf. apparatus, II. B.): ludi apparatissimi et magnificentissimi, Cic. Sest. 54: apparatis accipere epulis, Liv. 23, 4 Drak.: apparatissimae epulae, Sen. Ep. 83: apparatissimum funus, Suet. Ner. 9: munus apparatissimum largissimumque, id. Tit. 7.—Trop., of discourse, too studied, far-felched, labored: ut non apparata oratio esse videatur, Auct. ad Her. 1, 7; so, verba apparata, id. ib. (cf. apparatio).— Adv.: appărātē (adp-), sumptuously: et edit et bibit opipare sane et adparate, Cic. Att. 13, 52: ludi Romani scaenici eo anno magnifice apparateque facti (sunt), Liv. 31, 4.—Comp.: Potes apparatius cenare apud multos; nusquam hilarius, Plin. Ep. 1, 15.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

appārent: pres ind act 3rd pl

• appārĕō (adpārĕō), ŭī, ĭtum, ēre, intr., apparaître :
1. être visible : nisi cruor appareat, vim non esse factam Cic. Cæc. 76, [prétendre] que si on ne voit pas de sang, il n'y a pas eu violence ; (illa vis) non apparet nec cernitur Cic. Mil. 84, (cette puissance) n'est pas apparente et ne se discerne pas || se montrer : piratæ apparere dicuntur Cic. Att. 16, 2, 4, les pirates se montrent, dit-on ; nec apparuit hostis Liv. 21, 25, 11, et l'ennemi n'apparut pas ; (anguis) Sullæ apparuit immolanti Cic. Div. 2, 65, (un serpent) apparut à Sylla pendant un sacrifice
2. se montrer manifestement, être clair : id quo studiosius absconditur, eo magis apparet Cic. Amer. 121, cette chose, plus on s'applique à la cacher, plus elle se manifeste ; in tantis descriptionibus divina sollertia apparet Cic. Nat. 2, 110, dans ces arrangements admirables se manifeste le savoir-faire divin ; res apparere non poterunt Nep. Timoth. 4, 5, les faits ne pourront pas être vus clairement || rebus angustis fortis appare Hor. O. 2, 10, 21, montre-toi fort dans les moments difficiles ; de industria factum apparet Cic. Or. 195, [ce genre de prose] apparaît comme une œuvre artificielle || [constr. personnelle avec prop. inf., rare] membra ad quandam rationem vivendi data esse apparent Cic. Fin. 3, 23, les membres nous ont été donnés visiblement en vue d'une façon de vivre déterminée, cf. Varro R. 1, 6, 2 ; Suet. Nero 1 ; Scæv. Dig. 33, 7, 27
3. impers. appāret, il est clair, il est manifeste ; [avec prop. inf.] : ex quibus apparet vos officium sequi Cic. Fin. 2, 58, [actes] d'après lesquels on voit manifestement que vous obéissez au devoir ; v. constr. pers. fin du § 2 || [avec interr. ind.] : tamen appareret, uter esset insidiator Cic. Mil. 54, pourtant on verrait clairement qui des deux est l'auteur d'un guet-apens || omnibus apparet Nep. Ages. 6, 1, il est clair pour tout le monde que ; fuit, ut apparet ex orationibus, scriptor sane bonus Cic. Br. 95, il fut, comme cela ressort manifestement de ses discours, un très bon écrivain
4. être près de qqn pour le servir, être au service de, être appariteur [avec dat.] : ædili curuli Calp. Piso Frugi 27, 2, être appariteur de l'édile curule ; cf. Liv. 9, 46, 2 ; lictores consulibus apparent Liv. 2, 55, 3, les licteurs sont au service des consuls || Eumenes Philippo apparuit Nep. Eum. 13, 1, Eumène fut secrétaire de Philippe ; hæ (Diræ) Jovis ad solium apparent Virg. En. 12, 850, elles (les Furies) font fonction d'appariteurs près du trône de Jupiter.
appărō Copy link
ⓘ

