Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (17 entries · 15 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

ălō | ne: pres ind act 1st sg

• ălo, ălŭi, altum, and ălĭtum, 3, v. a. (the ante-class. and class. form of the part. perf. from Plautus until after Livy is altus (in Cic. four times); alitus seems to have been first used in the post-Aug. per. to distinguish it from altus, the adj. Altus is found in Plaut. Rud. 3, 4, 36; Varr. ap. Non. 237, 15; Cic. Planc. 33, 81; id. Brut. 10, 39; id. N. D. 2, 46, 118; id. Fam. 6, 1; Sall. J. 63, 3; on the contrary, alitus, Liv. 30, 28; Curt. 8, 10, 8; Val. Max. 3, 4, 4; 5, 4, 7; 7, 4, 1; 9, 3, 8; Sen. Contr. 3, praef. 10; Just. 44, 4, 12; Dig. 27, 3, 1; cf. Prisc. 897; Diom. 371; Charis. 220 P.; Wund. ad Cic. Planc. p. 201) [cf.: ἄν-αλτος = insatiable, ἄλσος = growth (of wood), 1. ad-oleo, ad-olesco, elementum; Goth. alan = to bring up; Germ. alt = old; Engl. old, eld, elder, and alderman], to feed, to nourish, support, sustain, maintain (in gen. without designating the means, while nutrire denotes sustenance by animal food; cf. Herz. ad Caes. B. G. 1, 18; 7, 32; Doed. Syn. II. p. 99).
  1. I. Lit.: quem ego nefrendem alui, Liv. And. ap. Fest. s. v. nefrendes, p. 163 Müll. (Trag. Rel. p. 5 Rib.): Athenis natus altusque, Plaut. Rud. 3, 4, 36: alebat eos, Vulg. Gen. 47, 12: esurientes alebat, ib. Tob. 1, 20.—With natus, educatus, or a similar word, several times: Alui, educavi, Att. ap. Non. 422, 14 (Trag. Rel. p. 150 Rib.): cum Hannibale alto atque educato inter arma, Liv. 30, 28 (cf. II. infra): aut equos Alere aut canes ad venandum, Ter. And. 1, 1, 30; id. Hec. 4, 4, 49: alere nolunt hominem edacem, id. Phorm. 2, 2, 21: quoniam cibus auget corpus alitque, Lucr. 1, 859; 5, 221 al.: quae etiam aleret adulescentes, Cic. Cael. 38: milites, Cic. Verr. 5, 80: nautas, id. ib. 5, 87: exercitum, id. Deiot. 24: magnum numerum equitatus, Caes. B. G. 1, 18: cum agellus eum non satis aleret, Cic. N. D. 1, 26, 72; so Nep. Phoc. 1, 4: locus ille, ubi altus aut doctus est, Cic. Planc. 33, 81: quibus animantes aluntur, id. N. D. 2, 19: (animus) aletur et sustentabitur isdem rebus, quibus astra sustentantur et aluntur, id. Tusc. 1, 19, 43 al.: latrociniis se suosque alebat, Caes. B. G. 8, 47; 1, 18: quos manus aut lingua perjurio aut sanguine civili alebat, Sall. C. 14, 3; cf. Kritz ad Sall. C. 37, 3; Nep. Arist. 3 fin.: ut nepotem elephantos alere prohiberet, Cic. Phil. 9, 4: canes, id. Sex. Rosc. 56: quod alerentur regiones eorum ab illo, Vulg. Act. 12, 20: velut amnis imbres Quem super notas aluere ripas, have swollen, Hor. C. 4, 2, 5: rhombos aequora alebant, id. S. 2, 2, 48 al.; Ov. M. 9, 339; 3, 411; and in a paradoxical phrase: infelix minuendo corpus alebat, and sustained his body by consuming it, i. e. nourished himself by his own flesh, id. ib. 8, 878 al.—Hence in pass. with the abl. = vesci, to be nourished or sustained with or by something, to live or feed upon: panico vetere atque hordeo corrupto omnes alebantur, Caes. B. C. 2, 22: quia viperinis carnibus alantur, Plin. 7, 2, 2, § 27: locustis eos ali, etc., id. 7, 2, 2, § 29: hoc cibo aliti sunt, Vulg. Exod. 16, 35.—
  2. II. Fig., to nourish, cherish, promote, increase, strengthen: honos alit artes, Cic. Tusc. 1, 2, 4: in eā ipsā urbe, in quā et nata et alta sit eloquentia, id. Brut. 10, 39: hominis mens alitur discendo et cogitando, id. Off. 1, 30: haec studia adulescentiam alunt, id. Arch. 7, 16; cf. Ochsn. Eclog. 134 al.: civitas, quam ipse semper aluisset, i. e. whose prosperity he had always promoted, Caes. B. G. 7, 33: vires, id. ib. 4, 1: nolo meis impensis illorum ali augerique luxuriam, Nep. Phoc. 1 fin.: alere morbum, id. Att. 21 fin.: insita hominibus libido alendi de industriā rumores, Liv. 28, 24: regina Vulnus alit venis, Verg. A. 4, 2: divitiis alitur luxuriosus amor, Ov. R. Am. 746: alitur diutius controversia, Caes. B. G. 7, 32: quid alat formetque poëtam, Hor. A. P. 307 al.—Hence, altus, a, um.
GAF Gaffiot (5)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
Ălōnē Copy link
ⓘ

