Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 9 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

ambĭtĭō: fem nom/voc sg

• ambĭtĭo, ōnis, f. [ambio], a going round.
  1. I. In the time of the republic, t. t. (v. ambio, II. B.), the going about of candidates for office in Rome, and the soliciting of individual citizens for their vote, a canvassing, suing for office (by just and lawful means; while ambitus denotes unlawful means, as bribery, threats, etc.): quid de nostris ambitionibus loquar? Cic. Tusc. 2, 26, 62: mea me ambitio ab omni illā cogitatione abstrahebat, id. Sull. 4: cum ambitionis nostrae tempora postulabant, id. Planc. 18, 45: si infinitus forensium rerum labor et ambitionis occupatio decursu honorum etiam aetatis flexu constitisset, id. de Or. 1, 1, 1: hic magistratus a populo summā ambitione contenditur, Cic. Verr. 2, 53, 131: tanta exarsit ambitio, ut primores civitatis prensarent homines, Liv. 3, 35, 1 et saep.—
  2. II. A.. In gen., a striving for one's favor or good-will; an excessive desire to please, flattery, adulation: ambitione labi, Cic. Brut. 69, 244: sive aliquā suspitione sive ambitione adducti, id. Clu. 28, 76: in Scipione ambitio major, vita tristior, id. Off. 1, 30, 108 Heus., Beier, and Gernh.: Dionysius Platonem magnā ambitione Syracusas perduxit, in an ostentatious manner, for the purpose of securing his favor, Nep. Dion, 2, 2 Br. and Dähn.: ambitio (i.e. studium Fabiis placendi) obstabat, Liv. 5, 36: ambitione relegatā, without flattery, Hor. S. 1, 10, 84: ambitionem scriptoris facile averseris, obtrectatio et livor pronis auribus accipiuntur, Tac. H. 1, 1: nullo officii aut ambitionis genere omisso, i.e. nullis blanditiis, Suet. Oth. 4: coronas quam parcissime et sine ambitione tribuit, id. Aug. 25 et saep.—Hence, also partiality: jus sibi per ambitionem dictum non esse, Liv. 3, 47.—
    1. B. With the predom. idea of the purpose or end, a desire for honor, popularity, power, display, etc.; in bon. part., ambition; in mal. part., vanity.—So in Lucr. of the ambitious efforts of men: Angustum per iter luctantes ambitionis, struggling to press through the narrow way of ambition, Lucr. 5, 1132: me ambitio quaedam ad honorum studium duxit, Cic. Att. 1, 17: Miserrima omnino est ambitio honorumque contentio, id. Off. 1, 25: a quo incepto studioque me ambitio mala detinuerat, Sall. C. 4, 2: aut ab avaritiā aut miserā ambitione laborat, Hor. S. 1, 4, 26: Vitā solutorum miserā ambitione gravique, id. ib. 1, 6, 129; so id. ib. 2, 3, 78; 2, 6, 18: inanis, id. Ep. 2, 2, 207: levis, Ov. F. 1, 103 al.: licet ipsa vitium sit ambitio, tamen frequenter causa virtutum est, Quint. 1, 2, 22: perversa, id. 10, 7, 20: funerum nulla ambitio, no display, pomp, Tac. G. 27.—
    2. C. Great exertion: cum admitti magnā ambitione aegre obtinuisset, Just. 1, 3.—
    3. D. That which surrounds (v. ambio, 2.; postclass. for ambitus): vimineos alveos circumdant ambitione tergorum bubulorum, with a wrapping of cowhide, Sol. 22: fuliginem ambitio extimae cutis cohibet, id. 35: ita assedimus, ut me ex tribus medium lateris ambitione protegerent, Min. Oct. 4.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

ambĭtĭō: fem nom/voc sg

• ambĭtĭō, ōnis, f. (ambio),
1. tournées (démarches) des candidats pour solliciter les suffrages, par des voies légitimes [ambitus brigue, c.-à-d. emploi de moyens illégitimes] : ambitio et forensis labor Cic. Sulla 11, les démarches pour parvenir aux magistratures et le travail du barreau, cf. de Or. 1, 94 ; Mil. 42 ; Liv. 7, 39, 12 ; etc.
2. [en gén.] ambition : miserrima est ambitio honorumque contentio Cic. Off. 1, 87, il n'y a rien de plus misérable que l'ambition et la lutte pour les honneurs ; me ambitio quædam ad honorum studium duxit Cic. Att. 1, 17, 5, un sentiment d'ambition m'a conduit à la recherche des magistratures ; ambitio mala Sall. C. 4, 2, une ambition funeste [misera Hor. S. 1, 6, 129] || désir de popularité : in Scipione ambitio major Cic. Off. 1, 108, dans Scipion il y avait un plus grand désir de popularité, cf. Liv. 22, 42, 12 || désir de se faire bien venir, complaisances intéressées : non puto existimare te ambitione me labi, quippe de mortuis Cic. Br. 244, je n'imagine pas que tu me juges entraîné par l'esprit de complaisance, puisque c'est de morts que je parle, cf. Verr. 2, 2, 98 ; Clu. 76 ; officii potius in socios quam ambitionis in cives rationem ducere Cic. Verr. 2, 2, 154, se préoccuper de remplir son devoir envers les alliés plutôt que de se faire bien venir des citoyens romains ; ambitio scriptoris Tac. H. 1, 1, les complaisances (désir de plaire) d'un écrivain ; tanta temperantia inter ambitionem sævitiamque moderatus Sall. J. 45, 1, tant il gardait un juste milieu entre la complaisance et la sévérité excessive || ambitio gloriæ Tac. Ann. 15, 16, l'ambition (la poursuite) de la gloire
3. pompe, faste : funerum nulla ambitio Tac. G. 27, dans les funérailles pas de faste ; Dionysius Platonem magna ambitione Syracusas perduxit Nep. Dion 2, 2, Denys le tyran fit amener Platon à Syracuse avec grande pompe
4. [au pr.] action d'entourer, d'aller autour, de se répandre : Macr. Scip. 1, 17, 16 ; 1, 20, 26 ; Tert. Nat. 1, 7, etc.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
ambitio Copy link
ⓘ

ambĭtĭō: fem nom/voc sg

AMBITIO, onis. f. Ipsa actio ambientis, ait Festus, Proprie ad corpora ambientia refertur [περίβολος] Solin. 48 Nam fuliginem intrinsecus fauillaceam ambitio tantum extimae cutis cohibet. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.