appărent: pres subj act 3rd pl

• appărō (adpărō), āvī, ātum, āre, tr., préparer, apprêter, disposer, faire les apprêts, les préparatifs de ; [en parl. de repas] Cic. Verr. 2, 4, 44 ; Cat. 2, 20, etc. ; [de jeux] Phil. 10, 7 ; [de guerre] Pomp. 35 ; [de travaux de guerre] Cæs. G. 7, 17, 1 ; C. 2, 7, 4 ; qui iter illud ad cædem faciendam apparasset Cic. Mil. 28, lui qui avait, vous dit-on, apprêté ce voyage pour commettre un assassinat || [avec inf.] hæc facere noctu apparabant Cæs. G. 7, 26, 3, ils s'apprêtaient à exécuter de nuit ce projet, cf. Pl. As. 434 ; Virg. En. 9, 144 ; 10, 452 || [avec ut] Pl. Aul. 827 || se apparare, se préparer [avec inf.] : Pl. As. 601.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
appareo Copy link
ⓘ

appārent: pres ind act 3rd pl

APPAREO, ui, itum. ere. [φαίνομαι] Videri, in conspectum venire. Virg. Aen. 1, 118 […]
Page Scan
apparo Copy link
ⓘ

appărent: pres subj act 3rd pl

APPARO, are. [διασκευάζω, παρασκευάζω, κατασκευάζω, ἐξαρτύω] Auget significationem simplicis, studiose et multa apparare. Cic. Off. 3, 58 […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• apparent:
    1. I. Visible, in sight: aspectābĭlis (rare), Cic.: ăpertus, Cic.: v. visible, in sight.
    2. II. Evident, clear: ăpertus, mănĭfestus: v. evident, clear: esp. in phr. to be apparent: appāreo, ui, 2: what is right is a., what is expedient is yet in the dark, quid rectum sit, apparet; quid expediat, obscurum est, Cic.: v. to be evident.
    3. III. Seeming (as opposed to true, real): fictus, assimulatus, etc.: v. feigned, pretended. It may often be expressed by some case of species; as, when any a. advantage is presented, we are necessarily influenced by it, cum aliqua species utilitatis objecta est, nos commoveri necesse est, Cic.. Caesar had attached his opponents by a. clemency, Caesar adversarios clementiae specie devinxerat, Cic.: v. apparently.--Note. Not to be rendered by speciosus, which means handsome, showy.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
APPARENT Copy link
• APPARENT
  • seeming, opinatus (imaginary; e.g., good, evil, opposed to verus): simulatus, fictus. (The words are found in this connection and order), fictus et simulatus (pretended: opposed to verus): imaginarius (what is present, happens, etc., only inform, without having full validity; imaginary: first in Liv., neque so imaginariis fascibus corum cessuros esse, 3, 41): adumbratus (sketched in appearance only; feigned: opposed to verus): fucatus, fucosus (deceiving by a fair appearance; hence, not gennuinc: opposed to verus). Vid. Speciosus is never “seeming,” but “striking the senses by its fair exterior.”Sometimes apparent may be translated (a) by the adverb ficte. “An apparent reconciliation,” gratia ficte reconciliata; (b) by id quod vidctur neque est; e.g., “apparent expediency,” ea quae videturutilitas, neque est; id quod videtur utile esse, neque est: (c) by species with the genitive, “an apparent advantage,” species utilitatis.
  • Indubitable, plain: manifestus, apertus. (The words are found in this connection and order), promtus et apertus, apertus et manifestus: perspicuus. (The words are found in this connection and order), apertus et perspicuus: non dubius: certus: evidens: testatus (proved by evidence): praesens (already at hand): ante oculos positus: notus, cognitus (known): luce clarior. It is apparent, patet, apparet, manifestum est, in oculos incurrit. It is quite apparent, omni luce or soils luce clarius est [not meridiana luce clarius est]. To make any thing apparent, aperire, patefacere, palam facere. To become or be made apparent, patefieri: e tenebris erumpere (of things suddenly becoming visible; e.g., a conspiracy).
  • An heir apparent, heres legitimus (hereditas legitima, was an inheritance given to a person by law, the owner of the property having either died intestate or made an invalid will).