Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 6 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

manderat: plup ind act 3rd sg

• mando, di, sum (in the dep. form mandor, acc. to Prisc. p. 799 P.), 3, v. a. [akin to madeo, properly to moisten; hence], to chew, masticate (syn. manduco).
  1. I. Lit. (class.): animalia alia sugunt, alia carpunt, alia vorant, alia mandunt, Cic. N. D. 2, 47, 122: asini lentissime mandunt, Plin. 17, 9, 6, § 54; Col. 6, 2, 14.—Poet.: (equi) fulvum mandunt sub dentibus aurum, i. e. champ, Verg. A. 7, 279: tristia vulnera saevo dente, i. e. to eat the flesh of slaughtered animals, Ov. M. 15, 92.—In part. perf.: mansum ex ore daturum, Lucil. ap. Non. 140, 14; Varr. ib. 12: omnia minima mansa in os inserere, Cic. de Or. 2, 39, 162: ut cibos mansos ac prope liquefactos demittimus, Quint. 10, 1, 19.—
  2. II. Transf., in gen., to eat, devour (mostly poet. and in postAug. prose): quom socios nostros mandisset impiu' Cyclops, Liv. Andr. ap. Prisc. p. 817 P.; Enn. ap. Prisc. p. 683 P. (Ann. v. 141 Vahl.): apros, Plin. 8, 51, 78, § 210: Diomedes immanibus equis mandendos solitus objectare advenas, to throw to them for food, Mel. 2, 2.—Poet.: mandere humum (like mordere humum), to bite the ground, said of those who fall in battle, Verg. A. 11, 669; so, compressa aequora, Val. Fl. 3, 106: corpora Graiorum maerebat mandier igni, to be consumed, Matius in Varr. L. L. 6, § 95 Müll.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

manderat: plup ind act 3rd sg

• 1 mandō, āvī, ātum, āre,
1. donner en mission, aliquid alicui, qqch. à qqn, charger qqn de qqch. : tibi de nostris rebus nihil sum mandaturus per litteras Cic. Fam. 3, 5, 4, sur nos affaires je ne veux te charger de rien par lettre ; rem mandatam gerere Cic. Amer. 111, s'acquitter d'un mandat || alicui ut, ne Cæs. G. 4, 21, 2 ; C. 2, 13, 3, charger qqn de, de ne pas || [subj. seul] : huic mandat Belgas adeat Cæs. G. 3, 11, il le charge d'aller trouver les Belges || [avec inf.] Tac. Ann. 15, 2 ; [avec prop. inf.] Virg. B. 5, 41 ; Suet. Tib. 65 || [avec acc. de l'adj. verbal] : gladiatores vi rapiendos Suet. Cæs. 26, donner mission d'enlever de force des gladiateurs || ad aliquem Suet. Cal. 25, faire une recommandation à qqn
2. confier : alicui magistratus Cic. Verr. 2, 5, 35, confier à qqn des magistratures ; fugæ vitam suam Cic. Cat. 1, 20, chercher son salut dans la fuite ; aliquid memoriæ Cic. Mil. 78, graver qqch. dans sa mémoire ; aliquid monumentis Cic. Ac. 2, 2, inscrire qqch. sur les monuments ; aliquid litteris, scriptis, litteris Latinis Cic. de Or. 2, 52 ; Off. 2, 3 ; Fin. 1, 1, consigner qqch. par écrit, rédiger qqch. en latin ; historiis Cic. Div. 2, 69, consigner dans l'histoire.
ⓘ

manderat: plup ind act 3rd sg

• 2 mandō, mandī, mānsum, ĕre (cf. μασάομαι), tr.,
1. mâcher : Cic. Nat. 2, 122 ; tristia vulnera sævo dente Ov. M. 15, 92, broyer d'une dent cruelle d'affreux lambeaux de chair ; omnia minima mansa infantibus pueris in os inserere Cic. de Or. 2, 162, introduire dans la bouche des enfants les aliments mâchés en parcelles minimes
2. manger, dévorer en mâchant : Liv. 23, 19, 13 ; Plin. 8, 210 || [poét.] corpora mandier igni Matius d. Varro L. 7, 95, les corps être consumés par la flamme. ➳ forme dépon. mandor : Prisc. Gramm. 8, 29.
mandō Copy link
ⓘ

manderat: plup ind act 3rd sg

• 3 mandō, ōnis, m., goinfre : Lucil. Sat. 946.