Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 3 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ăpīcĭus Copy link
ⓘ

ăpīcium | que: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)

Ăpīcium | que: masc acc sg · masc gen pl (poetic)

• ăpīcĭus, a, um, adj. [apis], sought by bees, liked by bees; hence, sweet, dainty, = apianus, q. v.: uvae, Cato, R. R. 24, 1; Varr. R. R. 1, 58; Plin. 14, 4, 5, § 46; Macr. S. 2, 16.—Hence, ăpīcĭum, i, n., sc. vinum, Cato, R. R. 6, 5; 7, 1; Varr. R. R. 1, 25.
ⓘ

Ăpīcium | que: masc acc sg · masc gen pl (poetic)

• Ăpīcĭus, ii, m.
  1. I. A.. A notorious epicure under Augustus and Tiberius, Plin. 10, 48, 68, § 133; cf. Tac. A. 4, 1.—Hence,
    1. B. The title of a Latin book on cookery, yet extant, in ten books, whose author is unknown, v. Bähr, Lit. Gesch. p. 521; Teuffel, Rom. Lit. § 278, 4.—
  2. II. Deriv.: ăpīcĭ-ānus, a, um, adj., of or pertaining to Apicius: coctura, Plin. 19, 8, 41, § 143: patina, Apic. 4, 2: condimenta, Tert. Anim. 33.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ăpīcĭus Copy link
ⓘ

ăpīcium | que: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)

Ăpīcium | que: masc acc sg · masc gen pl (poetic)

• 1 ăpīcĭus, a, um, uva apicia Cato Agr. 24, 1, sorte de plant de vigne, cf. Plin. 14, 46 ; apicium vinum ou apicium seul = vin apicien [vin de ce plant particulier]: Cato Agr. 6, 4 ; Varro R. 1, 58. ➳ peut-être est-ce Apicius, a, um, dérivé de Apicius.
Apīcĭus Copy link
ⓘ

ăpīcium | que: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)

Ăpīcium | que: masc acc sg · masc gen pl (poetic)

• 2 Apīcĭus, ĭī, m., M. Gavius Apicius [gastronome célèbre] : Plin. 10, 133 ; Sen. Helv. 10, 2 ; Tac. Ann. 4, 1 || -ciānus, a, um, d'Apicius : Plin. 19, 143.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
apicius Copy link
ⓘ

ăpīcium | que: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)

Ăpīcium | que: masc acc sg · masc gen pl (poetic)

APICIVS [1], i. m. Eo nomine tres commemorantur, omnes gulae studio infames, et artis coquinariae studiosi. […]
Page Scan
apicius Copy link
ⓘ

ăpīcium | que: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)

Ăpīcium | que: masc acc sg · masc gen pl (poetic)

APICIVS [2], a, um. Adi. Vt, Vuae Apiciae Cat. de R. R. 24, 1. Vinum Apicium, Idem c. 6, 5. 7, 2. 24, 2. et Varr. de R. R. 125 Vnde colligas, iam ante Catonis aetatem delicatum aliquem Apicium fuisse.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
ĂPĪCĬUS Copy link
ⓘ

ăpīcium | que: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)

Ăpīcium | que: masc acc sg · masc gen pl (poetic)