Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (3 entries · 12 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

sŭbĭgō: pres ind act 1st sg

• sŭbĭgo, ēgi, actum, 3 (sūbĭgĭt, scanned with u long, Cic. poët. Div. 1, 47, 106), v. a. [sub-ago], to bring under, get under; bring or get up, or up to any place.
  1. I. Lit. (mostly poet.): sues antequam aestus incipiat, subigunt in umbrosum locum, Varr. R. R. 2, 4, 6: qui adverso flumine lembum Remigiis subigit, i. e. rows up stream, Verg. G. 1, 202: naves ad castellum, Liv. 26, 7: classem ad moenia, Sil. 15, 218: saxum contra ardua montis, id. 13, 610: frondosum apicem ad sidera, id. 17, 641 et saep.: celsos sonipedes ocius subigit jugo, brings under the yoke, Sen. Hippol. 1002.—In mal. part.: ancillam, i. e. to lie with, Aus. Epigr. 142; cf. Suet. Caes. 49.—
    1. B. In gen., to turn up from beneath, to break up, dig up, plough, cultivate; to work, knead; to rub down, sharpen, whet; to tame, break (class.; syn. domo): terram ferro, Cic. Leg. 2, 18, 45 fin.: locum subigere oportet bene: ubi erit subactus, areas facito, to turn over and over, turn up, Cato, R. R. 161, 1: segetes aratris, Cic. Fragm. ap. Non. 401, 9: agrum bipalio, Col. 3, 5, 3: glebas, Cic. Agr. 2, 31, 84: vomere terram, Ov. M. 11, 31: arva, Verg. G. 1, 125.—Poet.: ratem conto, to work, move, Verg. A. 6, 302: pontum remis, i. e. to plough, furrow, Val. Fl. 1, 471: farinam in mortarium indito, aquae paulatim addito subigitoque pulchre: ubi bene subegeris, defingito, knead it thoroughly, Cato, R. R. 74; so, corium pilis, id. ib. 18, 7: harenam argillae usque ad lentorem, id. ap. Plin. 17, 14, 24, § 111: panem, Plin. 18, 11, 27, § 105: aliquid oleo, id. 32, 10, 44, § 126: digitis opus, Ov. M. 6, 20: subigunt in cote secures, i. e. sharpen, Verg. A. 7, 627: pressa manu (pecudum) terga, to rub down, Col. 6, 30, 1: (beluam) facilem ad subigendum frenat, easy to be tamed, Cic. Rep. 2, 40, 67; cf. vitulos, Col. 6, 2, 1: ubera, Vulg. Ezech. 23, 3.—
  2. II. Trop.
    1. A. To put down, overcome, conquer, subjugate, subject, subdue, etc. (freq. in prose and poetry): plerique omnes subiguntur sub suum judicium, Naev. Bell. Pan. Fr. Inc. 7 (p. 18 Vahl.): Persas, Paphlagonas ... subegit solus, Plaut. Curc. 3, 78: tertiam partem orbis terrarum, Cic. Rosc. Am. 36, 103: quos armis subegimus, id. Balb. 10, 25: Gallia devicta et subacta, Hirt. B. G. 8, 46: urbes atque nationes, Sall. C. 2, 2: totam inter Alpes fretumque Italiam armis, Flor. 1, 26, 9: Africam, Val. Max. 6, 9, 14; Just. 30, 3, 9: poëtae consuetudine subigere aures populi debent, Varr. L. L. 9, 11, 130: nos in deditionem, Curt. 7, 7, 38: vitulos, to break in, Col. 6, 2: bos subactus, id. 6, 3.—Plur. subst.: victi ac subacti, Cic. Font. 16, 36.—Absol.: mors amici subigit, Att. ap. Non. 2, 22.—In mal. part. (cf. signif. I.): Gallias Caesar subegit, Nicomedes Caesarem, Poët. ap. Suet. Caes. 49.—
      1. 2. To bring, incite, impel; to force, compel, constrain to any thing; constr. with ut, ad, or in aliquid; rarely with inf.: subegi, fenore argentum ab danistā ut sumeret, Plaut. Most. 3, 3, 14: tu me numquam subiges, redditum ut reddam tibi, id. Curc. 4, 3, 8: subigor, ut, etc., id. Trin. 4, 2, 6; cf.: nec subigi queantur, ut, etc., id. Pers. 2, 2, 12: ut ederet socios, subigi non potuit, Tac. A. 2, 40: egestate stipendii ad deditionem subigi, id. H. 3, 8: ad deditionem Volscos, Liv. 6, 2: hostes ad deditionem, id. 9, 41; 9, 1: urbes metu subactae in dicionem, id. 28, 43: hostes fame in deditionem, Curt. 7, 7, 18: vis subegit verum fateri, Plaut. Truc. 4, 3, 9: Tarquiniensem metu subegerat frumentum exercitui praebere, Liv. 9, 41: subegit socios ignotae linquere terrae, Verg. A. 5, 794: ambitio multos mortalis falsos fieri subegit, Sall. C. 10, 5: injuria te subegit decernere, etc., id. ib. 51, 18; cf. Tac. A. 1, 39: insidiis subactus, Verg. A. 12, 494.—
    2. B. (Acc. to I. B.) To cultivate, of the mind; to train, discipline (very rare): subacto mihi ingenio opus est, ut agro non semel arato sed novato et iterato, etc., Cic. de Or. 2, 30, 131: subacti atque durati bellis, Liv. 42, 52.
Sŭbĭgus Copy link
ⓘ

