Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (4 entries · 7 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

prāvē: adverbial

prāve: masc/neut voc sg

• prāvus, a, um, adj. [cf. Sanscr. prahva, crooked], crooked, not straight, distorted, misshapen, deformed (opp. rectus; class.).
  1. I. Lit.: prava, cubantia, prona, supina atque absona tecta, Lucr. 4, 517: si quae in membris prava, aut debilitata aut imminuta sunt, Cic. Fin. 5, 17, 46: talus, Hor. S. 1, 3, 48.—Absol.: in pravum, into crookedness (post-Aug.): elapsi in pravum artus, Tac. H. 4, 81: quae in pravum induruerunt, Quint. 1, 3, 12.—
  2. II. Trop., perverse, irregular, improper, wrong, vicious, bad (syn.: improbus, malus, nequam).
    1. A. Of living beings: pravus factus est, Plaut. Bacch. 3, 3, 8: impulsores, Tac. H. 4, 68: pravissimus homo, Vell. 2, 80, 3: quae belua ruptis, Cum semel effugit, reddit se prava catenis? i. e. stulta, incauta, Hor. S. 2, 7, 71.—
          1. β. With gen. (poet.): pravus fidei, faithless, Sil. 3, 253: pravus togae, id. 8, 260: audendi pravus, id. 12, 464.—
    2. B. Of things: nihil pravum, perversum, Cic. Rosc. Com. 10, 30: affectio, id. Tusc. 4, 13, 29: dociles imitandis Turpibus et pravis omnes sumus, Juv. 14, 40: a rectis in vitia, a vitiis in prava, a pravis in praecipitia pervenitur, Vell. 2, 10, 1: ad honesta, seu prava juxta levis, Tac. A. 11, 33: aemulatio, id. H. 4, 48: spes, id. A. 3, 56.—Comp.: quo pravius nihil esse possit, Cic. Tusc. 3, 33, 80.—Sup.: pravissima consuetudinis regula, Cic. Brut. 74, 258.—Absol.: in pravum, in perversity: frangas citius, quam corrigas, quae in pravum induruerunt, Quint. 1, 3, 12.—Hence, adv.: prāvē, crookedly; trop., improperly, wrongly, amiss, ill, badly (opp. recte; class.): hoc mihi videtur factum prave, Ter. Hec. 4, 4, 24: prave (facta), opp. recte facta, Cic. Ac. 1, 10, 37: ille porro male, prave, nequiter, turpiter cenabat, id. Fin. 2, 8, 25: prave sectus unguis, Hor. Ep. 1, 1, 104: sive ego prave, Seu recte hoc volui, id. S. 2, 3, 87: prave facti versus, id. Ep. 2, 1, 266: pudens prave, id. A. P. 88: prave aliquid intellegere, Plin. 17, 9, 8, § 57: prave detorta verba, Tac. A. 6, 5: facundus, id. ib. 1, 53: prave et perperam appellare, Gell. 4, 9, 4.—Sup.: pravissume, Sall. Or. Lepidi adv. Sull.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
prāvē Copy link
• prāvē (pravus), de travers, d'une manière tortue : Hor. Ep. 1, 1, 104 || [fig.] de travers, mal, défectueusement : Cic. Ac. 1, 37 ; prave pudens Hor. P. 88, tenu par une fausse honte || prave facundus Tac. Ann. 1, 53, d'une éloquence funeste || -issime Sall. Lep. 6.
ⓘ

prāvē: adverbial

prāve: masc/neut voc sg

• prāvus, a, um,
1. tortu, qui est de travers, difforme : membra prava Cic. Fin. 5, 46, membres difformes || in pravum artus elapsi Tac. H. 4, 81, articulations déviées, déboîtées ; [fig.] corrigere quæ in pravum induruerunt Quint. 1, 3, 12, remettre droit ce qui s'est ankylosé dans une position de travers
2. [fig.] de travers, défectueux, irrégulier, mauvais : quid in dicendo rectum sit aut pravum, judicabo Cic. Br. 184, ce qui est bien ou mal dans un discours, je l'apprécierai ; pravissima consuetudinis regula Cic. Br. 258, la règle si fausse (de travers) de l'usage || hoc pravus facis Hor. S. 1, 4, 79, tu as l'esprit de travers pour faire cela || [moralt] mauvais : pravi impulsores Tac. H. 4, 68, mauvais conseillers ; pl. n., honesta, prava Tac. Ann. 11, 33, le bien, le mal || [poét. avec gén. du point de vue] : Sil. 3, 253 ; 8, 260 ; 12, 464, mauvais, de travers sous le rapport de.