Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 8 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

permiscenda: gerundive fem nom/voc sg · gerundive neut nom/voc/acc pl

permiscendā: gerundive fem abl sg

• per-misceo, scŭi, stum, and xtum, 2, v. a., to mix or mingle together; to commingle, intermingle.
  1. I. Lit.: naturam cum materiā, Cic. Univ. 7: permixti cum suis fugientibus, Caes. B. G. 7, 62: permixtum senatui populi concilium, Liv. 21, 14: equites turbae hostium, id. 39, 51: fructus acerbitate permixti, Cic. Planc. 38, 92; Plin. 28, 17, 67, § 231: generique cruorem Sanguine cum soceri permiscuit impius ensis, Ov. M. 14, 801: omnes in oratione esse quasi permixtos et confusos pedes, Cic. Or. 57, 195: (gagates lapis) medetur strumis cerae permixtus, Plin. 36, 19, 34, § 142: corpora viva permista sepultis, Luc. 2, 152: alicui totum ensem, to plunge his whole sword into his body, Sil. 10, 259.—
  2. II. Trop.
    1. A. In gen., to mix or mingle together; to commingle, intermingle: ne tuas sordes cum clarissimorum virorum splendore permisceas, Cic. Vatin. 5, 13: tristia laetis, Sil. 13, 385: geminas e sanguine matris permistura domos, Luc. 2, 333: acerbitas morum ne vino quidem permista, Cic. Phil. 12, 11, 26.—Of language: quibus (intervallis longis et brevibus) implicata atque permixta oratio, Cic. Or. 56, 187.—
    2. B. In partic., to confound, disturb, throw into confusion, Cic. Verr. 2, 2, 50, § 123: omnia, id. Planc. 17, 41; cf.: omnia divina humanaque jura permiscentur, Caes. B. C. 1, 6 fin.: domum, Verg. A. 7, 348; Sall. J. 5, 2: Graeciam, Cic. Or. 9, 20: omnia gravi timore, Flor. 1, 18, 12.—Hence, permixtus, a, um (perh. not permistus in class. Lat.), P. a.
    3. A. Promiscuous, confused: permixta caedes, Lucr. 3, 643; 5, 1313: mores, disordered, disorderly, id. 3, 749.—
    4. B. Filled: permixtus maerore, App. M. 9, p. 235 fin.—Adv.: per-mixtē, confusedly, promiscuously, Cic. Inv. 1, 22, 32; id. Part. 7, 24.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

permiscenda: gerundive fem nom/voc sg · gerundive neut nom/voc/acc pl

permiscendā: gerundive fem abl sg

• permiscĕō, miscŭī, mixtum ou mistum, ēre, tr.,
1. mêler, mélanger : [avec cum] Cic. Tim. 22 ; Vat. 13 ; Cæs. G. 7, 62, 9 ; [avec le dat.] Liv. 21, 14, 1 ; [poét.] alicui totum ensem Sil. 10, 259 ; enfoncer son épée tout entière dans le corps de qqn || fructus acerbitate permixti Cic. Planc. 92, fruits mêlés d'âpreté ; clamor permixtus ploratibus Liv. 38, 22, 8, cris mêlés de gémissements
2. troubler, bouleverser : Cic. Planc. 41 ; Verr. 2, 2, 123 ; Sall. J. 5, 2. ➳ les formes permist- ne sont pas classiques.