Ălōnē: fem voc/nom/abl sg

• Ălōnē, ēs, f., île voisine de l'Ionie : Plin. 2, 202 || île de la Propontide : Plin. 5, 151 || ville de la Bretagne : Anton. || colonie de Massilia dans la Tarraconnaise : Mela 2, 93 [noté Allone d. le t. de Frick].
Alus Copy link
ⓘ

alō | ne: fem abl/dat sg

• 1 Alus, ī, m., nom d'une divinité des Romains : CIL 5, 4197.
ālus Copy link
ⓘ

alō | ne: fem abl/dat sg

• 2 ālus (hālus), ī, f., v. alum : Plin. 26, 42.
ⓘ

ălō | ne: pres ind act 1st sg

• ălō, ălŭī, altum ou ălĭtum, ĕre, tr.
1. nourrir, alimenter, sustenter : (nutrix) quæ illam aluit parvolam Ter. Eun. 892, (la nourrice) qui l'a nourrie toute petite, cf. Pl. Mil. 698 ; Varro R. 2, 10, 8 ; pulli aluntur ab iis ut a matribus Cic. Nat. 2, 124, les petits [canards] sont nourris par elles [les poules] comme par leurs mères, cf. 2, 137 || exercitum alere Cic. Dej. 24, nourrir (entretenir) une armée, cf. Verr. 2, 5, 80 ; canes aluntur in Capitolio Cic. Amer. 56, on nourrit (entretient) des chiens au Capitole ; cum agellus eum non satis aleret Cic. Nat. 1, 72, comme son petit coin de champ ne suffisait pas à son entretien || nourrir, élever : cum in agresti cultu laboreque Romulum aluissent Cic. Rep. 2, 4, [des bergers] ayant élevé Romulus dans les mœurs et les travaux de la campagne ; omnem pueritiam Arpini altus Sall. J. 63, 3, élevé pendant toute son enfance à Arpinum [alitus Cic. Planc. 81] || alimenter, faire se développer : terra stirpes alit Cic. Nat. 2, 83, la terre nourrit (alimente) les racines ; imbres amnem aluere Hor. O. 4, 2, 5, les pluies ont alimenté (grossi) le fleuve ; cum sol Oceani alatur umoribus Cic. Nat. 2, 40, le soleil étant alimenté par les vapeurs de l'Océan
2. [fig.] nourrir, développer : spem Catilinæ mollibus sententiis alere Cic. Cat. 1, 30, nourrir les espérances de Catilina par la mollesse des décisions ; quæ res vires alit Cæs. G. 4, 1, 9, cette vie développe les forces ; eorum furor alitur impunitate Cic. Sest. 82, leur folie est nourrie par l'impunité ; si diutius alatur controversia Cæs. G. 7, 32, 5, si le débat était entretenu plus longtemps ; quem per annos decem aluimus contra nos Cic. Att. 7, 5, 5, un homme que nous avons pendant dix ans aidé à grandir contre nous ; civitas quam ipse semper aluisset Cæs. G. 7, 33, 1, une cité qu'il avait lui-même toujours soutenue (aidée à se développer)
3. [passif sens réfléchi], se nourrir : radicibus palmarum ali Cic. Verr. 2, 5, 87, se nourrir de racines de palmiers, cf. Verr. 2, 3, 102 ; Agr. 2, 95 ; Cæs. C. 2, 22, 1 ; lacte Cic. Nat. 2, 128, se nourrir de lait ; hominis mens discendo alitur Cic. Off. 1, 105, l'intelligence humaine se nourrit (se développe) par l'étude || cf. se alere Cæs. G. 4, 1, 5 ; 4, 4, 7 ; Cic. Tim. 18 ; Liv. 26, 30, 10.
GES Gesner (3)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
alone Copy link
ⓘ

Ălōnē: fem voc/nom/abl sg

ALONE, s. HALONE, Insula inter Lebedum et Teon repente enata Plin. 2, 87. Est et Alone, Fluuius Hispaniae in sinu Ilicitano, apud Melam 2, 6.
alum Copy link
ⓘ

alō | ne: neut abl/dat sg

ALVM, [σύμφυτον πετραίον] Herba. […]
Page Scan
alo Copy link
ⓘ

ălō | ne: pres ind act 1st sg

ALO, ui, itum et altum, ere. [τρέφω] Est Rebus ad vitam, victum, cultumque necessariis sustentare: Cic. Parad. 8 […]
Page Scan
FOR Forcellini (3)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• alone (adj.):
      1. 1. sōlus: he a. does not fear, s. non timet, Sall.: I a. did it, id egomet s. feci, Pl.: he a. out of very many slaves, s. ex plurimis servis, Pl.: Africanus used to say that he was never less solitary than when he was a., Africanus solitus est dicere se nunquam minus s. esse quam cum s. esset, Cic.
      2. 2. ūnus (not to be used with ref. to solitude): Pompey a. has more power than all the rest, Pompeius plus potest unus quam ceteri omnes, Cic.: Caes.: Virg. The two are sometimes joined; as, the one thing alone, res una solaque, Hor. Ep. 1, 6, 1. Phr.: to let a.: v. to let. v. also only, unique.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
ALONE Copy link
• ALONE
1. adj. solus: unus (opposed to several or all = my single self; by myself; for which also solus, unus solus): sine arbitris, remotis arbitris (without witnesses, spectators, etc.). To be alone, solum ease, secum esse (without any companion or attendant): sine arbitris esse. To like to be alone, secretum captare (in Silver Age). One who likes to be alone, solitarius. To let anybody alone, sinere aliquem. To let anything alone, omittere aliquid: aliquid non fecere. Let me alone, sine me; noli me turbare: omitte me.
2. adv., solum, tantum. Not - alone, but, non tantum (or solum) - sed: etiam. Vid: ONLY.