valles Copy link Outline I. Lit.B. Trop.II. Poet., transf., a hollow ⓘvallis | que: fem gen/nom sg · fem gen sg (orth)vallīs | que: fem acc pl · fem acc pl (orth) • valles or vallis (the former, Caes. B. G. 7, 47; Verg. A. 11, 522; the latter, Ov. M. 3, 155; 8, 334 al.; cf. Fest. s. v. convallis, p. 42 Müll.), is, f. [Gr. ἕλος, lowland, Ἦλις; Lat. Veliae, Velitrae], a valley, vale. I. Lit.: quod satis magna valles intercedebat, Caes. B. G. 7, 47: vicus positus in valle, id. ib. 3, 1: per supinam vallem fusi sunt, Liv. 4, 46, 5: supinā valle praecipites egistis, id. 7, 24, 5: continui montes, nisi dissocientur opacā Valle, Hor. Ep. 1, 16, 6: in reductā valle, id. C. 1, 17, 17; Verg. A. 6, 703: qui (colles) afferunt umbram vallibus, Cic. Rep. 2, 6, 11: valles cavae, Verg. G. 2, 391: saxosas inter decurrunt flumina valles, id. E. 5, 84: est curvo anfractu valles, id. A. 11, 522: rivos de pronā praeceps est valle volutus, Cat. 68, 59: domus est imis in vallibus, Ov. M. 2, 761: sub opacā valle, id. ib. 11, 277; cf.: (eloquentia) ut latissimi amnes totis vallibus fluat, Quint. 5, 14, 31.— B. Trop.: vallis plorationis, Aug. Conf. 9, 2: lacrimarum, Vulg. Psa. 83, 7.— II. Poet., transf., a hollow: valle sub alarum, Cat. 69, 6: femorum, Aus. Epigr. 128, 5.
vallum Copy link Outline I. Lit., Varr. L. L. 5, § 117 Müll.; Liv. ...II. Transf., in gen., a wall, rampart, ... ⓘvāllīs | que: neut dat/abl pl • vallum, i, n. [collective of 1. vallus; the line of palisades about an intrenchment; hence], an earthen wall or rampart set with palisades, a palisaded rampart, intrenchment, circumvallation. I. Lit., Varr. L. L. 5, § 117 Müll.; Liv. 33, 5, 4 sq.: castra vallo fossāque munire, Caes. B. G. 2, 5: aliquem vallo et fossā saeptum tenere, Cic. Att. 9, 12, 3: oppidum vallo et fossā cingere, id. ib. 5, 20, 5: oppidum vallo et fossā circumdare, id. Fam. 15, 4, 10; Sall. J. 76, 2; Liv. 7, 23, 5; Verg. A. 9, 146; 9, 506; 9, 524; Hor. Epod. 9, 13 al.— II. Transf., in gen., a wall, rampart, fortification; with gen.: non Alpium vallum contra ascensum transgressionemque Gallorum obicio et oppono, Cic. Pis. 33, 81: India vallo munitur eburno, Lucr. 2, 538: saepes pastorum munita vallo arboris, Plin. 12, 5, 11, § 22: (spica) contra avium minorum morsus munitur vallo aristarum, Cic. Sen. 15, 51: munitae sunt palpebrae tamquam vallo pilorum, id. N. D. 2, 57, 143: dentium, App. Dogm. Plat. 1, p. 10, 9.—Absol.: si interdicta petes vallo (i. e. stola) circumdata, etc., Hor. S. 1, 2, 96.
vallus Copy link Outline I. In gen. .a. For supporting vines, Verg. G. 1, 264 ...b. A pole set with teeth and fastened to a cart, pushed forwards by oxen placed behind; ...II. Esp., in milit. lang., a stake, palisade ...B. Transf.1. Collect. for vallum, a rampart set with palisades ...2. In gen., a point, spike ⓘvallīs | que: masc dat/abl pl • vallus, i, m. [cf. Gr. ἧλος, nail], a stake, pale. I. In gen. (rare). a. For supporting vines, Verg. G. 1, 264; 2, 25.— b. A pole set with teeth and fastened to a cart, pushed forwards by oxen placed behind; used by the Gauls for cutting grain, Plin. 18, 30, 72, § 296 (in Pall. 7, 2, called vehiculum).— II. Esp., in milit. lang., a stake, palisade, used for intrenchment (freq. and class.): qui labor, quantus agminis; ferre plus dimidiati mensis cibaria ... ferre vallum, etc., Cic. Tusc. 2, 16, 37: Scipio Africanus militem cottidie in opere habuit et triginta dierum frumentum, ad septenos vallos ferre cogebat, Liv. Epit. 57: virgulta vallo caedendo, id. 25, 36, 5: vallum cae dere et parare jubet, id. 33, 5, 4: vallum secum ferente milite, id. 33, 6, 1: quo qui intraverant, se ipsi acutissimis vallis induebant: hos cippos appellabant, Caes. B. G. 7, 73.— B. Transf. 1. Collect. for vallum, a rampart set with palisades, Caes. B. C. 3, 63; Auct. B. Alex. 2, 3; Tib. 1, 10, 9.— 2. In gen., a point, spike: pectinis, a tooth, Ov. Am. 1, 14, 15.
vallus Copy link ⓘvallīs | que: fem dat/abl pl • vallus, i, f. dim. [contr. for vannulus, from vannus], a little winnowing-van for grain or provender, Varr. R. R. 1, 52, 2; 1, 23, 5; id. ap. Serv. ad Verg. G. 1, 166.
vallēs Copy link ⓘvallis | que: fem gen/nom sg · fem gen sg (orth)vallīs | que: fem acc pl · fem acc pl (orth) • vallēs, v. vallis.
vallum Copy link Outline 1 palissade [couronnant l' agger ] : établir une levée de terre et ...2 [fig.] rempart, défense : . ⓘvāllīs | que: neut dat/abl pl • 1 vallum, ī, n., 1. palissade [couronnant l'agger] : aggerem ac vallum exstruere Cæs. G. 7, 72, 4, établir une levée de terre et une palissade || retranchement [levée de terre et palissade], rempart : Cæs. G. 2, 5, 6 ; 3, 17, 6 ; Cic. Att. 5, 20, 5 ; 9, 12, 3 2. [fig.] rempart, défense : Cic. CM 51 ; Pis. 81 ; Nat. 2, 143 ; Hor. S. 1, 2, 96.
vallus Copy link Outline 1 pieu, échalas, palis :2 pieu à palissade : || palissade : [fig.] . ⓘvallīs | que: masc dat/abl pl · fem dat/abl pl • 1 vallus, ī, m., 1. pieu, échalas, palis : Virg. G. 1, 264 ; 2, 25 2. pieu à palissade : Cic. Tusc. 2, 37 ; Liv. 33, 6, 1 || palissade : Cæs. C. 3, 63, 1 ; 3, 63, 2 ; 3, 63, 8 ; Tib. 1, 10, 9 ; [fig.] Ov. Am. 1, 14, 15.
vallus Copy link ⓘvallīs | que: masc dat/abl pl · fem dat/abl pl • 2 vallus, ī ou ūs, f. (vannus), vannette, petit van : Varro R. 1, 23, 5 ; 1, 52, 2 ; Serv. Georg. 1, 166 || tuile formant rigole : Serv. Georg. 1, 264 ; Cato Agr. 14, 4. ➳ vallum, ī, n., van : Varro L. 5, 138.