ăpīcĭus Copy link ⓘăpīcium: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)Ăpīcium: masc acc sg · masc gen pl (poetic) • ăpīcĭus, a, um, adj. [apis], sought by bees, liked by bees; hence, sweet, dainty, = apianus, q. v.: uvae, Cato, R. R. 24, 1; Varr. R. R. 1, 58; Plin. 14, 4, 5, § 46; Macr. S. 2, 16.—Hence, ăpīcĭum, i, n., sc. vinum, Cato, R. R. 6, 5; 7, 1; Varr. R. R. 1, 25.
Ăpīcĭus Copy link Outline I. A.. A notorious epicure under Augustus and Tiberius ...B. The title of a Latin book on cookery ...II. Deriv. ⓘĂpīcium: masc acc sg · masc gen pl (poetic) • Ăpīcĭus, ii, m. I. A.. A notorious epicure under Augustus and Tiberius, Plin. 10, 48, 68, § 133; cf. Tac. A. 4, 1.—Hence, B. The title of a Latin book on cookery, yet extant, in ten books, whose author is unknown, v. Bähr, Lit. Gesch. p. 521; Teuffel, Rom. Lit. § 278, 4.— II. Deriv.: ăpīcĭ-ānus, a, um, adj., of or pertaining to Apicius: coctura, Plin. 19, 8, 41, § 143: patina, Apic. 4, 2: condimenta, Tert. Anim. 33.
ăpīcĭus Copy link ⓘăpīcium: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)Ăpīcium: masc acc sg · masc gen pl (poetic) • 1 ăpīcĭus, a, um, uva apicia Cato Agr. 24, 1, sorte de plant de vigne, cf. Plin. 14, 46 ; apicium vinum ou apicium seul = vin apicien [vin de ce plant particulier]: Cato Agr. 6, 4 ; Varro R. 1, 58. ➳ peut-être est-ce Apicius, a, um, dérivé de Apicius.
Apīcĭus Copy link ⓘăpīcium: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)Ăpīcium: masc acc sg · masc gen pl (poetic) • 2 Apīcĭus, ĭī, m., M. Gavius Apicius [gastronome célèbre] : Plin. 10, 133 ; Sen. Helv. 10, 2 ; Tac. Ann. 4, 1 || -ciānus, a, um, d'Apicius : Plin. 19, 143.
apicius Copy link ⓘăpīcium: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)Ăpīcium: masc acc sg · masc gen pl (poetic) APICIVS [1], i. m. Eo nomine tres commemorantur, omnes gulae studio infames, et artis coquinariae studiosi. […] 🗁 Page Scan
apicius Copy link ⓘăpīcium: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)Ăpīcium: masc acc sg · masc gen pl (poetic) APICIVS [2], a, um. Adi. Vt, Vuae Apiciae Cat. de R. R. 24, 1. Vinum Apicium, Idem c. 6, 5. 7, 2. 24, 2. et Varr. de R. R. 125 Vnde colligas, iam ante Catonis aetatem delicatum aliquem Apicium fuisse.
ĂPĪCĬUS Copy link ⓘăpīcium: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)Ăpīcium: masc acc sg · masc gen pl (poetic) ĂPĪCĬUS ↗Open in new tab (apicius)