Sŭbĭgō: masc abl/dat sg

• Sŭbĭgus, i, m. [subigo, I.], the tutelary god of the wedding-night, Aug. Civ. Dei, 6, 9.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

sŭbĭgō: pres ind act 1st sg

• sŭbĭgō, ēgī, āctum, ĕre (sub et ago), tr.,
1. pousser vers le haut [de bas en haut], faire avancer : adverso flumine lembum Virg. G. 1, 202, faire avancer une barque contre le courant ; naves subigi ad castellum jussit Liv. 26, 7, 9, il fit remonter les bateaux jusqu'au fort
2. [fig.] pousser de force, contraindre :
  1. a) ad deditionem Liv. 6, 2, 13 ; 9, 1, 4, etc. ; in deditionem Liv. 28, 43, 15 ; Curt. 7, 7, 18, forcer à se rendre ; insidiis subactus Virg. En. 12, 494, poussé à bout par la perfidie ; simili inopia subacti Cæs. G. 7, 77, 12, sous la contrainte d'une pareille disette ;
  2. b) aliquem, ut Pl. Curc. 540, etc. ; Tac. Ann. 2, 40, forcer qqn à ; aliquem decernere... Sall. C. 51, 18, forcer qqn à décréter..., cf. Sall. C. 10, 5 ; Pl. Truc. 783 ; Virg. En. 5, 794 ; Liv. 9, 41
3. soumettre, réduire, assujettir, subjuguer : Cic. Amer. 103 ; Balbo 25 ; Font. 36 ; Sall. C. 2, 2
4. remuer en dessous le sol, le travailler en soulevant la terre, [d'où] retourner, travailler, ameublir : Lucr. 5, 211 ; Cic. Agr. 2, 84 ; Leg. 2, 45 ; Virg. G. 1, 125 || panem Plin. 18, 105, pétrir le pain, cf. Cato Agr. 74 || [poét.] digitis opus Ov. M. 6, 20, lisser l'ouvrage avec ses doigts [en filant] ; in cote secures Virg. En. 7, 627, aiguiser les haches sur une pierre || [fig.] façonner, discipliner : Cic. de Or. 2, 131 ; subacti atque durati bellis Liv. 42, 52, 10, formés et endurcis par les guerres.